ΔΡΟΜΟΙ

Τα παιδιά…

… της μαφίας ξαπλώνουν στο ψυχαναλυτικό κρεβάτι. Ένας νεαρός επαρχιώτης που
δεν αισθάνεται πια «άνδρας» και εξομολογείται τις ομοφυλοφιλικές του
εμπειρίες. Ένας άλλος που κάνει χρήση ηρωίνης. Ένας εικοσάχρονος που
παραδέχεται για πρώτη φορά το μίσος που νιώθει για τους γονείς του. Άγχος.
Σεξουαλική αστάθεια. Κατάθλιψη. Πεθαίνουν τα «παλικάρια», καταρρέουν οι μύθοι:
ακόμη και τα παιδιά της Κόζα Νόστρα καταλήγουν σήμερα πάνω στο κρεβάτι του
ψυχαναλυτή. Συμβαίνει στη Σικελία, το νησί της μαφίας και των μαφιόζων. Είναι
σημείο των καιρών, το τέλος του μύθου που ήθελε πάντα ανίκητους τους νονούς, η
αρχή της σύγχυσης σε έναν κόσμο που για αιώνες έμοιαζε απαράλλαχτος. Και όμως,
ύστερα από τόση σφαγή και τόση μεταμέλεια, η Κόζα Νόστρα πάει για ψυχανάλυση.

Το βιβλίο…

… επιγράφεται «Πώς αλλάζει η μαφία» (εκδ. Franco Angeli) και είναι
προϊόν έρευνας που έκαναν ψυχίατροι και ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου του
Παλέρμο. Δείχνει πώς αλλάζει ο τρόπος σκέψης της μυστικής κοινωνίας των
«εντιμοτάτων» και πόσο έχουν βυθιστεί σε κρίση οι στενοί συγγενείς των
μαφιόζων που είτε έχασαν τη ζωή τους είτε κατέληξαν στη φυλακή. Η κρίση τους
δεν μοιάζει σε τίποτα με την υστερική κρίση που οδηγεί τον «μαφιόζο» Ρόμπερτ
ντε Νίρο στον ψυχαναλυτή («Ανάλυσέ το»). Οι ψυχικά ασθενείς του Παλέρμο είναι
παιδιά, γυναίκες, αδέλφια μαφιόζων που σκοτώθηκαν σε πολέμους συμμοριών ή που
έχασαν την παλιά τους αίγλη. Ο άλλοτε πανίσχυρος νονός, που τώρα γίνεται
ευάλωτος, πεθαίνει, συλλαμβάνεται, μετανοεί, συνεργάζεται, φοβάται, προκαλεί
κρίση ταυτότητας στους δικούς του, που ξαπλώνουν στο ψυχαναλυτικό κρεβάτι.
Εκεί που τελειώνει η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια», αναλαμβάνει ο Φρόυντ.

100 χρόνια…

… συμπληρώθηκαν από την έκδοση της «Ερμηνευτικής των ονείρων» του Φρόυντ,
ένα βιβλίο που αποτέλεσε τη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως της ψυχανάλυσης. Ο
ίδιος ο Φρόυντ χαρακτήρισε το όνειρο ως τον δρόμο εκείνο που οδηγεί στο
ασυνείδητο ­ το ασυνείδητο που μιλάει για πρώτη φορά με το «όνειρο της Ίρμας».
Το όνειρο ήταν πάντα ένα αίνιγμα για τον άνθρωπο. Λογοτεχνία και φιλοσοφία
είχαν πάντα να κάνουν με τα όνειρα, από τον Όμηρο και τον Αριστοτέλη μέχρι τον
Ντοστογιέσφκι. Τώρα, τα όνειρα του Φρόυντ ανεβαίνουν και στη σκηνή.

«Σκέψεις…

… μέσα από τα όνειρα» τιτλοφορείται το θέαμα-ακρόαμα που ανεβαίνει αύριο στο
θέατρο Στούντιο του Μιλάνου, με την ευκαιρία των εκατό χρόνων της
«Ερμηνευτικής των ονείρων». Ηθοποιοί θα διαβάσουν την ανάλυση που έκανε ο
ίδιος ο Φρόυντ στα όνειρά του, όπως, ας πούμε, σε εκείνα που έβλεπε σε σχέση
με τον θάνατο του πατέρα του. Θα προβληθούν επίσης οι ταινίες «Τα μυστήρια της
ψυχής» (1926) του Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και η «Μνήμη του μέλλοντος» του
Βίλφρεντ Μπιόν. Εκατό χρόνια μετά την εμφάνιση του περίφημου βιβλίου του
Φρόυντ, ο άνθρωπος θέλει να ελπίζει ότι σήμερα γνωρίζει περισσότερα για τα
ατέλειωτα δρομολόγιά του ανάμεσα στο όνειρο και το ασυνείδητο.