«Μετάλλιο» για φόνους

Στον πόλεμο του Κόλπου μεγαλούργησε. Ο στρατηγός Μπάρι Μακάφρι, διοικητής
της 24ης Μεραχίας Πεζικού, επέδειξε τις στρατιωτικές του ικανότητες,
σκοτώνοντας άοπλους Ιρακινούς στρατιώτες κατά το τέλος του πολέμου του 1991.
Και ανταμείφθηκε.

Αθώος κατηγοριών. Στρατιώτες και πολίτες πλήρωσαν την «ανδρεία» που επέδειξε στον πόλεμο του Κόλπου η 24η Μεραρχία Πεζικού, με διοικητή τον στρατηγό Μακάφρι

Είναι σήμερα επικεφαλής του γραφείου για την καταπολέμηση των ναρκωτικών του
Λευκού Οίκου.

Τη δράση του στρατηγού Μακάφρι αποκαλύπτει ο Σίμουρ Χερς με άρθρο του στο
τεύχος του περιοδικού «New Yorker», που θα κυκλοφορήσει στις 22 Μαΐου.

Ο Χερς οικοδομεί το άρθρο του γύρω από τρία επεισόδια προς το τέλος του
πολέμου του Κόλπου, κατά τα οποία διατυπώθηκαν κατηγορίες εναντίον τού
στρατηγού ότι σκότωσε Ιρακινούς στρατιώτες, οι οποίοι δεν απειλούσαν τους
Αμερικανούς και σε μία μάλιστα περίπτωση είχαν παραδοθεί. Ύστερα από μία
ανώνυμη επιστολή, που κατήγγειλε ως εγκληματία πολέμου τον στρατηγό Μακάφρι,
το Πεντάγωνο έκανε ανακρίσεις και για τα τρία αυτά επεισόδια και κατέληξε στο
συμπέρασμα πως δεν υπήρξε παράβαση καθήκοντος. Αλλά, όπως επισημαίνει το άρθρο
του «New Yorker», βασικοί μάρτυρες δεν εκλήθησαν να καταθέσουν, ενώ σημαντικές
πληροφορίες αγνοήθηκαν. Ο Σίμουρ Χερς συνομίλησε με τουλάχιστον διακόσιους
στρατιώτες και αξιωματικούς, μεταξύ των οποίων και τους στρατιωτικούς που
διεξήγαγαν τις ανακρίσεις για να καταγράψει μία εικόνα, η οποία «προκαλεί
τουλάχιστον αμηχανία», όπως υπογραμμίζει ο διεθυντής του περιοδικού Ντέιβιντ
Ρέμικ, σε σχόλιο που συνοδεύει το άρθρο τού Σίμουρ Χερς.

Η αρχή

Το πρώτο περιστατικό σημειώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1991, μία μέρα πριν από
την κατάπαυση του πυρός. Οι άνδρες του στρατηγού Μακάφρι άνοιξαν πυρ εναντίον
Ιρακινών στρατιωτών, οι οποίοι είχαν παραδοθεί. Ανάμεσά τους ήταν και
τραυματίες, οι οποίοι είχαν φθάσει με ένα ασθενοφόρο, κυματίζοντας λευκά
σεντόνια ­ ένδειξη παράδοσης. Συνολικά παραδόθηκαν 382 Ιρακινοί, από τους
οποίους αφαιρέθηκαν τα όπλα, όπως θυμάται ο λοχίας Τζέιμς Τέστερμαν, υπεύθυνος
τότε για την καταμέτρηση των αιχμαλώτων. Ένας Ιρακινός, μάλιστα, ο οποίος είχε
χάσει ένα μάτι, ρώτησε αν είναι τώρα αιχμάλωτος πολέμου και στην καταφατική
απάντηση, αναφώνησε «Δόξα τω Αλλάχ». Καθώς η πομπή των αιχμαλώτων διατάχθηκε
να προχωρήσει, κροτάλισαν τα πολυβόλα. «Οι αιχμάλωτοι άρχισαν να τρέχουν
πανικόβλητοι. Ίσως κάποιοι να επέζησαν, αλλά πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν»,
προσθέτει. Ο αριθμός των απωλειών είναι ακόμα άγνωστος.

Το λευκό πανί

Την 1η Μαρτίου 1991, μία μέρα μετά την κήρυξη της κατάπαυσης του πυρός, οι
Αμερικανοί στρατιώτες ανακάλυψαν μία κρύπτη όπλων σ’ ένα εγκαταλειμμένο
σχολείο και αφού τα κατάσχεσαν, κατευθύνθηκαν προς Ανατολάς, όπου
διασταυρώθηκαν με μια ομάδα χωρικών. «Ένας από αυτούς είχε ένα λευκό μαντίλι
καρφωμένο στο μπαστούνι του», είπε στον Χερς ο λοχίας Στίβεν Λάριμορ, «αλλά,
ξαφνικά, κάποιοι από μας άρχισαν να τους πυροβολούν. Φωνάζαμε να σταματήσουν
να πυροβολούν, αλλά αυτοί συνέχιζαν». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ίρβινγκ,
κτυπήθηκαν 15-20 Ιρακινοί. «Δεν είδα τίποτα που να έδινε την εντύπωση ότι
αυτοί οι άνθρωποι ήταν έτοιμοι να μας κτυπήσουν», κατέληξε.

Ένας άλλος αυτόπτης μάρτυρας, ο λοχίας Ουέιν Ίρβινγκ κατέθεσε για το ίδιο
περιστατικό ότι οι Ιρακινοί απλώς περνούσαν από εκεί, όταν άρχισαν τα πυρά.

«Τους φώναζα να σταματήσουν. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί πυροβολούσαν. Για
μένα, οι άνθρωποι αυτοί δεν απειλούσαν τους δικούς μας ­ φορούσαν όλοι
πολιτικά ρούχα». Κάποιοι στρατιώτες είπαν στον λοχία Ίρβινγκ ότι οι Ιρακινοί
κρατούσαν χειροβομβίδες, αλλά ο ίδιος δεν βρίσκει αξιόπιστη αυτή τη μαρτυρία.
«Απ’ ό,τι είδα εγώ, δεν κρατούσαν τίποτα», υπογραμμίζει.

Λίγο πριν από τις ειρηνευτικές συνομιλίες

Απώλειες πολέμου. Ιρακινοί στρατιώτες παραδίδονται. Πόσοι άραγε από τους αιχμαλώτους σκοτώθηκαν στον πόλεμο του Κόλπου;

Το τρίτο περιστατικό συνέβη στις 2 Μαρτίου, μία μέρα πριν αρχίσουν οι
ειρηνευτικές συνομιλίες.

Ο στρατηγός Μακάφρι ανέφερε ότι, παρά την κατάπαυση του πυρός, η μεραρχία του
δέχθηκε επίθεση από μονάδα της επίλεκτης δημοκρατικής φρουράς, που υποχωρούσε.
Μεταξύ των αξιωματικών υπήρξε διαφωνία για το μέγεθος της ιρακινής επίθεσης
και για τον τρόπο της αντεπίθεσης.

Τελικά, με κάποια καθυστέρηση, ο στρατηγός Μακάφρι διέταξε επίθεση, γενική
επίθεση, υπογραμμίζει ο Χερς, «μία από τις μεγαλύτερες και πιο μονόπλευρες του
πολέμου του Κόλπου. Είναι άγνωστος ο αριθμός των νεκρών, αλλά καταστράφηκαν
700 ιρακινά άρματα μάχης και θωρακισμένα οχήματα».

«Δεν υπήρχε λόγος να γίνει αυτή η μάχη», δήλωσε ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία
Τζέιμς Τζόνσον. «Ο πόλεμος είχε τελειώσει».

Ορισμένοι στρατιώτες κατέθεσαν ότι οι Ιρακινοί δεν ήταν εκείνοι που εξαπέλυσαν
την αρχική επίθεση. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Τζέιμς Τζόνσον, «ο στρατηγός
Μακάφρι ήθελε να γίνει μάχη και κατέληξε να πολεμά τους αμμόλοφους».