ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ήμουν κι εγώ στη Βαβέλ

Λίγα πράγματα στη ζωή που έχεις ονειρευθεί δεν σε απογοητεύουν όταν τα δεις με
τα μάτια σου. Ένα από αυτά είναι η Ιερουσαλήμ….

Καθώς κατηφορίζεις από το Όρος των Ελαιών, περπατώντας το στενό στριφογυριστό
δρόμο που περπάτησε ο Χριστός την Κυριακή των Βαΐων, ο Άγιος Τόπος ξετυλίγεται
μπροστά σου σαν κάδρο.

Κτισμένη εδώ και χιλιάδες χρόνια πάνω στους πράσινους λόφους, κυκλωμένη από
άθικτα ψηλά τείχη, λάμπει στον ήλιο με τους χριστιανικούς τρούλλους της, τα
τζαμιά της από ατόφιο χρυσάφι και τους ιουδαϊκούς ναούς της. Αφήνουμε αριστερά
τον Κήπο της Γεθσημανής με τις αιωνόβιες ελιές και περνάμε μέσα από την
Κοιλάδα των Κέδρων, όπου θα γίνει η Κρίση των καλών και των κακών.

Προσπερνάμε την κλεισμένη με τοίχο Χρυσή Πύλη ­ που θα ξανανοίξει, σύμφωνα με
την παράδοση, όταν ξαναέρθει ο Κύριος ­ και διαβαίνουμε την περίτεχνη Πύλη του
Μαρόκου. Περνάμε τα αυστηρά, ηλεκτρονικά, μέτρα ασφαλείας που θυμίζουν
αεροδρόμιο («οι φασαρίες μεταξύ μουσουλμάνων και ισραηλιτών είναι εδώ
καθημερινές», μας προειδοποιεί ο μορφωμένος Παλαιστίνιος ξεναγός μας, με τα
οκτώ παιδιά και δεκαεπτά εγγόνια) και αντικρύζουμε τον Τοίχο των Δακρύων.
Παρατεταγμένοι εκεί ­ με τα μαύρα κουστούμια και καπέλα τους ­ οι ισραηλίτες
προσεύχονται να ξανακτισθεί ο Ναός του Σολομώντα.

Το χριστιανικό προσκύνημα μέσω της «Βία Ντολορόζα», του δρόμου προς τον
Γολγοθά, σε φέρνει μέσα στα πλακόστρωτα δρομάκια της παλιάς πόλης. Δεκάδες
μαγαζάκια, που πουλάνε από πολύχρωμα ζαχαρωτά και ανατολίτικα γλυκά σε
τεράστια ταψιά έως αρνιά και χαλιά… Συνωστισμός από τουριστικά γκρουπ και
ντόπιους εμπόρους και επιτήδειους… Και στο τέλος της διαδρομής, ο
επιβλητικός ναός του Παναγίου Τάφου, με την καθολική, ελληνική, αρμενική,
κοπτική και ρωσική εκκλησία…

Φεύγοντας απρόθυμα από την πολύβουη θρησκευτική, πολιτισμική και εθνική αυτή
Βαβέλ, νιώθοντας στο δέρμα μου την αναπνοή της Ιστορίας και μια χριστιανική
συγκίνηση στα μάτια και στο στήθος που είχα χρόνια να νιώσω, μου ήρθε στο
μυαλό εκείνη η σειρά σε τεύχη που διάβαζα παιδί: «Ήμουν κι εγώ εκεί»!