«Θέλουμε να κατοχυρωθεί η περιουσία της Μονής», επιμένει η ηγουμένη Μυριάμ

Από την πλευρά της, η ηγουμένη Μυριάμ μιλώντας στα «ΝΕΑ» υποστήριξε ότι η
αλήθεια είναι διαφορετική. Όπως είπε χαρακτηριστικά, οι μονές είναι Νομικά
Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου και δεν μπορούν ούτε να παραχωρήσουν ούτε να
πωλήσουν μέρος της περιουσίας τους. «Έτσι, όταν μας ζήτησε ο δήμος τον Ιούνιο
του 1999 να παραχωρήσουμε τη χρήση, έπρεπε να ζητήσουμε την άδεια της
Μητρόπολης Χαλκίδας και να συναινέσουμε ορίζοντας το ελάχιστο μίσθωμα χάριν
του δημοσίου οφέλους. Ζητήσαμε λοιπόν 600.000 δραχμές τον χρόνο για παραχώρηση
30 χρόνων, ποσό που αντιστοιχεί σε 46 δραχμές ανά κάτοικο τον χρόνο.
Πραγματικά, δηλαδή, το ελάχιστο.

Ο στόχος ήταν απλώς να κατοχυρωθεί η περιουσία της Μονής, που δεν ανήκει,
βεβαίως, προσωπικά σε εμένα. Μάλιστα, με νεώτερη απόφαση, το μίσθωμα ορίστηκε
στις 100.000 δραχμές τον χρόνο». Η ηγουμένη υποστήριξε επίσης πως το πρόβλημα
ήταν γνωστό ήδη από το 1992 αλλά είχε κρατηθεί για άλλους λόγους μυστικό και
πρόσθεσε πως ο Δήμος Μεσσαπίων δεν τηρεί την υπόσχεσή του για παραχώρηση νερού
και στη Μονή, που στερείται. Πάντως, σύμφωνα με την ηγουμένη, η υπόθεση δεν θα
τελειώσει με την αναγκαστική απαλλοτρίωση και την απόφαση που αναμένεται να
εκδοθεί σχετικά την Παρασκευή.

Στην πορεία της υπόθεσης, ο Δήμος Μεσσαπίων είχε αποφασίσει, όπως είπε ο
δήμαρχος, να επιχορηγήσει τη Μονή με το ποσό των πέντε εκατομμυρίων δραχμών,
ως αντιστάθμισμα για την παραχώρηση της έκτασης, πλην όμως αυτή η επιχορήγηση
δεν έγινε αποδεκτή από τη Μονή. Η ηγουμένη, ωστόσο, ερωτηθείσα σχετικά από «ΤΑ
ΝΕΑ», υποστήριξε πως η επιχορήγηση δεν είχε καμία σχέση με το νερό.