Το DΝΑ και το απόρρητο

Θεσσαλονίκη. Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Η αποθήκευση μορίων DNA και γενετικών πληροφοριών που σταχυολογούνται από την
αποτύπωση του μοριακού κώδικα ενός ατόμου σε μία τράπεζα DNA για μελλοντική
ανάλυση, εγείρει προβλήματα τήρησης του απορρήτου.

Η αποτύπωση του DNA (DNA fingerprinting) αποτελεί σήμερα ένα ισχυρό εργαλείο
στην εγκληματολογία (εκτός από τη δυνατότητα εξακρίβωσης της πατρότητας) και
χρησιμοποιείται για τη διακρίβωση της ταυτότητας υπόπτων ή νεκρών ατόμων με τη
μελέτη βιολογικών υλικών όπως αίμα, σπέρμα, σάλιο, τρίχες ή κηλίδες που
συλλέγονται από τον τόπο του εγκλήματος.

Ωστόσο, η νέα αυτή μέθοδος προκαλεί ηθικά και νομικά προβλήματα, όπως
αναφέρεται σε σχετική έρευνα που θα παρουσιασθεί στο 15ο Βορειοελλαδικό
Ιατρικό Συνέδριο που αρχίζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Οι μεγάλες ενστάσεις
εστιάζονται στη δημιουργία τραπεζών δεδομένων DNA που στηρίζονται σε στοιχεία
για την ταυτοποίηση ατόμων-υπόπτων, τα οποία προκύπτουν κυρίως από
εγκληματολογικές έρευνες. Συγχρόνως, ενέχει ο κίνδυνος διασποράς και
παραβίασης του απορρήτου των πληροφοριών, καθώς και ο καθορισμός του γενετικού
τύπου ατόμων που θα ενδιέφεραν ενδεχομένως ασφαλιστικούς φορείς.