Γράφει ιστορία

Οι παίκτες της Ρεάλ πανηγυρίζουν την πρόκριση της ομάδας τους στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Δίπλα τους ο Μεχμέτ Σολ απογοητευμένος…

Μία κεφαλιά αξίας πέντε εκατ. δολαρίων. Τόσο αξίζει το γκολ που πέτυχε ο
Νικολά Ανελκά εναντίον της Μπάγερν, ένα γκολ που έστειλε τη Ρεάλ Μαδρίτης για
11η φορά στη μεγάλη ιστορία της στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών
Τσάμπιονς Λιγκ, δημιουργώντας παράλληλα ένα εκπληκτικό ρεκόρ, καθώς για πρώτη
φορά στην ιστορία της διοργάνωσης το τρόπαιο θα διεκδικήσουν δύο ομάδες από
την ίδια χώρα (Ισπανία).

«Το Κύπελλο μας», ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Ας», χαρακτηριστικός της
μεγάλης επιτυχίας του ισπανικού ποδοσφαίρου στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ.

«Η Ισπανία», έγραψε η «Ας», «θα κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς να
χρειαστούν να κατέβουν οι παίκτες από το πούλμαν».

Το πρόσωπο που έστρεψε και πάλι τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, λόγω της
πολύ καλής εμφάνισής του, ήταν ο Νικολά Ανελκά, αφού το γκολ που πέτυχε χάρισε
την πρόκριση στην ομάδα του, η οποία σημειωτέον θα εισπράξει από την ΟΥΕΦΑ
πέντε εκατ. δολάρια ως μπόνους.

Το γεγονός ότι η Ρεάλ Μαδρίτης πέρασε από συμπληγάδες μέχρι να φτάσει στον
τελικό (μην ξεχνάμε πως στο ισπανικό πρωτάθλημα βρέθηκε πολύ κοντά στη ζώνη
του υποβιβασμού έχοντας τη χειρότερη άμυνα, ενώ δέχθηκε οκτώ γκολ σε δύο
παιχνίδια από την Μπάγερν στους ομίλους), έχει προκαλέσει φρενίτιδα ανάμεσα
στους χιλιάδες οπαδούς της.

ΚΛΗΡΩΣΗ

Τα 17.000 εισιτήρια που δικαιούται η Ρεάλ για τον τελικό της 24ης Μαΐου στο
στάδιο «Σταντ Ντε Φρανς» είναι πολύ λίγα, γεγονός που οδήγησε τους Ισπανούς
παράγοντες στην απόφαση τα «μαγικά χαρτάκια» να μοιραστούν ύστερα από κλήρωση.

Οι οπαδοί της Ρεάλ βγήκαν στους δρόμους με σημαίες της ομάδας τους, αλλά και της Ισπανίας. Ο φετινός τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ είναι ισπανική υπόθεση

Είναι η τρίτη φορά που η Ρεάλ θα παίξει σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών στην
Πόλη του Φωτός. Η πρώτη ήταν το 1956, όταν κέρδισε 4-3 τη Ρεμς και η δεύτερη
το 1981, όταν έχασε από τη μεγάλη Λίβερπουλ 1-0.

Σ’ εκείνο τον αγώνα είχε αγωνιστεί και ο αναμορφωτής της Ρεάλ Μαδρίτης,
Βισέντε Ντελ Μπόσκε, για τον οποίον ο πρόεδρος της ομάδας, Λορέντσο Σανθ
δήλωσε: «Ο Ντελ Μπόσκε είναι ένας γίγαντας. Ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να
πάρει από τους παίκτες αυτό που πραγματικά μπορούσαν να δώσουν. Είναι ο
προπονητής που χρειαζόμασταν και αυτόν που εμπιστεύονται οι παίκτες». Ασφαλώς
η δήλωση αυτή αποτελεί το καλύτερο μπόνους για τον μυστακοφόρο κόουτς.

Ο ΑΝΕΛΚΑ

Εκτός του Ντελ Μπόσκε, στο προσκήνιο βρέθηκε και πάλι ο, πλέον, αμφιλεγόμενος
παίκτης του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, Νικολά Ανελκά.

Οι ίδιες εφημερίδες που έγραφαν ανέκδοτα στις στήλες τους για την ανικανότητα
του Ανελκά να σκοράρει ακόμη και στις προπονήσεις, έγραψαν χθες: «Ο Ανελκά
οδηγεί τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Παρίσι» και «Ο Ανελκά σώζει τη Ρεάλ Μαδρίτης», ενώ
χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του διευθυντή της «Ας», Αλφρέντο Ρελάνο: «Πρέπει
να βγάλετε το καπέλο σ’ αυτούς τους ανθρώπους που όλη τη χρονιά τους ασκούσατε
σκληρή κριτική. Πρέπει, επίσης, να βγάλετε το καπέλο στον Ανελκά, σ’ αυτόν τον
Παριζιάνο που μας οδηγεί στο Παρίσι. Καλή δουλειά Νικολά».

Η Ρεάλ είναι η μοναδική ομάδα που έχει κατακτήσει επτά τρόπαια (1956, ’57,
’58, ’59, ’60, ’66, ’98) και έχει αγωνιστεί συνολικά σε δέκα τελικούς (1961,
’64, ’81).

Η ΜΠΑΓΕΡΝ

Ο Στέφαν Έφενμπεργκ φανερά πικραμένος μετά το τέλος της αναμέτρησης

Η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να προκριθεί στον τελικό εις βάρος της Μπάγερν, αν
και η τελευταία σε τέσσερις συναντήσεις κατάφερε να φύγει νικήτρια τρεις
φορές, ένα γεγονός που φόρτισε ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια
του Βαυαρικού συλλόγου.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Μπάγερν, Φραντς Μπεκενμπάουερ, δεν είχε κανέναν
δισταγμό να δηλώσει πως «η Ρεάλ άξιζε την πρόκριση. Για να την αποκλείσεις
χρειάζεται να παίξεις καλά και στα δύο παιχνίδια και εμείς παίξαμε καλά μόνο
στον επαναληπτικό. Μετά το 1-1 δεν υπήρχε κανείς στο στάδιο που πίστευε πως η
Μπάγερν θα πετύχαινε τρία γκολ. Δεν είχαμε αρκετό χρόνο για να ξεκουραστούν οι
παίκτες μας μετά τον τελικό του Κυπέλλου με τη Βέρντερ. Σε διαφορετική
περίπτωση το σενάριο θα ήταν άλλο».