Φοβάται ο Μπλερ

Ο Τόνι Μπλερ διατηρεί ακόμα ένα άνετο προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Στις
δημοτικές εκλογές όμως, που διεξάγονται σήμερα στην Αγγλία, αντιμετωπίζει το
ενδεχόμενο να υποστεί η κυβέρνησή του την πιο οδυνηρή εκλογική της ήττα από
τότε που έγινε πρωθυπουργός πριν από τρία χρόνια.

Λονδίνο, εκλογές. Ποιος θα είναι ο πρώτος δήμαρχος στο υπέροχο κτίριο του σερ Νόρμαν Φόστερ; Το φαβορί είναι ο Κεν Λίβινγκστον (άνω αριστερά). Ο συντηρητικός Στιβ Νόρις (άνω δεξιά) ελπίζει σε δεύτερο γύρο. Χωρίς πιθανότητες είναι η Σούζαν Κράμερ (κάτω δεξιά), ενώ ο Φρανκ Ντόμπσον (κάτω αριστερά) μάλλον θα γνωρίσει τη χειρότερη στιγμή της καριέρας του

Οι Άγγλοι προσέρχονται στις κάλπες για να εκλέξουν 3.000 δημοτικούς
συμβούλους, σε 152 συμβούλια. Και για πρώτη φορά στην αγγλική ιστορία εκλέγουν
απ’ ευθείας τον δήμαρχο του Λονδίνου. Το πείραμα θεωρείται αποφασιστικής
σημασίας για την εξέλιξη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αν ο θεσμός του εκλεγμένου
δημάρχου αποδειχθεί αποτελεσματικός στο Λονδίνο, μπορεί να τον υιοθετήσουν και
άλλες μεγάλες βρετανικές πόλεις.

Το τεστ

Αυτή η προοπτική μάλλον δεν απασχολεί αυτήν τη στιγμή τον Τόνι Μπλερ. Ο
Βρετανός πρωθυπουργός γνωρίζει ότι οι δημοτικές εκλογές αποτελούν το τελευταίο
μεγάλο τεστ για την κυβέρνηση πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2001 και οι
οιωνοί κάθε άλλο παρά θετικοί είναι. Ο ανεξάρτητος Εργατικός Κεν Λίβινγκστον,
την υποψηφιότητα του οποίου προσπάθησε να εμποδίσει ο Μπλερ με κάθε τρόπο ­
«Ένας δήμαρχος Λίβινγκστον θα ήταν καταστροφή για το Λονδίνο» ­, θα κερδίσει
κατά πάσα πιθανότητα τις εκλογές στο Λονδίνου, αφήνοντας πολύ πίσω τον επίσημο
υποψήφιο των Εργατικών Φρανκ Ντόμπσον. Και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, σε όλη
τη χώρα οι Εργατικοί θα χάσουν αρκετούς δημοτικούς συμβούλους.

Το πρόβλημα για τον Μπλερ είναι ότι ο πήχυς βρίσκεται πάρα πολύ υψηλά. Στις
δημοτικές εκλογές του 1996 οι Συντηρητικοί είχαν πάθει πανωλεθρία, χάνοντας
πάνω από 2.000 συμβούλους. Οι επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι
θα είναι φυσιολογικό αν οι Εργατικοί χάσουν 250 με 300 συμβούλους. Αν όμως,
όπως πολλοί φοβούνται, οι απώλειες φθάσουν τους πεντακόσιους, τότε η κυβέρνηση
Μπλερ θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ…

Τώρα όμως, το Λονδίνο ανακαλύπτει το παρελθόν του επαναφέροντας στο προσκήνιο
έναν πολιτικό, που όλοι τον θεωρούσαν τελειωμένο. Τον Κεν Λίβινγκστον. Οι
δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι θα εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, δίνοντάς του
ποσοστό 51%. Ουσιαστικά ο Λίβιγκστον δεν έχει αντίπαλο: Ο συντηρητικός
υποψήφιος Στιβ Νόρις ακολουθεί με 17%, ο εργατικός Φρανκ Ντόμπσον με 14% και η
φιλελεύθερη Σούζαν Κράμερ με 14%. Ο Λίβινγκστον, που δηλώνει σοσιαλιστής και
απορρίπτει τον «τρίτο δρόμο» του Μπλερ, οφείλει την υψηλή δημοτικότητά του
στις μηχανορραφίες του πρωθυπουργού. Όταν αποφασίστηκε να εκλεγεί ο υποψήφιος
για τη δημαρχία από τα μέλη των λονδρέζικων οργανώσεων, ο Μπλερ προσπάθησε με
κάθε τρόπο να εμποδίσει την υποψηφιότητά του. Όταν αυτό αποδείχτηκε δύσκολο,
παραποίησαν το αποτέλεσμα, ώστε να βγει ο Φρανκ Ντόμπσον. Ο Λίβινγκστον
κατέβηκε στις εκλογές σαν ανεξάρτητος, και τον διέγραψαν από το κόμμα για
πέντε χρόνια.

… ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΞΙΩΜΑ ΜΕ ΚΥΡΟΣ

Το νέο αξίωμα του εκλεγμένου δημάρχου του Λονδίνου προσδίδει στον κάτοχό του
τεράστιο κύρος. Ο δήμαρχος αντλεί νομιμοποίηση από ένα εκλογικό σώμα 5
εκατομμυρίων ψηφοφόρων, ενώ στις περιφέρειες όπου εκλέγονται τα μέλη του
βρετανικού Κοινοβουλίου οι εκλογείς δεν είναι συνήθως περισσότεροι από 60.000.

Η ιδέα ενός εκλεγμένου δημάρχου για το Λονδίνο συζητήθηκε από το συνέδριο του
Εργατικού Κόμματος στο Μπερνμάουθ, το 1993. Το Μάρτιο του 1998 η κυβέρνηση
Μπλερ παρουσίασε επίσημες προτάσεις και τον Μάιο οι κάτοικοι του Λονδίνου
ενέκριναν με ποσοστό 80% το νέο θεσμό. Ο δήμαρχος και η συνέλευση του Λονδίνου
θα απαρτίζουν τη Διοικητική Αρχή του Μείζονος Λονδίνου (GLA) που θα έχει
αρμοδιότητες εκπόνησης στρατηγικής σε οκτώ τομείς: μεταφορές, σχεδιασμό,
οικονομική ανάπτυξη, περιβάλλον, αστυνομία, σχεδιασμό πυρόσβεσης και μέτρων
έκτακτης ανάγκης, πολιτισμό και δημόσια υγεία. Ο δήμαρχος θα διαχειρίζεται
έναν προϋπολογισμό περίπου 3 δισ. στερλινών, δεν έχει όμως τη δυνατότητα να
επιβάλλει φόρους και εξαρτάται άμεσα από τη γενναιοδωρία του υπουργείου
Οικονομικών.

Με τις σημερινές εκλογές η μητρόπολις στον Τάμεση αποκτά και πάλι ένα κεντρικό
διοικητικό συμβούλιο. Το 1986, η Μάργκαρετ Θάτσερ κατήργησε το προηγούμενο και
εκχώρησε τις αρμοδιότητές του στα επιμέρους συμβούλια των κοινοτήτων, κυρίως
επειδή αντιπαθούσε εκ βαθέων την αριστερή πλειοψηφία που το ήλεγχε.