Τον λόγο έχουν οι γυναίκες

Στους Ρεπουμπλικάνους. Ο Τζωρτζ Μπους τζούνιορ ποζάρει με την Ντενίζ Ώστιν, ιέρεια του fitness

Προκειμένου να τις κατακτήσουν, είναι έτοιμοι για μερικούς συμβιβασμούς. Σε
μια ομιλία του τον περασμένο Μάρτιο προς τις ψηφοφόρους των βορειοδυτικών
Πολιτειών, ο Τζωρτζ Μπους τζούνιορ φρόντισε να ανοιγοκλείνει συνεχώς τα μάτια
του και πρόφερε τη λέξη «καρδιά» 14 φορές σε διάστημα 20 λεπτών. Στο Λονγκ
Άιλαντ, ο Μπους κατηγόρησε τον τότε ανταγωνιστή του για το χρίσμα των
Ρεπουμπλικανών Τζων ΜακΚέιν ότι ψήφισε κατά της αύξησης των πιστώσεων για τις
έρευνες γύρω από τον καρκίνο του μαστού.

Ο Αλ Γκορ, από την πλευρά του, προσέλαβε ως σύμβουλο τη διάσημη
νεο-φεμινίστρια Ναόμι Γουλφ και φροντίζει να παίρνει όποτε μπορεί τις
αποστάσεις του από τον «άπιστο» Κλίντον, παρουσιάζοντας συνεχώς στο κοινό τον
«έρωτα της ζωής» του, τη σύζυγό του Τίπερ Γκορ.

Όλο αυτό το φλερτ απέναντι στις γυναίκες ψηφοφόρους έχει βέβαια την εξήγησή
του. Οι γυναίκες, που κατέχουν λιγότερες από το 11% των εδρών του Κογκρέσου
και μόνο 3 από τις 50 θέσεις κυβερνητών, είναι εκείνες που τον ερχόμενο
Νοέμβριο θα αποφασίσουν για άλλη μια φορά ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος των
Ηνωμένων Πολιτειών.

«Είμαστε περισσότερες από τους άνδρες και ψηφίζουμε μαζικότερα από εκείνους»,
λέει η Μέρι Χόουκσουορθ, διευθύντρια του Κέντρου Γυναικών της Αμερικής και
Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Ράτζερς του Νιου Τζέρσυ. «Το κυριότερο όμως είναι
ότι οι πολιτικές μας προσδοκίες είναι διαφορετικές. Αντανακλούν περισσότερο
τις καθημερινές ανάγκες της κοινότητάς μας και των παιδιών μας».

Από το 1964, και τα φιλόδοξα κοινωνικά προγράμματα του προέδρου Τζόνσον, οι
γυναίκες κλίνουν περισσότερο προς τους Δημοκρατικούς και οι άνδρες προς τους
Ρεπουμπλικανούς. Αυτό το gender gap, το «χάσμα των φύλων», ευνόησε δύο φορές
την τελευταία δεκαετία την εκλογή του Μπιλ Κλίντον. Το 1992, ο τελευταίος
ξεπέρασε κατά 3 μόνο μονάδες τον πατέρα Τζωρτζ Μπους στις ψήφους των ανδρών,
αλλά η διαφορά αυτή ήταν δυόμισι φορές μεγαλύτερη στις ψήφους των γυναικών.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1996, το «χάσμα» αυτό μεταμορφώθηκε
σε Γκραν Κάνυον: ο Κλίντον ψηφίστηκε μόλις από το 43% των ανδρών, αλλά
ταυτόχρονα κέρδισε την ψήφο του 54% των γυναικών! Η διαφορά αυτή ήταν αρκετή
για να κερδίσει τον Ρεπουμπλικανό Μπομπ Ντόουλ, ο οποίος τα πήγε λίγο καλύτερα
στους άνδρες αλλά εγκαταλείφθηκε μαζικά από τις γυναίκες.

Στους Δημοκρατικούς. Ο Αλ Γκορ στη διάρκεια επίσκεψής του στο Φορτ Λότερντεϊλ της Φλόριντα

Το ρεκόρ της συμμετοχής των γυναικών στις εκλογές εκείνης της χρονιάς
εξηγείται όχι τόσο με βάση τη συμπάθειά τους προς τον Κλίντον, ο οποίος είχε
ήδη αναμειχθεί σε σκάνδαλα, όσο από τον φόβο τους να χαθεί ο Δημοκρατικός
προεδρικός προμαχώνας έναντι του εχθρικού Ρεπουμπλικανικού Κογκρέσου.

Ο αγώνας ανδρών-γυναικών θα παίξει άραγε τον ίδιο ρόλο και στις φετινές
εκλογές, όπου συμμετέχουν δύο «κεντρώοι» υποψήφιοι; Ο Γκορ και ο Μπους είναι
ισόπαλοι στις «μεικτές» δημοσκοπήσεις, αλλά ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος
προηγείται με διαφορά 10 μονάδων μεταξύ των ανδρών, ενώ οι γυναίκες δίνουν
διαφορά οκτώ μονάδων στον υποψήφιο των Δημοκρατικών. «Η τύχη του Γκορ
εξαρτάται από τη συμμετοχή των γυναικών στις εκλογές», επισημαίνει η Άννα
Γκρήνμπεργκ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. «Τα δέκα
τελευταία χρόνια, πολλοί άνδρες εγκατέλειψαν το Δημοκρατικό Κόμμα θεωρώντας το
υπερβολικά φεμινιστικό και ευνοϊκό προς τις μειονότητες. Επειδή προσπάθησε να
καθησυχάσει αυτούς τους οργισμένους άνδρες, ο Κλίντον τιμωρήθηκε με μια μαζική
αποχή των γυναικών στις βουλευτικές εκλογές του 1994: το Κογκρέσο έπεσε έτσι
στα χέρια των Ρεπουμπλικανών».

Ο Τζωρτζ Μπους έχει ήδη ξεκινήσει μια εκστρατεία για να «αρπάξει» γυναικείες
ψήφους από τον αντίπαλό του. «Οι γυναίκες κρίνουν τους υποψηφίους με βάση κάθε
θέμα χωριστά. Η προτίμησή τους προς τους Δημοκρατικούς μπορεί να αλλάξει, δεν
αποτελεί δόγμα», λέει η Τζην Σρέντελ, πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών
Επιστημών του Πανεπιστημίου Κλέρμοντ της Καλιφόρνια.

Ο Γκορ μπορεί να υπολογίζει στο 90% των μαύρων γυναικών, που υποστηρίζουν τα
κοινωνικά του προγράμματα. Το 18% των γυναικών ψηφοφόρων όμως, οι περισσότερες
από τις οποίες είναι λευκές, δηλώνουν αναποφάσιστες για ηθικούς λόγους. «Οι
νοικοκυρές αυτές, στην πλειοψηφία τους μισθωτές, λιγότερο μορφωμένες και
λιγότερο εύπορες από τις κλασικές ψηφοφόρους του Κλίντον, δεν έχουν τίποτα
κατά του κοινωνικού κράτους», τονίζει ο Ρόμπιν Γκέρμπερ, καθηγητής στο
Πανεπιστήμιο της Μέριλαντ. «Μετά τις υποθέσεις Ουάιτουότερ και Μόνικαγκεϊτ,
όμως, θέλουν την επιστροφή της αξιοπρέπειας στον Λευκό Οίκο».

Ο αντιπρόεδρος Γκορ δεν έχει ακόμη κερδίσει την εμπιστοσύνη αυτών των
αναποφάσιστων γυναικών. «Ο Μπους θα προσπαθήσει να τον συνδέσει με την
ατμόσφαιρα σκανδάλου που κυριαρχεί στο Οβάλ Γραφείο», λέει η Μέρι Χόουκσουορθ.
Τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών, γνωστό για την υποστήριξή του προς τη
θανατική ποινή, προτιμούν επίσης πολλές μητέρες που έχουν ανησυχήσει από τη
σειρά φονικών επεισοδίων στα αμερικανικά σχολεία. Το μειονέκτημά του, που
αξιοποιεί ο Δημοκρατικός αντίπαλός του, είναι η διστακτικότητά του στο ζήτημα
του ελέγχου των όπλων.

«Οι Αμερικανίδες μητέρες είναι κουρασμένες», υπογραμμίζει η Τζην Σρέντελ.
«Αργούν να αρχίσουν να παρακολουθούν την προεκλογική εκστρατεία. Όταν
αρχίσουν, όμως, ξεψαχνίζουν τα προγράμματα. Και τότε, ίσως ανακαλύψουν ότι ο
Μπους μείωσε τον προϋπολογισμό για την προστασία των παιδιών στο Τέξας. Ή ότι
στο ζήτημα των αμβλώσεων ήλθε σε συμφωνίες με τη θρησκευτική ακροδεξιά. Ποιος
μας λέει ότι δεν θα διορίσει στο Ανώτατο Δικαστήριο δικαστές που θα είναι
αντίθετοι στις αμβλώσεις;»