ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Θα τα πληρώσει ο επόμενος…

Πώς ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια ­ απ’ αυτά τα δηλητηριώδη μάλιστα ­ κάποιοι
τύποι περίεργοι, άριστοι για μεταφορείς φακέλων, μελετών, δικογραφιών, αλλά
εντελώς ακατάλληλοι για διαχείριση εξουσίας; Ρέκτης εισαγγελέας δηλώνει: «Δεν
πρόκειται να φύγω από εδώ αν δεν μαζέψω ένα τριαξονικό όπλα». Φαίνεται πως
είναι στο χέρι του να μείνει. Σύγχρονος χωροφύλακας ξαμολάει στον δρόμο
κουκουλοφόρους. Μέσα στη νύχτα. Στα άγρια βουνά της πιο άγονης γης της χώρας.
Εκεί που ο ήλιος λειώνει την πέτρα και τα τσακάλια στήνουν χορό. Μέσα από τις
ξερολιθιές ξεπροβάλλουν μαύρες φιγούρες. Παίρνει χρόνο να καταλάβεις ότι
πρόκειται για ανθρώπους της τάξης και του νόμου και όχι για ένοπλους
αλλοδαπούς, αγνώστου προελεύσεως και άδηλων προθέσεων. Μόνο μια βόλτα στο
χωριό αποκαλύπτει πως πέρασε πρόσφατα ο πολιτευτής. Εργοτάξιο η πλατεία. Η
σαλιτζάδα ­ πέτρινο πλακόστρωτο ­ ξηλώνεται για να μπουν στη θέση της
ασύμμετρες πλάκες μακρινής προέλευσης. Έκοψε κονδύλι προεκλογικά και γίνονται
έργα. Ο νερουλάς πολιτικός δεν απευθύνεται σε αυτόν τον ψηφοφόρο. Ούτε οι
πολιτευτές της τάξης και της δικαιοσύνης. Έτσι, ο τόπος νερό δεν έχει, τάξη
και δικαιοσύνη επίσης. Αλλά και αυτούς που έχει τι να τους κάνει; Όταν
χρειάζεται ένας ολόκληρος χρόνος για να αντιληφθεί ο νομάρχης ­ άλλος παράγων
εξουσίας αυτός! ­ ότι οφείλει να υπηρετεί τους πολίτες και να παίρνει
αποφάσεις για το συμφέρον τους, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι.

Και στις επόμενες διακοπές μας πάλι τα ίδια θα αντιμετωπίσουμε. Κι εμείς
είμαστε απλοί επισκέπτες, οι ντόπιοι όμως προσεύχονται να μη θρηνήσουν θύματα,
γιατί ο επόμενος πολιτικάντης που θα βρεθεί μπροστά τους θα πληρώσει για όλους
και για όλα.