Δύο χρόνια Χριστόδουλος, με συμμαχίες, συγκρούσεις και… ανέκδοτα

Ήταν 28 Απριλίου 1998. Ο από Δημητριάδος Χριστόδουλος γίνεται ο νέος
Αρχιεπίσκοπος. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, κάνει δηλώσεις, μιλάει για τα
πάντα και παράλληλα, μέσα από νέες συμμαχίες, δημιουργεί τη δική του ισχυρή
ομάδα μέσα στην Ιεραρχία. Προωθεί σε θέσεις-κλειδιά ανθρώπους που τον
ακολουθούν από τον Βόλο. Συγκρούεται με σημαντικούς παράγοντες της Εκκλησίας
(Θηβών, Ζακύνθου), αλλά και με τον πνευματικό του πατέρα, τον Μητροπολίτη
Πειραιώς Καλλίνικο. Δίνει βάρος στα οικονομικά και στη διαχείριση της
περιουσίας, όμως διαφωνεί με τον Ιωαννίνων Θεόκλητο, ο οποίος παραιτείται από
τη θέση του διευθυντή των Οικονομικών Υπηρεσιών.

Τα δύο αυτά χρόνια ο κ. Χριστόδουλος κινείται δυναμικά και δεν διστάζει να
τα βάλει με «το πολιτικό κατεστημένο» και την υποκρισία των ισχυρών. Παράλληλα
δε, αναπτύσσει άριστη σχέση με τους νέους, με τους οποίους επικοινωνεί στη
«γλώσσα» τους και πάντα με ανέκδοτα…

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ

Ούτε για εθνάρχης πάω ούτε για πρωθυπουργός

Τα εθνικά θέματα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ρόλος της Εκκλησίας στη σύγχρονη εποχή,
οι νέοι, οι σχέσεις με το Πατριαρχείο ήταν και είναι από τα θέματα για τα
οποία ο κ. Χριστόδουλος τα δύο χρόνια από την εκλογή έχει συγκεκριμένες
απόψεις και τις διατυπώνει δημόσια προκαλώντας συχνά αντιδράσεις.

Τα δύο αυτά χρόνια δεκάδες είναι οι φράσεις που χρησιμοποίησε ο Αρχιεπίσκοπος
και οι οποίες προβλήθηκαν ιδιαίτερα.

Λίγο μετά την εκλογή του, σε ομιλία του στην Καλλιθέα, εξήρε τον ρόλο των
κληρικών: «Ο λαός μας εχόρτασε από υποσχέσεις και από μεγάλα λόγια. Εχόρτασε
από τους εκμεταλλευτές της δικής του αφέλειας ή αμέλειας. Σήμερα ο λαός θέλει
αγωνιστές. Αυτούς που παίρνουν τη σημαία του Χριστού και βαδίζουν πρώτοι
μπροστά. Και αν αυτό δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανένας άλλος.
Γιατί όλοι εμάς θέλουν μπροστά. Ο λαός κρέμεται από εμάς».

Στη Μακεδονία ο κ. Χριστόδουλος μίλησε για αλησμόνητες πατρίδες και για τον
δικέφαλο αετό, το, οποίο χαρακτήρισε σύμβολο του έθνους: «Πιστεύουμε στον
δικέφαλο αετό, γιατί δεν ξεχνάμε ποιοι είμαστε και δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.
Το λέω αυτό σε τούτη την πόλη που μυρίζει Βυζάντιο, γιατί το Βυζάντιο είναι η
μήτρα μας, είναι το λίκνο μας, από αυτό προερχόμαστε και σ’ αυτό
ξαναγυρίζουμε, αν ποτέ και ξαναγυρίσουμε».

Λίγες ημέρες αργότερα από τη Νέα Ιωνία, δακρυσμένος, είπε: «Εσείς που ζήσατε
τον ξεριζωμό πρέπει να διηγείστε τους καημούς της προσφυγιάς, γιατί δεν πρέπει
να ξεχαστούν όσα πέρασαν οι παλιότερες γενιές και όσα δημιούργησαν με πόνο και
αίμα».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και σε δηλώσεις που έκανε στη Βεργίνα:«Όποιος
ξεπουλάει την ιστορία μας δεν είναι άξιος απόγονος των προγόνων μας».

Οι συχνές αναφορές σε εθνικά θέματα προκαλούν τις αντιδράσεις εκπροσώπων του
πολιτικού κόσμου της χώρας, οι οποίοι ζητούν να περιοριστεί στα της Εκκλησίας.
Όμως ο κ. Χριστόδουλος απορρίπτει κάθε ιδέα περιορισμού του από τον Βόλο: «Δεν
θα σταματήσω να διατυπώνω τις απόψεις μου για ζητήματα καίρια όπως τα εθνικά.
Δεν πρόκειται να κάνω πίσω. Εδώ ήμουνα, αυτά που έλεγα τ’ ακούγατε εσείς. Τώρα
εκεί που είμαι θα τα ακούει όλη η Ελλάδα, άλλοι με καλοσύνη και άλλοι με
δολιότητα».

Σε όσους αντιδρούν ο Αρχιεπίσκοπος απαντά: «Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεί.
Ούτε για εθνάρχης πάω ούτε για πρωθυπουργός. Ας κοιμούνται ήσυχοι οι
κυβερνώντες, δεν είμαι εγώ εκείνος που αμφισβητεί την πολιτική τους
επικυριαρχία».

Για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ αλλά και την πορεία της στην Ευρώπη, ο
Αρχιεπίσκοπος ζητεί από όλους να βρίσκονται σε εγρήγορση και χαρακτηρίζει
«ευρωλιγούρηδες όσους βλέπουν ως πανάκεια την Ευρώπη. Και αντιμετωπίζουν με
αίσθημα μειονεξίας τους Ευρωπαίους».

Την περίοδο της κρίσης στο Κόσοβο ο κ. Χριστόδουλος ξεσπά κατά των Αμερικανών
και των ισχυρών της γης: «Είδαμε όλοι τον κ. Κλίντον να προσεύχεται και να
παριστάνει τον καλό χριστιανό, αυτός που έχει βάψει τα χέρια του στο αίμα».

Όλον αυτόν τον καιρό έχει αναπτυχθεί μια πάρα πολύ καλή σχέση του Χριστόδουλου
με τους νέους και κυρίως τους μαθητές, μιλώντας συχνά τη γλώσσα τους, όπως
έκανε στο συγκρότημα της Γκράβας: «Μου μετέφεραν τον παρακάτω διάλογο δύο
μαθητών: Ρε συ, πολύ τον πάω τον παπά, είπε ό ένας.

Ε τώρα κι εγώ σας λέω: Κι εγώ σας πάω». Λίγο αργότερα, στο Πολυκλαδικό Λύκειο
Αμπελοκήπων, κάλεσε τους μαθητές να προμηθευτούν ξυπνητήρια:«Παιδιά μου,
ξυπνήστε! Αφήστε τον εφησυχασμό. Δυστυχώς όσοι επιβουλεύονται αυτόν τον τόπο
θέλουν να κοιμόμαστε. Εμείς δεν θα το κάνουμε».

Απαντώντας στους επικριτές του ο κ. Χριστόδουλος ξεσπά μέσα στη Σύνοδο: «Δεν
είμαι ευνοούμενος, ούτε υπήρξα ποτέ, των μέσων ενημέρωσης. Δεν είμαι
εθνικιστής και λαϊκιστής. Είναι υποχρέωση της Εκκλησίας να συντηρεί τις
αλησμόνητες ιστορικές μνήμες. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει ριφθεί τόση λάσπη εις
βάρος Προκαθημένου και δεν έχει επιτευχθεί προς αυτόν τόσος φθόνος και τόσο
μίσος». Είναι άλλες φορές που ξεσπά και κατά των μέσων ενημέρωσης: «Δεν
χρωστάνε να κάνουν καλό σε αυτόν τον λαό. Και πάντα κοιτάζουν, λες και με τη
βία να βρουν ό,τι χειρότερο υπάρχει στον κόσμο, μόνο και μόνο για να μειώσουν
την αξιοπρέπεια του ανθρώπου».

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

Αποστάσεις Ιερωνύμου, κριτική Χρυσοστόμου

Καβάλας Προκόπιος – Κερνίτσης Λεόντιος – Ιωαννίνων Θεόκλητος – Κώστας Πυλαρινός

Από την πρώτη στιγμή της εκλογής του ο κ. Χριστόδουλος επιχείρησε να βάλει
οριστικό τέλος στα όσα ακούγονταν για τα οικονομικά. Διατήρησε στη θέση του
τον διευθυντή των Οικονομικών Υπηρεσιών, τον μητροπολίτη Ιωαννίνων
Θεόκλητο, και πρόεδρο τον Καβάλας Προκόπιο. Το «δίδυμο»
λειτούργησε για αρκετούς μήνες μαζί, όμως στην πορεία ο κ. Θεόκλητος
διαφώνησε με τον τρόπο διαχείρισης.

Ήταν φορές που αρνούνταν να υπογράψει εντάλματα πληρωμών. Οι συγκρούσεις δεν
άργησαν να έρθουν. Ο κ. Θεόκλητος παραιτήθηκε από τη θέση του διευθυντή (ο
προηγούμενος διευθυντής, επίσκοπος Κερνίτσης Λεόντιος, παραπέμπεται να
δικαστεί), και αποχώρησε για την περιφερειά του τα Γιάννινα. Αντίθετα ο κ.
Προκόπιος παρέμεινε στη θέση του. Τη θέση του διευθυντού ο κ. Χριστόδουλος
αυτή τη φορά την εμπιστεύθηκε στον κ. Κώστα Πυλαρινό με σκοπό την όσο
το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση και διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ακούστηκαν διάφορα για μετοχές, έγιναν
συζητήσεις αλλά τελικά το θέμα έκλεισε αφού η πλειοψηφία της Ιεραρχίας ήταν
αντίθετη με την αγορά μετοχών.

Όμως τα οικονομικά απασχόλησαν πολλές φορές και μάλιστα έντονα τον
Αρχιεπίσκοπο και τον έφεραν αντιμέτωπο με τον συνδιεκδικητή του θρόνου
Μητροπολίτη Θηβών Ιερώνυμο. Ο κ. Ιερώνυμος, ο οποίος πριν από λίγους
μήνες αθωώθηκε για τη διαχείριση των χρημάτων της κρατικής επιχορήγησης, έχει
κρατήσει αποστάσεις από τις δραστηριότητες του κ. Χριστόδουλου, τον οποίο
αρνήθηκε να δεχτεί στη Μητρόπολή του, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι ψυχολογικά
έτοιμος.

Θηβών Ιερώνυμος – Ζακύνθου Χρυσόστομος

Για το θέμα των οικονομικών, αν και δεν είχε καμία εμπλοκή, αντίθετος με τον
θόρυβο που ξέσπασε ήταν και είναι ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος,
ο οποίος τον τελευταίο καιρό και ως μέλος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου έχει
ασκήσει κριτική στον Αρχιεπίσκοπο για τις θέσεις που κατά καιρούς εκφράζει
αλλά και για το περιβάλλον του.

οι παλιοι φιλοι

Η ομάδα των «3» δεν έχει συνοχή

Πειραιώς Καλλίνικος – Καλαβρύτων Αμβρόσιος

Όταν εξελέγη ο κ. Χριστόδουλος πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι έλεγαν ότι ο νέος
Αρχιεπίσκοπος θα είναι στη σκιά του πνευματικού του πατέρα Μητροπολίτη
Πειραιώς Καλλινίκου, αλλά και του τρίτου της «Χρυσοπηγής», του
Καλαβρύτων Αμβροσίου. Όμως τον τελευταίο καιρό οι σχέσεις τους δεν
είναι στο καλύτερο δυνατό σημείο. Ο κ. Καλλίνικος είχε εμμέσως κατηγορήσει τον
κ. Χριστόδουλο για απόπειρα εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας, ενώ διατύπωσε
δημοσίως και το παράπονό του ότι «δεν τον ακούει ο Χριστόδουλος». Ο
Αρχιεπίσκοπος από την πλευρά του απέφυγε να συγκρουστεί με τον Καλλίνικο·
όμως, όταν πληροφορήθηκε από τις εφημερίδες ότι τον αποκαλούσε αφελή σε
επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Θηβών, δεν έκρυψε την πικρία του. Από τότε
οι σχέσεις τους δεν είναι οι καλύτερες.

Και με τον Αμβρόσιο, όμως, οι σχέσεις του κ. Χριστόδουλου δεν είναι πλέον οι
καλύτερες, ή τουλάχιστον δεν είναι όπως ήταν πριν από την εκλογή. Ο κ.
Αμβρόσιος ξαφνιάζοντας ακόμη και τους «εχθρούς του Αρχιεπισκόπου» σε κείμενό
του ζήτησε λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα. Έτσι η ομάδα των τριών δεν
έχει πλέον την παλιά συνοχή. Ο κ. Καλλίνικος έχει δηλώσει ότι είναι
προσηλωμένος στην παράδοση, το ίδιο και ο Αμβρόσιος, και πολλές φορές δεν
κατανοούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο κ. Χριστόδουλος. Μάλιστα, ο
Πειραιώς είχε διαφωνήσει ακόμη και με τον τρόπο με τον οποίο ο προκαθήμενος
της Ελλαδικής Εκκλησίας προσπαθεί να πλησιάσει τους νέους, τονίζοντας
ιδιαίτερα τη σημασία της εμφάνισης, απορρίπτοντας στην ουσία το κάλεσμα του
Αρχιεπισκόπου προς τους μαθητές «ελάτε όπως είστε».

Και ενώ οι δύο «παλιοί φίλοι» προσπαθούν να κρατήσουν τον Χριστόδουλο κοντά
στον παραδοσιακό τρόπο επικοινωνίας, οι νέοι επικροτούν την τακτική του και
πολλές φορές τον μιμούνται, είτε λέγοντας ανέκδοτα είτε χρησιμοποιώντας
εκφράσεις του. Σε αντίθεση με τον Καλλίνικο και τον Αμβρόσιο, οι υπόλοιποι της
ομάδας Χριστόδουλου (Σερρών, Σάμου, Βέροιας) παραμένουν «πιστοί» χωρίς
να παρεμβαίνουν.

ΤΟ ΙΣΧΥΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Προώθησε τους φίλους του, ανοίχτηκε στους γέροντες

Ο πρωτοσύγκελλος Θωμάς Συνοδινός – Δημητριάδος Ιγνάτιος – Θεσσαλιώτιδος Θεόκλητος – Καισαριανής Δανιήλ

Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο κ. Χριστόδουλος φρόντισε να στείλει
το δικό του μήνυμα προς τους Ιεράρχες ως προς την αξιοποίηση των συνεργατών
του. Η πρώτη κίνηση ήταν να ορίσει εκπρόσωπο Τύπου τον τότε αρχιμανδρίτη της
Μητρόπολης Πειραιώς Ιγνάτιο Γεωργακόπουλο, τον οποίο αμέσως μετά έχρισε
διάδοχό του στη Μητρόπολη Δημητριάδος.

Τον Ιγνάτιο διαδέχθηκε ο συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου από τον Βόλο,
αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Κουμαριανός. Ο άλλος στενός συνεργάτης του, ο
κ. Δανιήλ Πουρτσουκλής διορίστηκε αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου.
Στην πορεία και οι δύο, με την άμεση στήριξη του κ. Χριστόδουλου, εξελέγησαν
Μητροπολίτες στην Καρδίτσα και την Καισαριανή αντίστοιχα.

Ένας άλλος που ακολούθησε τον κ. Χριστόδουλο από τον Βόλο στην Αθήνα, μαζί με
τον Θεόκλητο και τον Δανιήλ, ήταν ο ιερέας Θωμάς Συνοδινός, ο οποίος
έγινε πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής.

Είναι ο άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται επιτυχώς με πολλά θέματα. Σε αντίθεση με
ό,τι έγινε με τους συνεργάτες του, δεν αξιοποίησε τον κ. Ιωάννη
Χατζηφώτη, ο οποίος είχε διατελέσει εκπρόσωπος Τύπου του Σεραφείμ.

Ο Αρχιεπίσκοπος, αν και δηλώνει ότι επιθυμεί τη συνεργασία όλων μέσα στην
Ιεραρχία, φρόντισε να ενισχύσει την «ομάδα του», ενώ στράφηκε και προς τους
«γέροντες» με τους οποίους συνεργάζεται πλέον καλά. Στην κατηγορία αυτή ανήκει
ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, αλλά και ο Κορίνθου Παντελεήμων,
τον οποίο στήριξε έμμεσα όταν κατηγορήθηκε από τον τοπικό Τύπο ότι έχει
προσωπική ζωή.

Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Χριστόδουλος κατάφερε να δημιουργήσει έναν ισχυρό
πυρήνα γύρω του από Ιεράρχες με ειδικό βάρος μέσα στη Σύνοδο. Χωρίς να
διεκδικεί τον ρόλο του ανθρώπου που θέλει να κινεί τα νήματα, ο Μητροπολίτης
Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος θεωρείται «φίλος» του Αρχιεπισκόπου, αν και ήταν και
ο ίδιος υποψήφιος για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Ο κ. Άνθιμος τα δύο αυτά χρόνια δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα στις
συνεδριάσεις των μελών τής Ιεράς Συνόδου. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις,
προσπάθησε να λυθούν τα όποια προβλήματα με πνεύμα συνεργασίας.