3η ΚΑΡΤΑ Ώρα για θεραπεία

Πώς μπορεί το ποδόσφαιρο που παίζεται στην Ελλάδα να περιμένει άσπρη μέρα;
Πώς μπορεί να ονειρεύεται διακρίσεις, όταν αφήνει τις πληγές του να
αιμορραγούν, αποφεύγοντας όπως ο διάβολος το λιβάνι τη θεραπευτική αγωγή;

Αυτές τις μέρες παρακολουθήσαμε τους αγώνες Μπαρτσελόνα-Τσέλσι 5-1 και
Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ-Ρεάλ Μαδρίτης 2-3 για το Τσάμπιονς Λιγκ. Πρώτα-πρώτα θα
πρέπει να σταθούμε στα 11 γκολ που σημειώθηκαν. Οι ομάδες έπαιξαν ανοιχτά,
υπηρετώντας το θεαματικό ποδόσφαιρο.

Ξάφνιασε η Μπαρτσελόνα με την ευρύτατη νίκη της, αφού προερχόταν από
τέσσερις αλλεπάλληλες ήττες με παθητικό τρία γκολ κάθε φορά. Ξάφνιασε όμως και
η Ρεάλ με τη νίκη της στο Όλντ Τράφορντ, αφού παρουσίασε πολλές αδυναμίες την
περίοδο που διανύουμε.

Στους αγώνες είδαμε αυτογκόλ, κραυγαλέα λάθη τερματοφυλάκων, πέναλτι-άουτ
από τον κορυφαίο στον κόσμο Ρονάλντο και αδικαιολόγητα λάθη διαιτητών. Αρκετά
αρνητικά στοιχεία, που όμως δεν έμειναν στους φιλάθλους, αφού η γενική εικόνα
ήταν ιδιαίτερα ελκυστική.

Αποδείχτηκε πάντως ότι οι εκρήξεις στο παιχνίδι των αστέρων του ποδοσφαίρου
μπορούν να ανατρέψουν ισορροπίες και προγνωστικά, να αλλάξουν την τάξη
πραγμάτων. Δεν επιλέγουν τυχαία αυτές οι μεγάλες ομάδες παίκτες αξίας. Κι αν
κάτι δεν πάει καλά σε σειρά αγώνων, έρχονται στιγμές που τα αστέρια φωτίζουν
το δρόμο προς την επιτυχία. Αυτό συνέβη με τη Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ.

Εμείς τι να περιμένουμε και από ποιους παίκτες; Μήπως τους
πολυδιαφημισμένους άσους μας, που πνίγονται σε μια κουταλιά νερό; Μήπως τους
ξένους της σειράς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, που αγοράζουν οι ομάδες μας;

Τι να περιμένουμε στα άθλια γήπεδά μας, όπου πλεονάζουν οι λακκούβες και οι
χλοοτάπητες μοιάζουν με ημιτελή παζλ, η δε αισθητική τους είναι χαμηλή και ο
δείκτης παροχής ανέσεων χαμηλότερος; Τι να περιμένουμε από ένα αναξιόπιστο
ποδόσφαιρο, όπου οι δικηγόροι, αλλά και οι νταλαβεριτζήδες, είναι πιο χρήσιμοι
από τους πρωταγωνιστές των τερέν;

Τις πληγές όλοι τις βλέπουν. Πότε θα αποφασιστεί ή έναρξη της θεραπείας;