ΔΡΟΜΟΙ

Το βρετανικό…

… κατεστημένο δεν νομιμοποιείται να δίνει μαθήματα στον Ρόμπερτ Μουγκάμπε
για τον ρατσισμό. Η καταδίκη του φόνου δύο λευκών κτηματιών από τη βρετανική
κυβέρνηση έρχεται σε αντίθεση με τις θωπείες με τις οποίες υποδέχεται τον
Βλαντίμιρ Πούτιν, που θεωρείται υπεύθυνος για τον θάνατο χιλιάδων Τσετσένων.
Την ώρα που ανακοίνωνε πως, «για λόγους καταγωγής», οι λευκοί πρόσφυγες από τη
Ζιμπάμπουε είναι ευπρόσδεκτοι στη Βρετανία για μόνιμη εγκατάσταση, η βρετανική
κυβέρνηση αποφάσιζε να απελάσει 3.000 αλβανόφωνους Κοσοβάρους. Οι εφημερίδες
αφιέρωναν πρωτοσέλιδα στους αποτρόπαιους φόνους των δύο λευκών, αλλά δεν
έγραφαν ούτε λέξη για τον φόνο ενός μαύρου που δούλευε για λογαριασμό τους.

Η διαμάχη…

… ανάμεσα στο Λονδίνο και τη Χαράρε είναι ένας καβγάς μεταξύ ρατσιστών ­
τουλάχιστον για τον Τζορτζ Μόνμπιοτ, που γράφει στην «Γκάρντιαν» ένα σκληρό
φιλιππικό κατά της βρετανικής κυβέρνησης. Όπως ο Τζακ Στρο και ο Ουίλιαμ
Χέιγκ, ο Μουγκάμπε (φωτό) χρησιμοποιεί και αυτός τον ρατσισμό σαν ένα φτηνό
εργαλείο για να κερδίσει ψήφους. Όμως, δεν κάνει δύσκολη μόνο τη ζωή των
λευκών, αλλά και εκατομμυρίων μαύρων. Καταστρέφει ο ίδιος την υπόθεση για την
οποία υποτίθεται πως αγωνίζεται: ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε έχει γίνει ο εχθρός του
αναδασμού της γης. Οι πρόσφατες αρπαγές γης στρέφονται κατά των λευκών που, με
αρπαγές και αυτοί, από το 1890, έφτασαν να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της
οικονομίας της Ζιμπάμπουε. Όταν οι μαύροι ξεσηκώθηκαν εναντίον τους, οι λευκοί
κρέμασαν τους αρχηγούς τους. Από το 1930, οι μαύροι δεν έχουν το δικαίωμα να
κατέχουν γη, εκτός από μερικά άγονα «γκέτο».

Ο αναδασμός…

… της γης είναι επιτακτική ανάγκη. Όμως ο Μουγκάμπε τον χρησιμοποιεί για τη
δική του επιβίωση. Το φταίξιμο για τις αποτυχίες του δεν είναι πάντως μόνο
δικό του. Το 1979, η συμφωνία του Λάνκαστερ Χάουζ, με την οποία μεταβιβαζόταν
η εξουσία στην πλειοψηφία των μαύρων, προέβλεπε ότι, με βρετανική οικονομική
βοήθεια, η κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε θα αγόραζε γη από τους λευκούς κτηματίες
που θα ήταν διατεθειμένοι να πουλήσουν. Από την προβλεπόμενη αποζημίωση, η
Βρετανία κατέβαλε μόνο ψίχουλα. Αν είχε φανεί περισσότερο γενναιόδωρη, δεν θα
είχε υπάρξει πρόβλημα γης. Απρόθυμη να υπονομεύσει την οικονομική ηγεμονία των
λευκών, η Βρετανία διαιώνισε το ρατσιστικό μίσος στη Ζιμπάμπουε.

Ο Μουγκάμπε…

… λοιπόν έχει δίκιο σε ένα πράγμα: η Βρετανία έχει την ηθική υποχρέωση να
πληρώσει για το πρόγραμμα αναδασμού της γης, την οποία έκλεψαν πριν από χρόνια
άποικοι βρετανικής καταγωγής. Όμως, η Βρετανία δεν έχει δίκιο να φαντάζεται
πως μπορεί με μερικά εκατομμύρια να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα γνήσιου
αναδασμού. Το βρετανικό χρέος προς τον λαό της Ζιμπάμπουε ανέρχεται σε
δισεκατομμύρια. Όταν η Βρετανία δεν παραδέχεται πως είναι η καρδιά του
προβλήματος, λέει ο Μόνμπιοτ, καταδικάζει τον φτωχό λαό της Ζιμπάμπουε σε
δεκαετίες χειραγώγησης, ρατσισμού και πείνας. Αν η βρετανική πολιτική θέλει να
ξεχωρίσει από την πολιτική του Μουγκάμπε, θα πρέπει να δείξει και προς τους
μαύρους της Ζιμπάμπουε τη γενναιοδωρία που έχει δείξει προς τους λευκούς.