«Κλειδί» ο Χάφμαν

Η Μακάμπι επιστρέφει στα ψηλά σκαλοπάτια του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με έμπνευση
από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. Η αντίπαλος του Παναθηναϊκού στον τελικό,
είναι μία ομάδα με αμερικανικό στυλ και νοοτροπία, αφού αποτελείται από πέντε
παίκτες που έμαθαν το μπάσκετ στη χώρα που το γέννησε. Έστω και αν οι τρεις
από αυτούς έχουν, πλέον και δεύτερη… πατρίδα.

Ο Άριαν ΜακΝτόναλντ… γλυκάθηκε από τις ομορφιές της Λιουμπλιάνα κατά τη
θητεία του στην Ολύμπια και απέκτησε σλοβένικο διαβατήριο.

Όσο για τους Σαρπ και Μπρίσκερ έχουν αποκτήσει ισραηλινή υπηκοότητα. Άλλωστε,
αυτό το συνηθίζουν όλες οι ομάδες στο Ισραήλ.

Ο Νέιτ Χάφμαν έχει αποδειχθεί ότι είναι ο κρυφός άσος στο μανίκι του Γκέρσον

Η Μακάμπι του Πίνι Γκέρσον έχει καθαρά αμερικανική νοοτροπία. Συγκριτικά με
την ομάδα του παρελθόντος το μεγάλο της ατού είναι η ομαδικότητα που διακρίνει
το παιχνίδι της. Είναι, ίσως, αυτό που είπε προχθές ο Γκέρσον, «δεν ξέρω αν
την επόμενη περίοδο έχουμε καλύτερους παίκτες, αλλά φέτος είμαστε μία άριστη
ομάδα».

Οι παίκτες της Μακάμπι… εξαφανίζουν την μπάλα. Η τρομερή κυκλοφορία στην
επίθεση «μπλοκάρει» τον αντίπαλο. Ιδιαίτερα όταν στο γήπεδο είναι οι Σαρπ,
Μπρίσκερ και Σέφερ το παιχνίδι της γίνεται απίστευτα γρήγορο.

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

Το «κλειδί» για τον Πίνι Γκέρσον, πάντως, είναι ένας άλλος Αμερικανός, ο Νέιτ
Χάφμαν. Ουσιαστικά, δημιούργημα του ισραηλινού τεχνικού. Ο Χάφμαν πέρασε από
την Ισπανία, χωρίς ουδείς να τον αντιληφθεί. Στο Τελ Αβίβ έφτασε σχεδόν την
τελευταία στιγμή, στη θέση του Έιβεντ. Και ο Γκέρσον δικαιώθηκε για την
επιλογή του: Ο Χάφμαν μπορεί να παίρνει… ψίχουλα στο Τελ Αβίβ (μόλις 400.000
δολ.), αλλά είναι ένας εκρηκτικός παίκτης που «γεμίζει» τη ρακέτα. Πολύ καλός
σουτέρ από μέση απόσταση, με κίνηση και από τις δύο πλευρές, με δύναμη, είναι
ο βασικός σκόρερ και ριμπάουντερ της ισραηλινής ομάδας.

Ο Πίνι Γκέρσον στηρίζεται, επίσης και στην εξαντλητική επιθετική άμυνα, με
πρώτους και καλύτερους τους Αμερικανούς που τρέχουν αριστερά και δεξιά,
πιέζοντας στην περιφέρεια. Ο Γκέρσον συνηθίζει να παίζει και μία σύνθετη άμυνα
ζώνης «3-2», με τους δύο ψηλούς να έχουν ουσιαστικά μαν του μαν τους
αντίπαλους ψηλούς. Παράλληλα, οι περιφερειακοί συνηθίζουν να δημιουργούν στα
άκρα παγίδες στους αντιπάλους.

Όπως αποδείχθηκε, βέβαια, για να έχει αποτελεσματικότητα η άμυνα αυτή
χρειάζεται και η ανοχή των διαιτητών (φάνηκε στο χθεσινό ματς), αφού πολλές
φορές χρησιμοποιούν ιδιαίτερα σκληρά μαρκαρίσματα.

ΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ

Ο Ντέρικ Σαρπ είναι ένας σούτινγκ γκαρντ με εντυπωσιακές κινήσεις στο ρεπερτόριό του

Ο Γκέρσον χρησιμοποιεί, επίσης, συχνά τρία γκαρντ και οι δύο συνήθως είναι
πλέι μέικερ (ΜακΝτόναλντ και Σαρπ). Χαμηλώνοντας ακόμα περισσότερο το σχήμα,
χρησιμοποιεί στη θέση του σέντερ τον Κόμεζιτς και ως «τεσσάρι» τον Χένεφελντ.

Παίκτης ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι και ο Μπρίσκερ. Αγωνίζεται στη θέση «2»,
έχει πολύ καλό ντράιβ, άλμα, αλλά και εξαιρετικό σουτ από την περιφέρεια.
Σαρπ, Μπρίσκερ και Σέφερ, δημιουργούν, επίσης, ένα πολύ καλό «τρίγωνο» στην
περιφέρεια.

Οι Ισραηλινοί υποστηρίζουν ότι η Μακάμπι έχει αποκτήσει αυτήν την εξαιρετική
ομαδικότητα μετά την αποχώρηση του αγαπημένου παιδιού της, του Οντέτ Κάτας.

Ο νυν παίκτης του Παναθηναϊκού ουσιαστικά είχε ασυλία απ’ όλους, συμπαίκτες,
προπονητές, οπαδούς και έπαιρνε όλες τις επιθετικές πρωτοβουλίες. Ο κόσμος τού
συγχωρούσε τα πάντα επειδή τον λάτρευε.

Η αποχώρησή του, όμως και η άφιξή του στην Αθήνα έκανε πιο ομάδα τη Μακάμπι.
Να σημειώσουμε ότι η «ομάδα του λαού» εμφανίζεται σε τελικό ευρωπαϊκού
πρωταθλήματος, ύστερα από ένδεκα χρόνια. Ήταν το 1989 στο Μόναχο, όταν είχε
ηττηθεί στο Μόναχο από τη Γιουγκοπλάστικα με 75-69. Στον ημιτελικό είχε
αποκλείσει τον Άρη.