Μας χρωστά η Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη και το νέο γήπεδο του ΠΑΟΚ τον «πλήγωσαν» πριν από 15 ημέρες και
ο Ζέλικο Ρέμπρατσα πιστεύει ότι η πρωτεύουσα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, το
ερχόμενο τριήμερο, θα ξεχρεώσει την ομάδα του και τον ίδιο τη νύχτα της
Πέμπτης.

Ο Γιουγκοσλάβος σέντερ, από τους λίγους μεταξύ των «πρασίνων» που έχουν
εμπειρία από φάιναλ φορ (όπως οι Αλβέρτης, Μπουντούρης και Ρότζερς) και ένας
από τους δύο παίκτες που έχουν αγκαλιάσει το πολυπόθητο τρόπαιο, αντιμετωπίζει
με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, αλλά και με πίστη, σιγουριά, αισιοδοξία την
επιστροφή του Παναθηναϊκού στην τελική φάση της διοργάνωσης μετά τις μαγικές
βραδιές το 1996 στο Παρίσι.

Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα είναι κατηγορηματικός. «Σκεφτόμαστε μόνο την Εφές Πίλσεν. Στο μυαλό μας δεν υπάρχει τελικός», δηλώνει και έχει δίκιο

«Δεν υπάρχει λόγος να νιώθει κάποιος από εμάς πίεση. Τα αντιμετωπίζουμε σαν
όλα τα άλλα παιχνίδια και μόνο έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Δεν χρειάζεται και
δεν κάνουμε κάτι ξεχωριστό. Ταξιδεύουμε την παραμονή του ημιτελικού για τη
Θεσσαλονίκη. Είναι δύο αγώνες που δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους υπόλοιπους,
μόνο ότι το κίνητρό μας είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά», εξηγεί ο Ζέλικο
Ρέμπρατσα, που αύριο στις 9.00 μ.μ. θα πάρει θέση για το τζάμπολ του
ημιτελικού.

­ Τι σημαίνει για εσένα αυτό το φάιναλ φορ;

«Ό,τι σημαίνει για όλους στην ομάδα μας, αλλά και για όλους τους παίκτες
φαντάζομαι. Είναι η κορύφωση μια ευρωπαϊκής πορείας. Το ταβάνι. Δεν μπορείς σε
συλλογικό επίπεδο να κάνεις κάτι μεγαλύτερο. Υπάρχουν μεγάλοι παίκτες που δεν
έχουν κατορθώσει να λάβουν μέρος σε ένα φάιναλ φορ και πολλοί περισσότεροι που
δεν κατέκτησαν ποτέ το Κύπελλο. Έναν ολόκληρο χρόνο δουλεύεις για αυτό το
τριήμερο. Χύνεις ιδρώτα για οκτώ, εννέα μήνες με την ελπίδα ότι θα μπεις στην
τετράδα και θα βγεις νικητής».

­ Στην τρίτη συμμετοχή σου σε φάιναλ φορ τι διαφορές βρίσκεις;

«Οι διαφορές έχουν να κάνουν με την ομάδα που αγωνίζομαι. Το 1992 με την
Παρτιζάν πήγαμε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ουσιαστικά κανείς δεν μας
υπολόγιζε. Παίξαμε, όμως, δύο πολύ καλά παιχνίδια, ο ενθουσιασμός μας και το
ταλέντο της ομάδας νίκησαν την απειρία μας και τα προβλήματα που είχαμε
αντιμετωπίσει με το εμπάργκο και κατακτήσαμε τον τίτλο. Το 1998 με την
Μπενετόν είχαμε πετύχει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων μας. Δεν ήμασταν σε θέση
να πάμε ένα βήμα παραπάνω. Αν και στον αγώνα με την ΑΕΚ είχαμε την ευκαιρία να
νικήσουμε. Όμως, η ΑΕΚ και η Κίντερ ήταν πολύ καλύτερες ομάδες από εμάς. Τώρα
έχουμε μία πολύ καλή ομάδα και απλά πρέπει να παίξουμε δύο φορές σοβαρά, με
αυτοσυγκέντρωση και σύμφωνα με τις δυνατότητές μας. Δεν ξέρω αν είμαστε το
φαβορί, όμως, πιστεύω ότι έχουμε όλα τα εχέγγυα για να επιστρέψουμε στην Αθήνα
θριαμβευτές. Δέκα πολύ καλούς παίκτες, καλό προπονητή και συμπαράσταση από
κόσμο».

­ Εσύ δεν ξέρεις αν είστε φαβορί, αλλά αυτό ξέρει όλοι η Ευρώπη.

«Δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος. Η λέξη από μόνη της φορτώνει άγχος
συνήθως και μάλλον, ορισμένοι αυτό θέλουν να επιδιώξουν. Όμως, εμείς απλά
πιστεύουμε στην ομάδα μας και όπως σου είπα το αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και
σαν όλα τα άλλα παιχνίδια. Δεν θα κάνουμε τίποτα σπέσιαλ πριν. Εκείνη την ώρα
πρέπει να κάνουμε. Να δείξουμε ότι είμαστε οι καλύτεροι στο παρκέ».

­ Υπάρχει καλύτερος Παναθηναϊκός από αυτόν που έχουμε δει φέτος;

«Δεν ξέρω σε ποιο επίπεδο είναι το μάξιμουμ της απόδοσής μας. Έχουμε κάνει
πολλά καλά παιχνίδια φέτος, αλλά σίγουρα δεν παίζουμε σαν τους Σικάγο Μπουλς
και ούτε μπορούμε να το κάνουμε. Θεωρώ ότι είναι δύσκολο για μία ομάδα να
παίξει από τον πρώτο χρόνο μπάσκετ πολύ υψηλότερο από το δικό μας. Και το λέω
αυτό γιατί εμείς είμαστε νέα ομάδα. Στον Πειραιά με τον Ολυμπιακό και στον
τελικό του Κυπέλλου με την ΑΕΚ παίξαμε πολύ ποιοτικό μπάσκετ αν και χάσαμε.
Είχαμε το προβάδισμα στο σκορ, όμως, στο τέλος δεν ήμασταν καλοί στις
λεπτομέρειες και χάσαμε την αυτοσυγκέντρωσή μας. Μπορούμε, λοιπόν, να παίξουμε
καλύτερα κυρίως στην άμυνα και να έχουμε μεγαλύτερη διάρκεια. Να είμαστε
συγκεντρωμένοι για 40 λεπτά».

­ Πολλοί πιστεύουν ότι ο ημιτελικός με την Εφές Πίλσεν είναι ο πιο
σημαντικός αγώνας. Κάτι σαν «πρόωρος τελικός» υποστηρίζοντας ότι στον
τελικό ο Παναθηναϊκός δεν χάνει.

«Είναι ο πιο σημαντικός αγώνας. Για εμάς δεν υπάρχει άλλο ματς. Στο μυαλό μας
δεν υπάρχει τελικός, δεν υπάρχει Πέμπτη. Γι’ αυτό προέχει να νικήσουμε την
Εφές και τίποτα άλλο. Άλλωστε, αν νικήσουμε τους Τούρκους και ηττηθούμε μετά,
θα μας χαρίσουμε το Κύπελλο; Όχι, βέβαια και αν δεν ιδρώσεις δεν κερδίζεις.
Αυτά λοιπόν τα ακούω βερεσέ»

­ Ποιον προτιμάς για αντίπαλο;

«Μα, όταν λέω ότι για εμάς δεν πρέπει να υπάρχει άλλο ματς, εννοώ ότι δεν
υπάρχει ακόμα και με άλλες ομάδες. Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα νικήσει και
άλλωστε, πιστεύω ειλικρινά ότι δεν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα στην
Μπαρτσελόνα και τη Μακάμπι. Είναι και οι δύο ιστορικές ομάδες, ισχυρές φέτος
και πολύ φιλόδοξες».

ΟΙ ΨΗΛΟΙ

Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα είναι προσγειωμένος και αποφεύγει τις βαρύγδουπες δηλώσεις. Ωστόσο, στα λόγια του μπορεί να διακρίνει κανείς την πίστη του για την κατάκτηση του Κυπέλλου

­ Ο Ντέιβιντ Ρίβερς αναλύοντας την τουρκική ομάδα, είπε ότι η δύναμη
της είναι η περιφέρεια, αλλά δεν θα πρέπει να υποτιμηθούν οι
Ντρόπνιακ, Μπεσόκ, που παίζουν κάτω από τα καλάθια. Ποια
είναι η γνώμη σου;

«Και οι δύο είναι πολύ καλοί παίκτες. Ο Ντρόπνιακ είναι ικανός στο παιχνίδι
στη ρακέτα, αλλά και στην περιφέρεια, αφού σουτάρει ακόμα και τρίποντα. Σαν
ομάδα εμείς έχουμε δει ότι είναι καλοί στην επίθεση και προβληματικοί στην
άμυνα. Ιδιαίτερα στις επιστροφές έχουν μεγάλη αδυναμία, οπότε πρέπει να το
εκμεταλλευτούμε και να βγάλουμε αιφνιδιασμούς. Για να συμβεί αυτό πρέπει να
παίξουμε καλή άμυνα, να πάρουμε τα ριμπάουντ».

­ Μετά το ματς με τη Μπούντουτσνοστ είχες πει για την επιβλητική τάπα που
έριξες στον Τομάσεβιτς, ότι ήθελες να συνειδητοποιήσει ποιος είναι ο
βασικός στην εθνική ομάδα και ποιος έρχεται από τον πάγκο. Αισθάνεσαι
την ανάγκη να υπενθυμίσεις το ίδιο και στον Ντρόπνιακ;

«Μακάρι να κάνω το ίδιο. Ποιος παίκτης δεν θέλει να κάνει τέτοιες φάσεις;
Προτιμώ, όμως, να μιλάω μετά τον αγώνα και όχι πριν. Οπότε θα τα πούμε το
βράδυ της Τρίτης».

­ Αν σε ένα λεπτό άρχιζε ο ημιτελικός και ήσουν τώρα μαζί με τους
συμπαίκτες σου. Τι θα τους έλεγες;

«Να μην επηρεαστούμε από τίποτα και να είμαστε συγκεντρωμένοι στον αγώνα για
40 λεπτά. Ούτε δευτερόλεπτο λιγότερο. Και να μπούμε στο γήπεδο αποφασισμένοι
για να παίξουμε το μάξιμουμ των δυνατοτήτων μας».

Ο ΟΡΚΟΣ

­ Η τελευταία εικόνα από αυτό το γήπεδο ήταν εκείνοι με εσάς
μαζεμένους μπροστά στον πάγκο να δίνεται όρκο. Έτσι δεν είναι;

«Ναι, είναι αλήθεια. Ορκιστήκαμε για νίκη στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας.
Μαζευτήκαμε και είπαμε ότι πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί, πως έχουμε μπροστά
μας δύο μεγάλους στόχους. Να σηκώσουμε το κεφάλι για να συνεχίσουμε και να
πάρουμε στο ίδιο γήπεδο το Κύπελλο της Ευρωλίγκας».

­ Αισθάνεσαι ότι σας χρωστάει κάτι η Θεσσαλονίκη;

«Πιστεύω πως ναι. Παίξαμε πολύ καλά στον τελικό, αλλά χάσαμε. Ίσως, λοιπόν,
ξεχρεώσει, με τον τρόπο που λες αυτήν τη φορά. Το πρώτο γραμμάτιο είναι την
Τρίτη και αυτό έχουμε στο νου μας. Πιστεύω περισσότερο, όμως, στην ομάδα μας».