Το ’60 χίπις, το ’80 γιάπις και τώρα…Υahoo!

Για τον Τζόσουα Γουάιτ, εργαζόμενο της ιντερνετικής εταιρείας Pseudo.com, η τωρινή εποχή τού θυμίζει έντονα
μια άλλη: αυτήν της δεκαετίας του ’60. Ο Γουάιτ είναι αντιπρόεδρος της
εταιρείας, επικεφαλής του τμήματος παραγωγής. Η εταιρεία αναλαμβάνει
παρουσιάσεις για τα πάντα: από διαστημικά προγράμματα της NASA μέχρι σόου
μουσικής χιπ χοπ. Ο αγώνας των νεαρών εργαζομένων της εταιρείας είναι να
χρησιμοποιήσουν το νέο αναπτυσσόμενο μέσο, το ‘Ιντερνετ, με επαναστατικούς
τρόπους που μπορούν να παραλληλιστούν με τη δεκαετία του ’60.

Το 1968 ο Γουάιτ ήταν ένας 25χρονος νέος που ασχολείται με την παραγωγή
φωτισμού για θεάματα. Η δουλειά και το πάθος του ήταν να δημιουργεί το σκηνικό
του φωτισμού για τη νέα ροκ μουσική που γεννιόταν τότε, τη μουσική του Τζίμι
Χέντριξ και των Γκρέιτφουλ Ντεντ που ήταν στο κέντρο της πολιτιστικής αλλαγής
και ένιωθε πολύ όμορφα γι’ αυτό.

«Ήμουν ενάντιος σε οτιδήποτε παραδοσιακό», θυμάται. Άλλωστε, τη δουλειά του
δεν την έκανε κανείς στο παρελθόν. «Τότε υπήρχε σε πολλούς η αντίληψη ότι αυτό
που κάναμε δεν μπορούσαν να το καταλάβουν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Και τότε,
όπως και τώρα, όποιος ήταν πάνω από τα 30 δεν μπορούσε να το καταλάβει. Οι
μεγαλύτεροι σε ηλικία έρχονταν, ήθελαν να συμμετάσχουν στη νέα εποχή, αλλά
απλά δεν την καταλάβαιναν».

Οι διαφορές

Από τους χίπις της δεκαετίας του ’60 περάσαμε στους γιάπις του ’80 και τώρα ζούμε την εποχή του yahoo και του Ίντερνετ

Τι είναι αυτό που κάνει το ‘Ιντερνετ να θυμίζει τη δεκαετία του ’60, αυτήν των
ραγδαίων αλλαγών; Ας μην έχουμε αυταπάτες: οι δύο δεκαετίες έχουν πολύ μεγάλες
διαφορές όσον αφορά στην ιδεολογία. Η δεκαετία του ’60 ορίζεται ως η εποχή
όπου αμφισβητήθηκαν όλες οι κοινωνικές νόρμες, από τη θρησκεία μέχρι και τη
σεξουαλική σεμνότητα. Τα σημερινά μωρά του ‘Ιντερνετ επιδιώκουν την
μεταμόρφωση του εμπορίου και όχι κάποιων κοινωνικών αξιών. Και εργάζονται πολύ
σκληρά μέσα στις υφιστάμενες κοινωνικές και οικονομικές παραμέτρους για να το
πετύχουν. Παλεύουν για αυτό, όχι στους δρόμους, αλλά κυρίως στη Γουώλ Στρητ.

Τη δεκαετία του ’60 η εγκατάλειψη του σχολείου ή του πανεπιστημίου σήμαινε
συμπόρευση με το ρεύμα, μετακόμιση στον Καναδά και εγκατάσταση σε μια φάρμα
χίπις. Σήμερα, η εγκατάλειψη του πανεπιστημίου για τη δημιουργία μιας νέας
ιντερνετικής επιχείρησης σημαίνει το κυνήγι για τον πλούτο και κυρίως τον
χρηματιστηριακό πλούτο.

«Η αίσθηση της κινητοποίησης είναι η ίδια», λέει ο Βερν Κίναν, που διευθύνει
μια ιντερνετική επιχείρηση στο Σαν Φρανσίσκο. «Ωστόσο, τα πολιτικά συνθήματα
είναι πολύ διαφορετικά. Τότε ήταν ο σοσιαλισμός, τώρα είναι ο
φιλελευθερισμός».

Ωστόσο, παρά τις κραυγαλέες διαφορές τους, στον ψυχισμό πολλών οι δύο εποχές
είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους. Μέρος αυτής της σύνδεσης εξηγείται από το
γεγονός ότι πολλοί από τους πατέρες του Διαδικτύου και της νέας οικονομίας
προέρχονται από την επαναστατική κουλτούρα της δεκαετίας του ’60 στην
Καλιφόρνια – Ο Στιβ Βόζνιακ της Απλ Κομπιούτερς και ο Μπιλ Τζόι της Σαν
Μάικροσύστεμς για να αναφέρουμε δυο τρανταχτά παραδείγματα. Ωστόσο, οι
ομοιότητες των δύο εποχών είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτά τα ονόματα.

Είναι προφανές ότι το ‘Ιντερνετ είναι ένα μέσο νεανικής κουλτούρας, σύμφωνα με
την οποία οι φοιτητές και γενικά οι νεώτεροι μπορούν να το κατανοήσουν
καλύτερα σε σχέση με αυτούς που έχουν αλλοτριωθεί από τη λειτουργία της
«παλιάς οικονομίας». Είναι σίγουρο ότι το σύνθημα των χίπις «Μην εμπιστεύεστε
κανέναν πάνω από τα 30» είναι άτυπο σλόγκαν και των σημερινών εικοσάρηδων.

«Στο πανεπιστήμιο παρατηρείται μια αντίστροφη σχέση μεταξύ ηλικίας και
εμπειρίας», λέει ο Κλέι Σίρκι, καθηγητής Νέων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο
κολέγιο Χάντερ. «’Οσο νεώτεροι είναι τόσο καλύτεροι είναι στο να μιλούν την
καινούργια γλώσσα. ‘Ετσι αυτοί που βρίσκονται στο πρώτο ή στο δεύτερο έτος των
σπουδών τους γνωρίζουν περισσότερα από τους τελειόφοιτους. Αυτή η κατάσταση
δημιουργεί προβλήματα στην παραδοσιακή τάξη πραγμάτων».

Παρατηρείται επίσης μια αύρα ζωτικότητας και συμμετοχής στην επαναστατική
αλλαγή αυτών που έχουν αγκαλιάσει τη νέα οικονομία- παρά το γεγονός ότι
ορισμένοι εξαφανίστηκαν μετά την πρόσφατη πτώση στο χρηματιστήριο τεχνολογικών
μετοχών Νάσντακ. Οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με την «νέα οικονομία»
ακούνε καθημερινά νέους ανθρώπους να τους λένε ότι δεν θέλουν να μείνουν
παρατηρητές στις αλλαγές που φέρνει η ψηφιακή επανάσταση. ‘Ενας από αυτούς
είναι ο Ρίτσαρντ Σκιν ο οποίος έλκεται από το σκηνικό της νέας οικονομίας. Τον
περασμένο μήνα ο Σκιν εγκατέλειψε μια άνετη και σίγουρη δουλειά στο
αμερικανικό ανδρικό περιοδικό «GQ» που εκδίδεται από τον οίκο Κόντε Ναστ για
να δουλέψει για την εταιρεία Πάουερφουλ Μίντια. Η εταιρεία θα δημιουργήσει
σύντομα ένα ιντερνετικό site, το Inside. com που θα απευθύνεται σε
επαγγελματίες του χώρου των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Ο Σκιν εγκατέλειψε το πολυτελές γραφείο του στην Τάιμς Σκουέαρ της Νέας Υόρκης
για να εργαστεί στη γιγαντιαία αποθήκη της ενδέκατης λεωφόρου που θα
μετατρέψει σε γραφεία η Πάουερφουλ Μίντια. «Πρόκειται μια μια νέα κουλτούρα
που τη βρίσκω εξαιρετικά ελκυστική», λέει ο ίδιος.

Ο Σκιν θυμάται τη δεκαετία του ’60 και την παραλληλίζει με τις τωρινές του
επιλογές. Τώρα ρέει το χρήμα, τότε έρρεαν τα ναρκωτικά. Ο συγγραφέας Κρις Λοκ
υποστηρίζει ότι η ιντερνετική επανάσταση είναι η φυσική κληρονόμος της
δεκαετίας του ’60, αλλά σε ένα άλλο μέτωπο: την επικοινωνία.

Η δεκαετία του ’60 ήταν γεμάτη από αιτήματα για τον εκδημοκρατισμό της
πληροφόρησης, υποστηρίζει ο Λοκ, δείχνοντας τα εναλλακτικά έντυπα που
κυκλοφόρησαν όπως το περιοδικό «Ρόλινγκ Στόουν»”. Σύμφωνα με τον Λοκ το
Ίντερνετ φέρνει την πραγματική επανάσταση στην πληροφόρηση και την επικοινωνία
και λειτουργεί προς όφελος των πληβείων της κοινωνίας. «Το ‘Ιντερνετ δίνει τη
δυνατότητα στους ανθρώπους να μιλούν απευθείας μεταξύ τους και να συζητούν
απευθείας με τις επιχειρήσεις», λέει ο ίδιος. «Πρόκειται για έναν κίνδυνο που
οι επιχειρήσεις, τουλάχιστον προς το παρόν, περιφρονούν».