Κόουτς τίτλων!

Η προσωπικότητα του Ντούσαν Ίβκοβιτς χάρισε σε όλες τις ομάδες με τις οποίες συνεργάστηκε τη στόφα νικητή, ενώ η ικανότητά του να παίρνει από κάθε παίκτη το καλύτερο, του έδωσε και έναν άτυπο τίτλο. Αυτόν του ψυχολόγου

Αναμφίβολα ο χθεσινός θρίαμβος της ΑΕΚ οφείλεται σε ένα μεγάλο μέρος στους
παίκτες της που έπαιξαν με πάθος και μεγάλη καρδιά, αλλά και στον υπέροχο
κόσμο της που δεν σταμάτησε στιγμή να την αποθεώνει και να ενισχύει τις
προσπάθειες των παικτών.

Όμως, ο άνθρωπος που δικαιούται, κατά την προσωπική μας άποψη, το μεγαλύτερο
μερίδιο της νίκης είναι, ίσως, ο κορυφαίος προπονητής της Ευρώπης ο Ντούσαν
Ίβκοβιτς.

Ένας πραγματικός μαέστρος των πάγκων που καθοδηγεί πάντα με την μπαγκέτα του
αριστοτεχνικά τους παίκτες του και τους οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ένας άνθρωπος που ξέρει να παίρνει από τους παίκτες του, ιδιαίτερα στα μεγάλα
παιχνίδια όπως είναι οι τελικοί, το μάξιμουμ της απόδοσής τους και αυτό είναι
το μυστικό της επιτυχίας του.

«Ήρθαμε για να πάρουμε το Κύπελλο και θα το πάρουμε», είπε μόλις πάτησε το
πόδι του στη Λωζάννη και όσοι τον ξέρουν δεν απόρησαν. Ποτέ δεν ήταν αλαζόνας,
ούτε υποτίμησε κάποιον αντίπαλο. Δεν αγαπά τις υπερφίαλες δηλώσεις και το έχει
αποδείξει. Όμως, τόσο με τον ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπελλούχων στη Ναντ (1992)
και στο φάιναλ φορ του Πρωταθλητριών της Αθήνας (1993) όσο και με τον
Ολυμπιακό στα φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της Ρώμης (1997) και του
Μονάχου (1999), ήταν κατηγορηματικός. Και το κάνει για έναν και μόνο λόγο.

Επειδή το πιστεύει και θέλει να μεταβιβάσει αυτήν την πίστη, αλλά και να
μεταφέρει το μήνυμα στους παίκτες του, προκειμένου να τους «μεταμορφώσει» προς
το καλύτερο μέσα στο γήπεδο.

ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ

Η προετοιμασία μίας ομάδας πριν από έναν μεγάλο τελικό εγχώριας ή ευρωπαϊκής
διοργάνωσης είναι πολύ δύσκολη και όμως, αν κάποιος παρακολουθήσει τον
«Ντούντα» νομίζει πως είναι παιχνιδάκι. Δεν αγχώνει καθόλου τους παίκτες του,
αντίθετα τους χαλαρώνει σε απίστευτο βαθμό και δεν διστάζει να τους πάει ακόμα
και βόλτα παραμονές του τελικού, όπως είχε κάνει με τους παίκτες του
Ολυμπιακού στη Ρώμη, όταν τους πήγε το μεσημέρι του τελικού με την Μπαρτσελόνα
να περπατήσουν και να παίξουν στην παραλία, λες και είχαν πάει εκεί για
τουρισμό!

Μέσα στον αγώνα συνεχίζει να ρίχνει τους τόνους και ακόμα και τη στιγμή που η
ομάδα φαίνεται να «κολλάει» δεν σταματά στιγμή να επιδοκιμάζει τους παίκτες
του και να τους προτρέπει για το καλύτερο. Αυτό το είδαμε και χθες με την ΑΕΚ
στη Λωζάννη, όπου ο Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν σταμάτησε στιγμή να ενθαρρύνει τους
παίκτες του και να κρατά για τον εαυτό του όποια ανησυχία μπορεί να ένιωθε
μέσα του, βλέποντας την ομάδα του να μη βρίσκει εύκολα το δρόμο προς το
καλάθι.

Φυσικά δίπλα του δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τον Μίλαν Μίνιτς, τον
«κατάσκοπο», αλλά και το τρίτο μάτι του κόουτς, που ιδιαίτερα στους μεγάλους
αγώνες στο περίφημο κομπιούτερ του αναλύει άψογα τον αντίπαλο δίνοντας μεγάλη
βοήθεια στον κόουτς.

Όλα αυτά μεταφράζονται βέβαια και σε αριθμούς και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς με τον
χθεσινό θρίαμβο (στον 21ο τελικό της καριέρας του) έφτασε σε ένα απίστευτο
ρεκόρ.

ΠΟΛΥΝΙΚΗΣ

Σε 21 τελικούς, στους οποίους έχει πάρει μέρος, έχει φύγει νικητής στους 16
(!) έχοντας χάσει μόλις τους 5, αν και ο ένας κόντρα στους έξι φορές
Παγκόσμιους Πρωταθλητές Σικάγο Μπουλς με τον Ολυμπιακό το 1997, στο
ΜακΝτόναλντ, δεν θα έπρεπε να θεωρείται ήττα. Αν μη τι άλλο ένα εντυπωσιακό
επίτευγμα που δύσκολα έχει να επιδείξει άλλος προπονητής σε όλη την Ευρώπη.

Επίσης, είναι ο τεχνικός που έχει οδηγήσει δύο ομάδες στο περίφημο τριπλ
κράουν, δηλαδή, να κατακτήσει και τα τρία τρόπαια που διεκδικεί σε μία χρονιά.
Το πέτυχε το 1979 με την Παρτιζάν (νταμπλ στη Γιουγκοσλαβία, αλλά χωρίς να
παίξει τελικό στο πρωτάθλημα, αφού δεν υπήρχαν πλέι οφ και Κύπελλο Κόρατς στην
Ευρώπη) και το 1997 με τον Ολυμπιακό (νταμπλ στην Ελλάδα και Κύπελλο
Πρωταθλητριών στη Ρώμη). Δικαιολογημένα, λοιπόν, στην ΑΕΚ όλοι, πλέον,
ονειρεύονται το 3/3 σε μία χρονιά που μοιάζει «μαγική» και ύστερα από 19
χρόνια στέρησης, οι τίτλοι έρχονται μαζεμένοι.

Οι 21 τελικοί του «Ντούντα»

(με έντονα γράμματα αυτοί που κέρδισε. Πρώτη αναφέρεται η ομάδα που
κοουτσάριζε):

1. Ραντνίσκι Νις – Ιντουστρομοντάζ (Πρωτάθλημα εφήβων Γιουγκοσλαβίας
1972)

2. Παρτιζάν – Ζαντάρ (Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας 1979)

3. Παρτιζάν – Αριγκόνι Ριέτι (Κύπελλο Κόρατς 1979)

4. Γιουγκοσλαβία – ΗΠΑ (Πανεπιστημιάδα 1983)

5. Γιουγκοσλαβία – ΗΠΑ (Πανεπιστημιάδα 1987)

6. Γιουγκοσλαβία – Σοβ. Ένωση (Ολυμπιακοί Αγώνες 1988)

7. Γιουγκοσλαβία – Ελλάδα (Ευρωμπάσκετ 1989)

8. Γιουγκοσλαβία – ΗΠΑ (Αγώνες καλής θέλησης 1990)

9. Γιουγκοσλαβία – Σοβ. Ένωση (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1990)

10. Γιουγκοσλαβία – Ιταλία (Ευρωμπάσκετ 1991)

11. ΠΑΟΚ – Ρεάλ Μαδρίτης (Ευρωπαϊκό Κύπελλο 1992)

12. ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός (Πρωτάθλημα Ελλάδας 1992)

13. Πανιώνιος – ΠΑΟΚ (Κύπελλο Ελλάδας 1995)

14. Γιουγκοσλαβία – Λιθουανία (Ευρωμπάσκετ 1995)

15. Ολυμπιακός – Απόλλων Πατρών (Κύπελλο Ελλάδας 1997)

16. Ολυμπιακός – Μπαρτσελόνα (Ευρωλίγκα 1997)

17. Ολυμπιακός – ΑΕΚ (Πρωτάθλημα Ελλάδας 1997)

18. Ολυμπιακός – Σικάγο Μπουλς (Πρωτάθλημα Όπεν 1997)

19. Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός (Πρωτάθλημα Ελλάδας 1999)

20. ΑΕΚ – Παναθηναϊκός (Κύπελλο Ελλάδας 2000)

21. ΑΕΚ – Κίντερ Μπολόνια (Κύπελλο Σαπόρτα 2000)