ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Τζόκινγκ τα… μεσάνυχτα

Ξυπνάει γύρω στις 8 με μουσική και ειδήσεις. Μαζί με την οικογένειά του
ετοιμάζουν πρωινό και μετά αρχίζει εργασία στο αυτοκίνητο, κατηφορίζοντας την
Κηφισίας προς το υπουργείο. Επιλέγει τα ρούχα του «μεταξύ δυο-τριών τύπων
κοστουμιών, ενώ μόνο στη γραβάτα η Άντα έχει μεγαλύτερο λόγο» και αποφεύγει
τον καφέ και το τσιγάρο. Το «τυπικό» προεκλογικό του εικοσιτετράωρο δεν απέχει
και πολύ από το μη προεκλογικό. Η μέρα του, όταν δεν υπάρχει προγραμματισμένο
ταξίδι, συνεχίζεται στο υπουργείο με συσκέψεις, συναντήσεις και τηλεφωνήματα.
Είναι γεμάτη από τσάι μέντας και ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Οι στενοί του συνεργάτες έχουν ήδη ετοιμάσει το πρόγραμμα εμφανίσεών του και ο
ίδιος γνωρίζει μια εβδομάδα νωρίτερα ­ «τουλάχιστον» ­ τι πρόκειται να κάνει.
Κι ενώ μέσα στον Μάρτιο εξαιτίας ταξιδιών στο εξωτερικό «έκανε ελάχιστα
πράγματα», πλησιάζοντας προς την 9η Απριλίου πυκνώνουν οι προεκλογικές του
εμφανίσεις. Ξεφυλλίζοντας την ατζέντα του σημειώνουμε τις επισκέψεις στο
εκλογικό του κέντρο, στη γωνία Ακαδημίας και Σίνα. Οι φίλοι του μπορούν να τον
συναντήσουν εκεί σχεδόν καθημερινά τα απογεύματα την ερχόμενη εβδομάδα και, αν
θέλουν, να φωτογραφηθούν μαζί του παίρνοντας ως αναμνηστικό τη φωτογραφία. Ο
ίδιος θα προτιμούσε να έχει λίγο περισσότερο χρόνο να διαθέσει για την
προεκλογική του εκστρατεία και νοσταλγεί που στο προηγούμενο εκλογικό του
κέντρο υπήρχε «ένα πιάνο και έπαιξε ο Θάνος Μικρούτσικος». Ιδέα που δεν
αποκλείεται να υλοποιηθεί και σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Η καλύτερη ιδέα
όμως είναι «η επαφή με τον πολίτη».

«Είναι μία μοναδική ευκαιρία για να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο, όχι κατ’
ανάγκην τους ψηφοφόρους σου, να ακούσεις αυτά που έχουν να σου πουν και να
δεις ορισμένα από τα προβλήματα. Μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο να διαθέσω».
Μια βόλτα που έκανε πριν από δέκα ημέρες στο Θησείο τον ενθουσίασε. Όπως και
την περασμένη Τετάρτη, δυο ώρες πριν αναχωρήσει για τη Λισαβώνα, όταν μεταξύ
αεροδρομίου και υπουργείου πρόλαβε να κάνει μια βόλτα στην Ερμού. Ο υπουργός
Εξωτερικών δείχνει να απολαμβάνει τον ρόλο του υποψήφιου βουλευτή στην Α’
Αθήνας αλλά και τις αντιδράσεις όσων δεν έχουν καθόλου συνηθίσει την παρουσία
του «στο πεζοδρόμιο».

Οι ψηφοφόροι μπορεί να δείχνουν στην αρχή έκπληκτοι ­ «Α, κοίτα ποιος είναι»,
όμως ετοιμόλογοι, στη συνέχεια, «θα του τα ψάλουν» ­ όχι για την
ελληνοτουρκική προσέγγιση αλλά… τον «βρώμικο πόλεμο των μικροπωλητών στην
Ερμού που τους αφήνει η δημοτική αστυνομία και κάνουν ό,τι θέλουν» και «τον
αθυρόστομο Γιαννόπουλο».

Είναι Τετάρτη μεσημεράκι, λίγο πριν από την αναχώρηση για Λισαβώνα. Στον
προθάλαμο του γραφείου του, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου τους αφήνει όλους άναυδους
όταν λέει: «Πάμε μια βόλτα στην Ερμού; Τι χρόνο έχουμε;». Ο αδελφός του που
μιλάει εκείνη τη στιγμή στο κινητό τον κοιτάζει, όπως και η σύζυγός του. Και
οι δυο έχουν επωμιστεί ένα κομμάτι της προεκλογικής εκστρατείας μαζί με
συνεργάτες του στο εκλογικό κέντρο. «Νίκο, θα έρθεις;»

Στο γραφείο μαζί με τους συνεργάτες του Γιάννη Καρούζο (αριστερά) και Πάνο Μπεγλίτη

Η κ. Άντα Παπανδρέου το σκέφτεται λιγάκι, ένας σύμβουλος τον ενημερώνει πως ο
Πρωθυπουργός είναι στο «πορτοκαλί τηλέφωνο», ξαφνικά ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ
στην Α’ Αθήνας «εξαφανίζεται», δίνει ξανά τη θέση του στον υπουργό Εξωτερικών
της χώρας. Όση ώρα διαρκεί η συνομιλία οι συνεργάτες του αποφασίζουν ότι η
ιδέα της Ερμού «αν είναι μικρή η βόλτα» είναι υλοποιήσιμη. Σε λίγα λεπτά ο κ.
Παπανδρέου βγαίνει πεζή από το νεοκλασικό κτίριο του υπουργείου με ολιγομελή
συνοδεία. Πρώτοι αποδέκτες οι φοιτητές του Παντείου που ξαφνιάζονται, μάλλον
ευχάριστα. Περιμένουν τη σειρά τους για μια επίσκεψη στη Βουλή. Από την ομάδα,
συνεργάτης του μοιράζει φυλλάδια. Οι φοιτητές τους ρίχνουν μια ματιά, αλλά
κυρίως επιθυμούν να μιλήσουν και, το κυριότερο, να φωτογραφηθούν μαζί του.

Η επόμενη ώρα κυλάει «σαν νεράκι». Μια γυναίκα από τη Βόρειο Ήπειρο που
εργάζεται στα λουλουδάδικα της Βουλής του προσφέρει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.
Ταξί και λεωφορεία ακινητοποιούνται μπροστά στην αναγνωρίσιμη φιγούρα του, οι
οδηγοί τον χαιρετούν, μεσήλικες κυρίες τον αποκαλούν «το χρυσό μας παιδί» κι
ένα σχολείο από την Πάτρα τον ακολουθεί κατά πόδας στην Ερμού φωνάζοντας με
ενθουσιασμό. Τον σταματούν μια Φιλιππινέζα, ένας «παλιός φίλος από το
Καλέντζι», κι ένας ­ ένας ακόμα ­ θαυμαστής του πατέρα του που του δείχνει με
συγκίνηση ένα γραμματόσημο με το πορτρέτο του Ανδρέα Παπανδρέου, φθαρμένο, που
κουβαλάει πάντα μαζί του στο πορτοφόλι.

Στο σχόλιο «αν θεωρεί τον εαυτό του τυχερό γιατί το υπουργείο του δεν έχει
ρουσφέτια» ο κ. Παπανδρέου προχωρά σε διάψευση. «Α, δεν είναι σωστό αυτό.
Παλιά είχαμε πολλά με τις βίζες, τώρα έχουν μειωθεί αυτά αλλά έχουμε αρκετά
των υπαλλήλων του υπουργείου».

Βέβαια γλιτώνει από «τα μικρά καθημερινά» που θα υφίστατο ένας υπουργός Υγείας
για παράδειγμα.

Στην Ερμού χαιρετώντας μαθητές από την Πάτρα

Όμως από τους γείτονες ο κ. Παπανδρέου δεν γλιτώνει ούτε στην Ερμού! «Μίστερ
μίνιστερ ουάν φότο γουίθ γιού;» («κύριε υπουργέ, μια φωτογραφία μαζί σας;)
λέει η παρέα των Τούρκων επισκεπτών που ήρθαν για την κοινή έκθεση
ελληνοτουρκικών προϊόντων. Μεταξύ αυτών και μια βουλευτίνα από την περιοχή της
Σμύρνης (Ιζμίρ στα τουρκικά). Χαμογελάει και φωτογραφίζεται παρ’ ότι δεν
πρόκειται για ψηφοφόρους της Α’.

Μπαίνει στα πρώτα καταστήματα. «Καλώς τον υπουργό μας, μπράβο, μπράβο» του
λένε μάλλον ενθουσιασμένοι οι περισσότεροι. Σφίγγει χέρια, ρωτάει ευγενικά «τι
κάνετε, πώς πάνε οι δουλειές» και βγάζει και «είδηση». «Έχουμε πολλά γκρουπ
από Τουρκία κι αγοράζουν από την Ερμού» του λένε σε ένα από τα μεγαλύτερα
καταστήματα υποδημάτων.

Ο κ. Παπανδρέου στην επαφή του με τον κόσμο είναι άνετος, χαμογελαστός, και…
περίεργος. Ρωτάει σαν δημοσιογράφος. Έτσι «σπάει και τον πάγο» της
επικοινωνίας που «όταν διαρκεί τόσο λίγο δεν είναι εύκολο». Στο κατάστημα
καλλυντικών πιάνει συζήτηση με τις πωλήτριες και δοκιμάζει ευχαρίστως ­ «από
τη μέσα πλευρά του καρπού σας παρακαλώ» ­ το γαλλικό άρωμα που του προτείνουν.
Το δικό του πάντως είναι ελαφρύ κι αμερικάνικο.

Ελάχιστοι αναγνωρίζουν τη μοναχική φιγούρα με το γουόκμαν που κάνει…
τζόγκινγκ στις δέκα το βράδυ στη γειτονιά. Για τον υπουργό Εξωτερικών κ.
Γιώργο Παπανδρέου, υποψήφιο βουλευτή και «φαβορί» στην Α’ Αθήνας, αυτή είναι
μια από τις αγαπημένες συνήθειες που δεν στερεί από τον εαυτό του, ούτε κατά
το προεκλογικό… τρέξιμο.

«Λατρεύω το τζόγκινγκ και αν δεν καταφέρω να κλέψω λίγο χρόνο το μεσημέρι,
συνήθως τρέχω μια ωρίτσα το βράδυ. Μ’ αρέσει επίσης εκείνη την ώρα ν’ ακούω
μουσική. Έχω πάντα μαζί μου ένα φορητό CD και προτιμώ ελληνική ορχηστρική,
έθνικ και μερικές φορές τις επιλογές της κόρης μου», λέει ο κ. Παπανδρέου
χαμογελώντας. «Τελευταία μου άρεσε το Σουπερνάτσουραλ του Σαντάνα». Την ώρα
της άθλησης πάντως σπάνια βρίσκει παρέα, αφού το ωράριο που επιλέγει
χαρακτηρίζεται μάλλον «εξεζητημένο», από την κ. Άντα Παπανδρέου. Για τον
υπουργό όμως «η άσκηση χαλαρώνει από την ένταση της ημέρας και επίσης βοηθάει
στην αυτοσυγκέντρωση». Η επόμενη προγραμματισμένη κίνησή του, είναι να…
προγραμματίσει στο στερεοφωνικό το ξύπνημα της επόμενης μέρας πριν φιλήσει για
καληνύχτα τη δεκάχρονη Μαργαρίτα.