ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Δύσκολο, περίπλοκο, μυστηριώδες

Πανταχού παρόν στη ζωή μας, το σεξ είναι το κυρίαρχο θέ(α)μα της εποχής.
Και τότε γιατί συνδέεται όλο και περισσότερο με τη μιζέρια και τη δυστυχία;

Εραστές στην Κουκάγκουα. Ξυλογραφία του 18ου αιώνα από τον Ισόντα Κορυουσάι

Μια μεγάλη αντίφαση χαρακτηρίζει τη σύγχρονη δυτική κοινωνία. Το σεξ έχει
κατακτήσει τα πάντα: την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, τις εφημερίδες, τη
διαφήμιση. Είμαστε η πρώτη γενιά που ακούμε, σκεφτόμαστε, κοιτάζουμε και
προετοιμαζόμαστε διαρκώς για το σεξ. Αντί όμως όλος αυτός ο καταιγισμός να
δημιουργεί χαρά, σημειώνει ο Ζιαουντίν Σαρντάρ στο «Νιου Στέιτσμαν», οδηγεί
αντίθετα σε πίεση και άγχος. Όσο περισσότερο επιδεικνύουμε τη σεξουαλικότητά
μας, τόσο συχνότερα καταφεύγουμε στη βοήθεια ψυχολόγων, σεξολόγων,
ψυχοθεραπευτών και ψυχαναλυτών. Όσο πιο απελευθερωμένοι δηλώνουμε, τόσο πιο
δυστυχισμένοι αισθανόμαστε. Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγου
δείχνει ότι μία στις τέσσερις Αμερικανίδες δεν απολαμβάνει το σεξ και ένας
στους τρεις άνδρες όλων των ηλικιών πιστεύει ότι είναι ανίκανος. Το 27% των
γυναικών ηλικίας 18 έως 29 ετών αντιμετωπίζει το σεξ ως μια αναπόφευκτη
ταλαιπωρία. Και σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι είναι δυσαρεστημένοι γιατί δεν το
κάνουν σωστά, δεν το κάνουν συχνά ή δεν το κάνουν όπως οι σύντροφοί τους
περιμένουν απ’ αυτούς να το κάνουν.

Πώς εξηγείται όλη αυτή η σεξουαλική δυστυχία; Κατά τον Βρετανό δημοσιογράφο, η
απάντηση βρίσκεται στον «Κήπο των Αρωμάτων», ένα βιβλίο που γράφτηκε τον 14ο
αιώνα στην Τύνιδα από έναν ποιητή και φιλόσοφο με οξεία αίσθηση του χιούμορ:
τον Σεΐχ Ναφζάουι. Ο συγγραφέας μάς διδάσκει τρία βασικά μαθήματα. Πρώτον, ότι
το σεξ είναι προϊόν πάθους. Μια ψυχρή, αποστειρωμένη σχέση δεν μπορεί να
συνοδεύεται από καλό και υγιές σεξ. Το πάθος, με τη σειρά του, προϋποθέτει
αίσθημα, αφοσίωση και πόνο ­ πράγματα όλο και πιο σπάνια στην εποχή μας.

Το σεξ, δεύτερον, απαιτεί παραίτηση από κάθε εξουσία και ολοκληρωτική
εκμηδένιση του εγώ. Μόνον έτσι επιτυγχάνεται ο αυτοέλεγχος, κλειδί για τον
παρατεταμένο οργασμό που αποτελεί τη συνταγή της ευτυχίας. Τα διψασμένα για
εξουσία εγωκεντρικά κτήνη που παρουσιάζονται σε ταινίες όπως η «Ευτυχία» και
το «Σεξ και η Πόλη» δεν είναι δυνατόν να νιώσουν ποτέ σεξουαλική ικανοποίηση.
Απαραίτητες προϋποθέσεις για ένα υγιές σεξ ­ και αυτό είναι το τρίτο μάθημα
από το βιβλίο του Ναφζάουι ­ είναι ακόμη η ειλικρίνεια και ο χρόνος. Η
φιλοσοφία και οι ρυθμοί της εποχής αποκλείουν και το ένα και το άλλο,
μετατρέποντας το σεξ σε μια επιφανειακή και βιαστική πράξη. Μ’ άλλα λόγια, σε
lifestyle.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των ανατολικών κοινωνιών είναι ότι εντάσσουν το σεξ σε
μια φιλοσοφία. Το σεξ αρχίζει και τελειώνει στο μυαλό, τονίζεται στην
Κάμα-σούτρα. Ένα άδειο μυαλό, ένα μυαλό που στερείται φαντασίας και πίστης,
δεν μπορεί να απολαύσει το σεξ. Και όπως η Κάμα-σούτρα, το σεξ είναι δύσκολο,
περίπλοκο και μυστηριώδες. Η άρνηση αυτών των ιδιοτήτων του στερεί το σεξ από
την πνευματικότητά του. Και οδηγεί μοιραία στην προσωπική δυστυχία.