2 καυτά ερωτήματα για το ασφαλιστικό και την ανεργία

Μπορεί τα εθνικά θέματα να είχαν μια προτεραιότητα σε πολλές εκλογικές
αναμετρήσεις, ωστόσο μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος ρίχνει ιδιαίτερο βάρος
σε δύο κορυφαία ζητήματα: στο ασφαλιστικό και στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Άλλωστε, όλα τα κόμματα παραδέχονται ότι η μεν ανεργία βρίσκεται σε πολύ υψηλά
επίπεδα, της τάξεως του 11%, το δε ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας χρειάζεται
άμεση αντιμετώπιση.

Κάθε κόμμα αναπτύσσει τις δικές του απόψεις γι’ αυτά τα κορυφαία ζητήματα. Για
το ασφαλιστικό, το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι δεν προκρίνεται η αύξηση των ορίων
ηλικίας προς συνταξιοδότηση και η Ν.Δ. ξεκόβει κάθε σχετική συζήτηση.

Ωστόσο, και τα δύο κόμματα προβάλλουν την ανάγκη να παρθούν άμεσα κάποια
περιοριστικά μέτρα για να σωθούν τα Ταμεία, την ίδια ώρα που τα μικρότερα
κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΔΗΚΚΙ) ζητούν όχι μόνο να μην αλλάξει τίποτα, αλλά και να
επανέλθουν σε ισχύ ευεργετικές διατάξεις για τους ασφαλισμένους που έχουν
καταργηθεί.

Για την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος της ανεργίας, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.
υπόσχονται πολλά. Και στηρίζουν τα προγράμματά τους σε μια μεγαλύτερη
ανάπτυξη, που μπορεί να έχει η χώρα, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει νέες
θέσεις εργασίας.

Τα μικρότερα κόμματα έχουν τις δικές τους προτάσεις, σε πολλές περιπτώσεις
διαφορετικές. Συμφωνούν όμως ότι θα πρέπει να καθιερωθεί το 35ωρο, χωρίς να
μειωθούν οι αποδοχές των εργαζομένων.

«ΤΑ ΝΕΑ» θέτουν τα ίδια ερωτήματα στο ΠΑΣΟΚ, στη Ν.Δ., στο ΚΚΕ, στον ΣΥΝ και
στο ΔΗΚΚΙ. Ο αναγνώστης μπορεί, διαβάζοντας τις παρακείμενες απαντήσεις, να
κρίνει και να συγκρίνει τις θέσεις τους.

1. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: Πρέπει να αλλάξει το όριο ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, οι
εισφορές, η χρηματοδότηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης;

ΠΑΣΟΚ

* Δεν υπάρχει θέμα αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών. Δεν προκρίνεται η αύξηση
των ορίων ηλικίας προς συνταξιοδότηση. Θα υπάρξει σεβασμός στα ώριμα
ασφαλιστικά δικαιώματα. Οι αποφάσεις θα ληφθούν ύστερα από μελέτες και
κοινωνικό διάλογο.

* Θα διαμορφωθεί το οριστικό οργανωτικό σχήμα του ασφαλιστικού συστήματος με
ενοποιήσεις ταμείων. Θα αξιοποιηθούν στο έπακρο οι υπάρχουσες πηγές
χρηματοδότησης (περιουσία, αποθεματικά, κρατική συμμετοχή κ.λπ.). Θα
αναζητηθούν νέοι πόροι.

Ν.Δ.

* Όχι στην αύξηση των ορίων ηλικίας προς συνταξιοδότηση και στην αύξηση των
ασφαλιστικών εισφορών.

* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρξει μείωση των συντάξεων και των
παρεχόμενων υπηρεσιών.

* Ορθολογική διαχείριση των χρημάτων των ασφαλιστικών ταμείων, μείωση της
σπατάλης, περιορισμός λειτουργικών δαπανών των ταμείων, καταπολέμηση της
εισφοροδιαφυγής και εισφοροαπαλλαγής.

ΚΚΕ

* Δεν χρειάζεται καμία αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση. Απαιτείται
η γενίκευση της συνταξιοδότησης στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις
γυναίκες. Για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα σύνταξη στα 55 και 50.

* Επαναφορά της κατώτερης σύνταξης στα 20 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη.
Αυτόματη αναπροσαρμογή των συντάξεων σύμφωνα με τις συλλογικές συμβάσεις
εργασίας.

ΣΥΝ

* Όχι στην αύξηση των ορίων για συνταξιοδότηση και επαναφορά της 35ετίας,
χωρίς όριο ηλικίας, για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

* Η κύρια σύνταξη να είναι ίση με το 80% του συντάξιμου μισθού και οι
αναπροσαρμογές της να υπολογίζονται με βάση τις αυξήσεις των εν ενεργεία
εργαζομένων.

* Επαναφορά των 20 ημερομισθίων ανειδίκευτου εργάτη για την κατώτατη σύνταξη.

* Θεσμοθέτηση τριμερούς χρηματοδότησης του συστήματος. Δημιουργία ειδικού
λογαριασμού κοινωνικής αλληλεγγύης.

* Ειδική άμεση φορολόγηση υψηλών εισοδημάτων, επιχειρήσεων εντάσεως κεφαλαίου.

ΔΗΚΚΙ

* Όχι στην αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση.

* Η κατώτατη σύνταξη στο 80% του ανειδίκευτου εργάτη.

* Σταδιακή επαναφορά της ΑΤΑ.

* Πλήρης αναδιοργάνωση των ασφαλιστικών ταμείων.

* Θεσμοθέτηση της τριμερούς συμμετοχής κράτους – εργοδοσίας – εργαζομένων στη
δαπάνη του ασφαλιστικού συστήματος.

* Είσπραξη των ληξιπρόθεσμων χρεών των μεγαλοοφειλετών προς τα ταμεία.

2. ΑΝΕΡΓΙΑ: Τι μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα για την αντιμετώπισή της;

ΠΑΣΟΚ

* Ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης με επενδύσεις, διαρθρωτικές αλλαγές, έργα
υποδομής και στήριξη ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να
δημιουργηθούν νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης.

* Ενεργητικές πολιτικές πρόσβασης στην αγορά εργασίας, ώστε να τοποθετηθούν
130.000 άνεργοι σε επιδοτούμενες θέσεις εργασίας, 70.000 να ενισχυθούν για
επιχειρηματική δραστηριότητα και 100.000 να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία.

* Επένδυση στη γνώση με την αμειβόμενη κατάρτιση 300.000 ανέργων και 300.000
εργαζομένων, ώστε να αναπτύξουν τις δεξιότητες που θα τους διευκολύνουν στην
εξεύρεση και στη διατήρηση της απασχόλησης στην κοινωνία της πληροφορίας.

Ν.Δ.

* Αύξηση της απασχόλησης μέσω της ανάπτυξης, των επενδύσεων και των νέων
επιχειρήσεων.

* Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ενθάρρυνση της αυτοαπασχόλησης και
προώθηση νέων τεχνολογιών, μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας με
ασφαλιστικές και φορολογικές ελαφρύνσεις των εργοδοτών.

* Επιμήκυνση του χρόνου χορήγησης και αύξηση του ύψους του επιδόματος ανεργίας
με παράλληλη διεύρυνση των δικαιούχων, καθώς και πλήρη ιατροφαρμακευτική
περίθαλψη όλων των ανέργων, με επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

ΚΚΕ

* Σταθερή ημερήσια και εβδομαδιαία εργασία (7ωρο επί 5 ημέρες), με παραγωγική
ανασυγκρότηση της χώρας.

* Το επίδομα ανεργίας να ισοδυναμεί με τα 20 ημερομίσθια του ανειδίκευτου
εργάτη.

* Επιδότηση της ανεργίας για όλη την περίοδό της.

ΣΥΝ

* Διπλασιασμός των πόρων που διατίθενται από το κράτος για την απασχόληση.

* Λήψη μέτρων για την υλοποίηση των στόχων με πυρήνα τη νομοθετική κατοχύρωση
του 35ώρου χωρίς μείωση των αποδοχών και αύξηση των θέσεων εργασίας.

* Αναδιοργάνωση του συστήματος εκπαίδευση – κατάρτιση – επανεκπαίδευση
εργαζομένων και ανέργων.

* Αύξηση και χρονική επιμήκυνση της χορήγησης των επιδομάτων ανεργίας και
ειδική μέριμνα για τους νέους.

ΔΗΚΚΙ

* Μείωση των ωρών εβδομαδιαίας απασχόλησης σε 35 ώρες, χωρίς μείωση των
αποδοχών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

* Αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής, η οποία θα έχει ως άξονα την
παραγωγική ανάπτυξη της χώρας.

* Εγκατάλειψη της οικονομικής πολιτικής των αριθμών που οδήγησε στην απώλεια
χιλιάδων θέσεων εργασίας.