Επιστροφή στο μέλλον

Μονομαχία του Δανού Τόμασον της Φέγενορντ με τον Αργεντινό Πογιέτ και τον
Γάλλο Ντεσάμπς της Τσέλσι από τον αγώνα των δύο ομάδων για το Τσάμπιονς Λιγκ.
Ομάδες χωρίς εθνική ταυτότητα

Ζει η απόφαση «Μποσμάν» τις τελευταίες τις στιγμές; Είναι, πλέον, πολύ πιθανό,
η τροπολογία που άλλαξε ολοκληρωτικά το πρόσωπο του ευρωπαϊκού ­ και όχι μόνο
­ ποδοσφαίρου καταργώντας τους περιορισμούς στον αριθμό των ξένων
ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται σε μία ομάδα, να περάσει στην ιστορία.

Το κεφάλαιο που άνοιξε το Ευρωπαϊκό δικαστήριο το 1995 μόνο αρνητικά στοιχεία έφερε στο ποδόσφαιρο της «Γηραιάς Ηπείρου»

Η συνάντηση, πριν από μία εβδομάδα, στη Λισαβώνα των υπουργών Αθλητισμού τριών
χωρών της Ε.Ε. (Πορτογαλία, Γαλλία και Φινλανδία) με εκπροσώπους τής ΦΙΦΑ και
της ΟΥΕΦΑ (μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος της πρώτης, Ζεπ Μπλάτερ και ο γενικός
γραμματέας της δεύτερης, Γκέρχαρντ Άιγκνερ) ήταν η τελευταία από μία σειρά
προσπαθειών για την κατάργηση της απόφασης που πήρε το Ανώτατο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο, το 1995, έπειτα από την προσφυγή σ’ αυτό του ­ άσημου ­ Βέλγου
ποδοσφαιριστή, Ζαν Μαρκ Μποσμάν. Πέντε χρόνια μετά, οι συνέπειες είναι
καταστροφικές: η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών έχει μεγαλώσει απελπιστικά,
τα πρωταθλήματα χάνουν την εθνική τους ταυτότητα, ιστορικοί σύλλογοι έχουν
βυθιστεί στην αφάνεια, μην μπορώντας να ακολουθήσουν τον ξέφρενο χορό των
εκατομμυρίων…

Αν και η ταύτιση απόψεων μεταξύ της αθλητικής και πολιτικής ηγεσίας πάνω στο
συγκεκριμένο θέμα είναι παραπάνω από ενθαρρυντική, η διαδικασία προβλέπεται
ιδιαιτέρως επίπονη. Όπως είναι κατανοητό, είναι πολύ δύσκολο να αναιρεθεί η
απόφαση ενός ευρωπαϊκού δικαστηρίου, πόσο μάλλον όταν αυτή βασίζεται στο άρθρο
48 της συνθήκης της Ρώμης, το οποίο αφορά την ελεύθερη διακίνηση επαγγελματιών
στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κανονισμός «6+5»

Για την επίτευξη αυτού του στόχου θα χρειαστούν δύο φάσεις. Κατ’ αρχήν η ΦΙΦΑ
μέσα στους επόμενους μήνες θα κοινοποιήσει έναν νέο κανονισμό, τον λεγόμενο
«6+5». Σύμφωνα με αυτόν κάθε ομάδα θα πρέπει να παρατάσσει στον αγωνιστικό
χώρο τουλάχιστον έξι ποδοσφαιριστές που θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην
εθνική ομάδα της χώρας, στην οποία διεξάγεται το πρωτάθλημα.

Φίγκο, Κλάιφερτ, Γκουαρντιόλα, Μπογκάρντε και Ντε Μπουρ, πανηγυρίζουν με τον Ριβάλντο (μόλις διακρίνεται). Μόλις ένας Ισπανός στη Βαβέλ της Μπαρτσελόνα

Ο Ζεπ Μπλάτερ, βεβαίως, ξέρει ότι δεν μπορεί να προχωρήσει σε μία τέτοια
κίνηση, που αναμένεται να εξαγριώσει τις περισσότερες «μεγάλες» ομάδες της
Ευρώπης, χωρίς τη στήριξη των πολιτικών αρχών. Οι τελευταίες μελετούν δύο
τρόπους δράσης: Είτε τη σύνταξη μιας ειδικευμένης νομοθεσίας που θα αφορά τον
αθλητισμό είτε τη προσάρτηση πρωτοκόλλου στη συνθήκη της Ρώμης. Ήδη, ο
υπουργός Εσωτερικών της Πορτογαλίας (η οποία και προεδρεύει της Ένωσης),
Φερνάντο Γκόμες, ανακοίνωσε τη δημιουργία ειδικής επιτροπής εργασίας, που θα
ενημερώσει τους υπουργούς Αθλητισμού των χωρών-μελών της Ε.Ε. για το όλο
ζήτημα.

Δεν αποκλείεται, πάντως, η εξελίξεις να είναι, από δω και πέρα, ραγδαίες. Η
Γαλλίδα υπουργός Αθλητισμού, Μαρί Ζορζ Μπιφέ, δείχνει αποφασισμένη να πάρει
την έγκριση της σύσκεψης κορυφής που πρόκειται να γίνει τον Δεκέμβριο στο
Παρίσι, υπό γαλλική προεδρία. Όταν αυτό γίνει, η εφαρμογή του «6+5» θα είναι
απλώς θέμα χρόνου.

Μεταβατικό στάδιο

Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει ένα μεταβατικό στάδιο, καθώς η ΦΙΦΑ δεν θα
μπορέσει να επιβάλει αυτήν τη μεταρρύθμιση από την μία ημέρα στην άλλη.
Αναμένεται, λοιπόν, να παραχωρηθεί στους συλλόγους ένα διάστημα τριών χρόνων
στους συλλόγους, για να αλλάξουν πολιτική. Ομάδες-πολυεθνικές όπως η Τσέλσι, η
Μπαρτσελόνα και η Ίντερ, αναμένονται να είναι αυτές που θα το έχουν
περισσότερο ανάγκη…

Ως αντάλλαγμα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απαιτούν από τη ΦΙΦΑ και την ΟΥΕΦΑ τη
δημιουργία διεθνούς επιτροπής, η οποία θα ελέγχει τον τρόπο οικονομικής
διαχείρισης των συλλόγων και θα έχει δικαίωμα να τιμωρεί τις ομάδες που
παρουσιάζουν αδικαιολόγητα υψηλό έλλειμμα ­ κάτι που π.χ. συμβαίνει συχνά στην Ισπανία.