Στη Σιέρα Λεόνε σκοτώθηκαν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι

Για τη Σιέρα Λεόνε μπορεί να μην αφιερώθηκαν περισσότερα από λίγα λεπτά στα
δελτία ειδήσεων και κάποιο μονόστηλο στις εφημερίδες.

Ωστόσο, πολλοί δημοσιογράφοι που είχαν σταλεί εκεί συνάντησαν τον θάνατο ενώ
προσπαθούσαν να καλύψουν την ανταρσία του Επαναστατικού Ενωμένου Μετώπου,
εναντίον της εκλεγμένης κυβέρνησης στη μικρή δυτικοαφρικανική χώρα. Τριάντα
τέσσερις δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους το
1999 σε ολόκληρο τον κόσμο, έναντι 24 θανάτων δημοσιογράφων που είχαν
καταγραφεί το 1998, κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

Αυτό βεβαιώνει μελέτη της Επιτροπής για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ)
που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα.

Η έκθεση

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, που αποτελείται από 435 σελίδες, ο αριθμός των
δημοσιογράφων που φυλακίστηκαν την ίδια περίοδο σημείωσε αντίθετα μείωση,
καθώς το 1999 καταγράφηκαν 87 περιπτώσεις έναντι 118 το 1998 και 127 το 1997.

Η έκθεση κατονομάζει 120 χώρες όπου σημειώθηκαν βίαια επεισόδια εναντίον
δημοσιογράφων, αλλά η Σιέρα Λεόνε υπήρξε πέρυσι η πιο επικίνδυνη χώρα, καθώς
δέκα δημοσιογράφοι έχασαν εκεί τη ζωή τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων
τους. Πολλοί από αυτούς δολοφονήθηκαν κατά την είσοδο των ανταρτικών δυνάμεων
στην πρωτεύουσα Φριτάουν, τον Ιανουάριο. Με τις ανταποκρίσεις τους οι
δημοσιογράφοι εκείνοι είχαν επιβεβαιώσει με τη μαρτυρία τους αυτό που έχει
διαμορφωθεί ως τάση: Οι εμφύλιες συγκρούσεις έχουν αυξηθεί σε πολλά σημεία του
κόσμου και οι αντιμαχόμενες πλευρές, θεωρώντας τους δημοσιογράφους ως μάρτυρες
κατηγορίας για τις αγριότητές τους, τους εκτελούν εν ψυχρώ.

Έξι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στη Γιουγκοσλαβία ­ τρεις από τους ΝΑΤΟϊκούς
βομβαρδισμούς, δύο από ελεύθερους σκοπευτές και ενός ο φόνος αποδίδεται στο
καθεστώτος Μιλόσεβιτς.

Η Κίνα είναι η χώρα που έρχεται πρώτη σε φυλακίσεις δημοσιογράφων, με 19
περιπτώσεις. Ακολουθεί η Τουρκία με 18 περιπτώσεις.

Πιέσεις

Στην έκθεση επισημαίνεται ακόμα ότι σε πολλές χώρες χρησιμοποιούνται και άλλες
μέθοδοι για την καταπίεση της ελευθεροτυπίας με κυρίαρχη την οικονομική
καταπίεση ­ μέσω προστίμων και υπερβολικής φορολογίας. Ο αντιπρόεδρος της
επιτροπής που συνέταξε την έκθεση, Τέρι Άντερσον, άλλοτε ανταποκριτής του
Ασοσιέιτεντ Πρες στη Μέση Ανατολή, είπε πως η απαγωγή είναι ένα άλλο μέσο που
χρησιμοποιείται για να χαλιναγωγηθούν τα ειδησεογραφικά μέσα. Ο Άντερσον, που
είχε ο ίδιος πέσει θύμα απαγωγής στον Λίβανο και κρατήθηκε επί επτά χρόνια από
τους απαγωγείς του, είπε πως «είναι ξεκάθαρο πως τόσο κυβερνήσεις, όσο και
αντικυβερνητικές ομάδες χρησιμοποιούν πολλές φορές παράνομα μέσα για να
επηρεάσουν τις εξελίξεις με επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων».

Το 1999 συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν δεκάδες ακόμα δημοσιογράφοι, αλλά
αφέθηκαν ελεύθεροι πριν από το τέλος του χρόνου, καταλήγει η έκθεση.