3η ΚΑΡΤΑ Εραστές της νοθείας

Είναι λογικό και θεμιτό τις τελευταίες αγωνιστικές των πρωταθλημάτων οι
παράγοντες, αλλά και οι προπονητές, οι ποδοσφαιριστές και οι οπαδοί των
ομάδων, να κάνουν μαθηματικούς υπολογισμούς για να μετρήσουν τις πιθανότητες
που υπάρχουν για τον τίτλο ή την αποφυγή του υποβιβασμού.

Τρεις βαθμούς στο άλφα παιχνίδι, ένα στο βήτα, κανένα στο τρίτο, τρεις στο
τέταρτο, ένα στο πέμπτο και κανένα στο έκτο. Με οκτώ βαθμούς συγκομιδή τα
πράγματα είναι σκούρα για την ομάδα τους. Τότε οι κουτοπόνηροι παράγοντες
αρχίζουν να μετράνε και βαθμούς που λογικά είναι δύσκολο να κατακτήσει η ομάδα
τους. Ειδοποιούν τα σαΐνια του παρασκηνίου, βάζουν κάτω το πρόγραμμα και
ζυγίζουν τις ιδιαιτερότητες του κάθε αγώνα. Βάζουν στην πλάστιγγα και τα λεφτά
που θα χρειαστούν για να εξασφαλιστούν οι καλές υπηρεσίες αδιάφορων
ποδοσφαιρικά ομάδων ή τα ευνοϊκά σφυρίγματα διαιτητών με ελαστική συνείδηση.

Όλοι στην ομάδα βρίσκονται με το κινητό στο χέρι και ένα μολύβι. Ο πρόεδρος
συνήθως έχει το χέρι στην τσέπη. Όποιος έχει την καλύτερη ιδέα ή τις πιο
αποτελεσματικές διασυνδέσεις, γίνεται ο ήρωας της Κυριακής. Του περνάνε ένα
γαλόνι στο μανίκι. Αν και στον επόμενο αγώνα ο ίδιος βρίσκει το στενό μονοπάτι
για τη νίκη, τότε θέτει υποψηφιότητα για να στηθεί το άγαλμά του έξω από το
γήπεδο.

Αυτοί που σέρνονται στους υπονόμους, ανάμεσα στους αρουραίους, νιώθουν
άρχοντες, όταν η φθοροποιός δράση τους αναγνωρίζεται από την ομάδα. Τα μάτια
τους λάμπουν όταν ακούνε επαίνους. Αναπνέουν για να απολαμβάνουν την
αναγνώριση της επιτυχίας της κομπίνας που σκαρφίστηκαν. Κάποιοι ενεργούν ψυχρά
“για το καλό της ομάδας”, μερικοί αδυνατούν να ελέγξουν την ηδονή της
παρανομίας και περνάνε επαγγελματικά στο χώρο της νοθείας, ελάχιστοι
σκέπτονται ότι η κίνηση στο παρασκήνιο είναι αναγκαίο κακό και ένας μοναχικός
απορρίπτει και καταδικάζει τις ενέργειες των άλλων.

Το ποδόσφαιρό μας σε περιπέτεια. Η νοθεία έγινε δυστυχώς για τους
περισσότερους τρόπος ζωής.