[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ήταν πράγματι μια εκπληκτική δήλωση: την περασμένη Πέμπτη και ενώ ο Δείκτης
του Χρηματιστηρίου είχε αρχίσει να παίρνει για τα καλά την ανηφόρα, μετά την
κάθετη πτώση των προηγούμενων ημερών, ένας «επενδυτής», από αυτούς που είχαν
μαζευτεί έξω από το κτίριο του Χρηματιστηρίου, ρωτήθηκε από ρεπόρτερ
τηλεοπτικού σταθμού:

– Είστε ευχαριστημένος σήμερα με την άνοδο του Δείκτη;

– Ναι, ναι, είμαι. Έτσι το θέλουμε. Να ανεβαίνει, βρε αδελφέ, και ας μην είναι
και τόσο πολύ (σ.σ: εκείνη την ώρα ο Δείκτης ανέβαινε κατά 4,5%). Και ένα τοις
εκατό να ανεβαίνει κάθε μέρα καλά είμαστε!

Τα λόγια του εν λόγω «επενδυτή», σίγουρα, θα οδήγησαν πολλούς από τους
ειδικούς, τους αναλυτές και τους οικονομολόγους που μέρες τώρα προσπαθούν να
εξηγήσουν ­ με επιστημονικούς και οικονομικούς όρους ­ την πορεία του
ελληνικού Χρηματιστηρίου, στο να… σχίσουν τα διπλώματά τους. Ό,τι και αν
είπαν, όποια εξήγηση και αν έδωσαν, τα λόγια του «επενδυτή» έξω από τον ναό
του χρήματος στην Ελλάδα ήταν ο καταλύτης, η μόνη αληθινή σοφία που ακούστηκε.
Η ομολογία (γιατί περί ομολογίας επρόκειτο) ότι αυτός ο «επενδυτής» δεν είχε
ιδέα του τι σημαίνει Χρηματιστήριο και όμως διέθετε μετοχές, η πλήρης άγνοιά
του για το ενδεχόμενο οι τιμές των μετοχών να μειώνονται μερικές ή και πολλές
φορές, και η πεποίθησή του ότι αν στηθεί έξω από το Χρηματιστήριο απειλώντας
θεούς και δαίμονες, οι τιμές των μετοχών θα ανέβαιναν, δείχνει πόσο λάθος
έχουν πάρει τη ζωή τους χιλιάδες Νεοέλληνες.

Ακόμη και αν αποδεχθεί κάποιος ότι επενδυτές του παραπάνω τύπου παρασύρθηκαν
από την κυβέρνηση και αγόρασαν μετοχές, κανένας δεν θα με πείσει πως όλοι
τούτοι το έκαναν από τυφλή εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση.

Η ελληνική κουτοπονηριά, η γενικευμένη ροπή προς το εύκολο κέρδος και τον
γρήγορο πλουτισμό ήταν το κίνητρο. Γιατί μπορεί να γινόμαστε… Ευρώπη, αλλά
στο βάθος του μυαλού μας νοοτροπία Αλβανών (με τις πυραμίδες του Μπερίσα)
καθορίζει τη συμπεριφορά μας.

Τα υπόλοιπα είναι για τους πολιτικούς και τη γνωστή τακτική τους να χαϊδεύουν αυτιά…