ΔΡΟΜΟΙ

Η μυστηριώδης σιωπή…

… των ανθρώπων που στέκονται μέσα στο ασανσέρ που τους ανεβάζει στο
γραφείο τους. Η πολιτική σημασία του πρωινού ξυρίσματος. Οι πολιτιστικές
προεκτάσεις της χαζοκουβέντας μεταξύ φίλων. Πληκτικά θέματα; Όχι βέβαια για
τους εκδότες της αμερικανικής επιθεώρησης «Journal of Mundane Behavior»
(«Εφημερίδα Συνηθισμένης Συμπεριφοράς», θα μπορούσε να την πει κανείς στα
ελληνικά), που έρχεται, λέει, να καλύψει ένα κενό στις κοινωνικές επιστήμες με
αναλύσεις του συνηθισμένου, του τετριμμένου, του απλού, ακόμη και του
απλοϊκού. «Θέλουμε να κοιτάζουμε την καθημερινότητα της ζωής σαν κάτι πολύτιμο
και να αναρωτιόμαστε κάθε στιγμή από τι ακριβώς αποτελείται», λέει ο
διευθυντής της νέας αυτής επιθεώρησης Σκοτ Σέιφερ, που είναι καθηγητής
Κοινωνιολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.

Η ιδέα…

… γι’ αυτήν την έκδοση, που κυκλοφορεί στο Ίντερνετ (www.mundanebehavior.org), ήρθε όταν
οι δύο εκδότες, ο Σκοτ Σέιφερ και ο Μάιρον Ορλίνς, διαπίστωσαν ότι η «επίσημη»
κοινωνιολογία ήταν προσηλωμένη αποκλειστικά στην παρέκκλιση, την
ιδιαιτερότητα, ακόμη και στην εκκεντρικότητα. Όμως, η ζωή των ανθρώπων
ελάχιστες φορές είναι εξαιρετική. Τις περισσότερες φορές είναι τετριμμένη. Με
αυτό ακριβώς το τετριμμένο αποφάσισαν να ασχοληθούν οι δύο εκδότες. Με το
περιοδικό τους, που φαινομενικά δεν πραγματεύεται τίποτα το σημαντικό,
αναζητούν τρόπους για να εμβαθύνουν στο τετριμμένο, στα απλοϊκά μικροπράγματα
της συνηθισμένης καθημερινής ζωής.

Οι Σβαρτσενέγκερ…

… δεν είναι πολλοί στην πραγματική ζωή. «Οι περισσότεροι από εμάς
ξυπνάμε από τα χαράματα, κλεινόμαστε μέσα σε τέσσερις τοίχους τουλάχιστον οκτώ
ώρες την ημέρα, βασανιζόμαστε στα μέσα μαζικής μεταφοράς και ξαναγυρίζουμε στο
σπίτι για να ξαναρχίσουμε πάλι από την αρχή», λέει ο Σέιφερ. «Έτσι περνάει το
60% της ζωής μας». Μολονότι τετριμμένα, σε όλα αυτά αναλώνεται μεγάλη
ανθρώπινη προσπάθεια, γι’ αυτό ακριβώς αξίζουν περισσότερης προσοχής, λένε οι
εκδότες. Έτσι, στο πρώτο τεύχος τους μπορεί κανείς να διαβάσει ένα άρθρο για
το ξύρισμα, που εξηγεί πώς η τριχοφυία έχει άμεση σχέση με τον ανδρισμό. Ένα
άλλο που αναλύει πώς οι χαζοκουβέντες της παρέας δημιουργούν μια δική τους
κουλτούρα. Ένα τρίτο, για το πώς οι Ιάπωνες αντιδρούν στην ασφυκτική κοινωνία
τους «ξεδίνοντας» μέσα στο ασανσέρ.

Το ψάρι…

… που κολυμπάει στο νερό δεν αναρωτιέται ποτέ γι’ αυτό, λένε οι δύο
εκδότες. Η ιδέα είναι να σταθεί κανείς ανάμεσα σε όλα αυτά που κάθε μέρα
θεωρεί δεδομένα και να πει: «Μια στιγμή. Τι γίνεται εδώ;» ­ να κατανοήσει πώς
από τις ίδιες συνηθισμένες, καθημερινές ιδέες και πράξεις μπορεί να προκύπτει
άλλοτε το «τετριμμένο» και άλλοτε το «εξαιρετικό». Σε αυτό το εξαιρετικό είναι
που κυρίως αφιερώνεται η επίσημη κοινωνιολογική επιστήμη. Το συνηθισμένο
περνάει απαρατήρητο, μολονότι πολλές φορές είναι το ίδιο σημαντικό. Μπορεί
όμως να είναι ενδιαφέρον για το ευρύτερο κοινό; Το πιστοποιούν οι χιλιάδες
«επισκέψεις» που δέχεται η ιστοσελίδα της «Εφημερίδας Συνηθισμένης
Συμπεριφοράς» στο Ίντερνετ. Άλλωστε, οι φυσιολογικοί, συνηθισμένοι άνθρωποι,
είναι πολύ περισσότεροι από τους «άλλους». Τουλάχιστον ώσπου να περάσουν στο
«άλλο» στρατόπεδο. Μέχρι τότε, κρύβονται μέσα στο πλήθος.