Αλβανές στα πεζοδρόμια της Ευρώπης

Τα αλβανικά δίκτυα πορνείας πολλαπλασιάζονται στην Ευρώπη. Επωφελούμενοι
από τον πόλεμο στο Κόσοβο και τα κυκλώματα της λαθρομετανάστευσης, Αλβανοί
έμποροι λευκής σαρκός στέλνουν νέες γυναίκες στα πεζοδρόμια των γερμανικών,
βελγικών ή γαλλικών πόλεων. Τριακόσιες χιλιάδες γυναίκες, που έφθασαν στη
Δυτική Ευρώπη από τις χώρες της Ανατολικής, ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς.

Το φθινόπωρο του 1999, οι πόρνες της Λυών είχαν γράψει στον νομάρχη και τον
εισαγγελέα για να παραπονεθούν για «50 έως 80» ανταγωνίστριες, «τις οποίες
εκμεταλλεύονται Αλβανοί μαστροποί». Λίγο αργότερα, στην Τουλούζη, επτά Αλβανοί
κατηγορήθηκαν ότι αγόρασαν στην Ιταλία συμπατριώτισσές τους και Τσετσένες, τις
οποίες προόριζαν για τα πεζοδρόμια της Τουλούζης. Η συρροή νεαρών γυναικών από
τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες δεν είναι κάτι καινούριο για τη Γαλλία, αλλά η
κρίση του Κοσόβου και η ανάπτυξη της λαθρομετανάστευσης μεταξύ Αλβανίας και
Ιταλίας άλλαξαν τα δεδομένα του προβλήματος: όλο και περισσότεροι, εξαιρετικά
βίαιοι, Αλβανοί εκμεταλλεύονται στη Δυτική Ευρώπη νεαρά κορίτσια, τα οποία
ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς. Προσποιούνται πως είναι Κοσοβάροι για να έχουν
καθεστώς πρόσφυγα, αλλά στην πραγματικότητα έρχονται από την Αλβανία. Και
μόνον ένα μέρος των κοριτσιών που δουλεύουν γι’ αυτούς είναι Αλβανές ή
Κοσοβάρες.

Προς το «Ξενοδοχείο της Δύσης» (το σκίτσο του Πεσέν από τη «Λε Μοντ»)

Οι περισσότερες από τις γυναίκες αυτές υφίστανται πολλά μαρτύρια, κυρίως
βιασμούς, πριν εξαναγκαστούν στην πορνεία. «Στην αρχή», εξηγεί ο επιθεωρητής
της γαλλικής αστυνομίας Κριστιάν Αμιάρ, «δεν πίστευα ότι υπήρχαν πραγματικά
στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου βιάζονταν και προετοιμάζονταν για την πορνεία.
Συνάντησα όμως συναδέλφους από άλλες χώρες και άκουσα μαρτυρίες και κατάλαβα
ότι υπάρχουν πραγματικά. Η εικόνα της αφελούς φοιτήτριας που απαντάει σε μια
αγγελία και βρίσκεται στο πεζοδρόμιο δεν ανταποκρίνεται πλέον στην
πραγματικότητα. Όταν φθάνουν εδώ, ξέρουν τι τις περιμένει. Με τους Αλβανούς
είναι φρίκη, πραγματικός Μεσαίωνας».

Η υποταγή των γυναικών αυτών εξασφαλίζεται με απειλές εναντίον των δικών τους
ή και των ιδίων. Οι μαστροποί δεν διστάζουν να τους δείχνουν ένα κομμένο χέρι
ή πόδι κάποιας «ανυπάκουης» κοπέλας ή να τις ξυλοκοπούν άγρια. Αλλά οι
κακοποιοί από τα Τίρανα δεν εκμεταλλεύονται μόνο συμπατριώτισσές τους.
Γυναίκες από άλλες χώρες (Μολδαβία, Ρουμανία, Βοσνία…) αγοράζονται για ένα ή
ενάμισι εκατομμύριο δραχμές στην Ιταλία ή την Ελλάδα και μετά βρίσκονται στο
έλεός τους. Δύο Αλβανοί συνελήφθησαν πρόσφατα επειδή είχαν υποχρεώσει μία
νεαρή Βελγίδα, «μη επαγγελματία», να εκδίδεται στο Παρίσι.

«Οι Αλβανοί δεν έχουν τον όμοιό τους στην άσκηση πίεσης στα κορίτσια», λέει
ένας αστυνομικός. «Τις επιτηρούν αδιάκοπα, ξέρουν μέχρι δραχμής τι κερδίζουν».
Σε γενικές γραμμές τα κέρδη ­ έως και 350.000 την ημέρα ανά κορίτσι ­
στέλνονται στην Αλβανία. Ένα ελάχιστο μέρος τους δίνεται στις οικογένειες των
ιεροδούλων. Οι ίδιες παίρνουν μόλις αρκετά για να ζήσουν σ’ ένα δωμάτιο φτηνού
ξενοδοχείου. Συχνά περνούν από τη μία πόλη στην άλλη, από τη Γαλλία στο
Βέλγιο, από το Βέλγιο στη Γερμανία. «Συχνά συμβαίνει να πωλούνται πολλές
φορές», διευκρινίζει ο επιθεωρητής Αμιάρ. «Δεν είναι τίποτε περισσότερο ή
λιγότερο από εμπόρευμα, σαν ένα κοπάδι ζώα».