Το φαινόμενο του «καυτού νησιού» πλήττει τις μεγαλουπόλεις

Εικόνες «καυτού νησιού»: οι δορυφορικές λήψεις της Ατλάντας δείχνουν τη ραδιενέργεια τη νύχτα (αριστερά) έπειτα από τη συγκέντρωσή της στη διάρκεια της ημέρας (δεξιά). Οι εικόνες παρουσιάζουν τους δρόμους της νοτιοαμερικανικής πόλης και τα συγκροτήματα των γραφείων, όπου η άσφαλτος και τα κλιματιστικά οδηγούν στην αύξηση της θερμοκρασίας, δημιουργώντας έτσι ένα «καυτό νησί

Μια έρευνα από δορυφόρο έδειξε πώς η επέκταση των μεγαλουπόλεων ανά τον κόσμο
μπορεί να δημιουργήσει αχανή «καυτά νησιά» που ενισχύουν το νέφος, προκαλούν
καταιγίδες και μειώνουν την παραγωγικότητα της γης. Η αστικοποίηση και η
βιομηχανοποίηση είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν άναρχα δομημένες πόλεις,
όπου μπορεί να αυξηθεί η θερμοκρασία ως 4 με 5 βαθμούς Κελσίου, σε σύγκριση με
τις γύρω περιοχές. Αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο.

Στο δέλτα του Ποταμού Περλ της Κίνας, η άναρχη δόμηση αυξήθηκε ως 319% σε οκτώ
χρόνια, από το 1988 έως το 1996. Ο δρ Ντέιλ Κουατρότσι της NASA μίλησε στην
Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης για μια έρευνα που
επικεντρώνεται στην Ατλάντα και φέρει την ονομασία «Καυτή Γη». Σε αυτήν την
έρευνα αναφέρεται ότι η Ατλάντα, λόγω της αλματώδους αύξησης του πληθυσμού,
χάνει πολλά στρέμματα δασώδους έκτασης καθημερινώς, εδώ και δύο δεκαετίες.
Σήμερα, η ατμόσφαιρα στην πόλη έχει γίνει τόσο αποπνικτική με τις
ασφαλτοστρώσεις και τα κλιματιστικά που έχει μεταβληθεί σε μια «καυτή νησίδα»,
η οποία απορροφά τόσο μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας στη διάρκεια της ημέρας,
που παραμένει εγκλωβισμένη σε αυτή και τη νύχτα.

Αποτέλεσμα, οι ανάγκες για την παραγωγή μεγαλύτερης ποσότητας ενέργειας για τα
κλιματιστικά έχουν αυξηθεί προκαλώντας αλυσιδωτά και την ενίσχυση του όζοντος,
κύριου συστατικού του νέφους. Ταυτοχρόνως, οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν. Θα
μπορούσε να ειπωθεί ότι οι μεγαλουπόλεις διαμορφώνουν τις δικές τους καιρικές
συνθήκες. Καθώς η Ατλάντα παραμένει παγιδευμένη σε αυτή τη θέρμη και στη
διάρκεια της νύχτας, δημιουργείται ένα σύστημα χαμηλής πίεσης, με τον καυτό
αέρα από τη μία να αυξάνει και τον ψυχρό από τις γύρω περιοχές να τον
αντικαθιστά. Το ψυχρό κύμα συμπυκνώνεται, δημιουργούνται σκοτεινά σύννεφα και
προκαλούνται καταιγίδες. Ο δρ Κουατρότσι περιέγραψε πώς τα «καυτά νησιά» θα
μπορούσαν να ψυχραθούν αν ληφθούν διάφορα μέτρα, όπως η εμφύτευση δένδρων και
η εγκατάσταση αντανακλαστικών υλικών στις στέγες των κτισμάτων, ώστε να
αποτρέπεται η υπερβολική θέρμανσή τους κυρίως στη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο
δρ Μαρκ Ίμχοφ του Διαστημικού Κέντρου Γκόνταρντ στο Μέριλαντ δήλωσε ότι
χρησιμοποίησε στοιχεία από δορυφόρο για να μελετήσει τις συνέπειες της
αστικοποίησης στη διαδικασία της φωτοσύνθεσης, της σύνθεσης δηλ. οργανικής
ουσίας από τα φυτά με την επίδραση του φωτός. Οι λήψεις στη διάρκεια της
νύχτας από δορυφόρο χρησιμοποιήθηκαν για να διαπιστωθεί ποιες περιοχές και
πόσα εδάφη μετατράπηκαν σε αστικές ζώνες, μεσοαστικές και βιομηχανικές. Η
ετήσια παραγωγικότητα φωτοσύνθεσης μπορεί να μειωθεί έως και είκοσι μέρες σε
πυκνοκατοικημένες περιοχές και σε περιοχές όπου η εμπορική χρήση της γης είναι
αυξημένη. «Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει επιπλοκές στις κλιματολογικές
αλλαγές, κυρίως στο Βόρειο Ημισφαίριο», τόνισε ο δρ Ίμχοφ.