Γιουροφάιτερ και F-16 με έκπτωση

Τα μεγάλα περιθώρια κέρδους, τα οποία έχουν οι βιομηχανικοί κολοσσοί του
αμυντικού τομέα, αποδεικνύει το μπαράζ μεγάλων εκπτώσεων που έκαναν στην
Ελλάδα, υπό την πίεση της υπογραφής των συμβάσεων, οι εταιρείες οι οποίες
κατασκευάζουν τα μαχητικά αεροσκάφη Γιουροφάιτερ και F-16.

Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει παράλληλα και τη μεγάλη επιθυμία των γιγαντιαίων
αυτών εταιρειών να διατηρήσουν τη θέση τους στην παγκόσμια αγορά, εν όψει
μελλοντικών παραγγελιών.

Το θέμα αναδείχθηκε (για μία ακόμα φορά…) κατά την ενημέρωση που έκαναν χθες
στο ΚΥΣΕΑ ο υπουργός Άμυνας κ. Ά. Τσοχατζόπουλος και ο διευθυντής Εξοπλισμών
κ. Γ. Σμπώκος για τα αποτελέσματα των πολύμηνων διαπραγματεύσεων για το
εξοπλιστικό πρόγραμμα της Πολεμικής Αεροπορίας. Ενώ η «εμπλοκή» που υπήρξε
στην ολοκλήρωση των διαδικασιών για τα συστήματα αυτοπροστασίας και των
κινητήρων για τα F-16 δείχνει και την σκληρή κόντρα που γίνεται μεταξύ
αμερικανικών και ισραηλινών, κυρίως, εταιρειών για τα ηλεκτρονικά και μεταξύ
δύο αμερικανικών εταιρειών για τους κινητήρες.

Όσον αφορά τα Γιουροφάιτερ, το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά 60
αεροσκαφών με δυνατότητα αύξησης του αριθμού τους σε 90. Το κόστος του
προγράμματος αυτού ανέρχεται σε περίπου 1,7 τρισ. δραχμές και, όπως ανακοίνωσε
ο κ. Τσοχατζόπουλος, επιτεύχθηκε μείωση τιμής κατά 13%!

Οδηγίες

Μάλιστα το ΚΥΣΕΑ έδωσε οδηγίες για συνέχιση των διαπραγματεύσεων, ώστε η
μείωση να γίνει 15% ­ κάτι που θεωρείται σχεδόν βέβαιο. Παράλληλα το υπουργείο
θα απαιτήσει μέχρι την υπογραφή της σύμβασης να συμπαραχθούν στην Ελλάδα
τμήματα του αεροσκάφους αξίας 2 δισ. μάρκων (περίπου 20%) ­ όση ήταν η
προσφορά των Ευρωπαίων αν αγοράζαμε 90 αεροσκάφη. Ήδη, ανεπισήμως, οι Γερμανοί
διαπραγματευτές έχουν αφήσει να φανεί ότι το αίτημα θα ικανοποιηθεί. Αν
ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις που τέθηκαν, ο κ. Τσοχατζόπουλος ανακοίνωσε ότι
η σύμβαση θα υπογραφεί σε 2-3 μήνες και θα επικυρωθεί ­ για πρώτη φορά ­ από
τη Βουλή. Οι παραδόσεις θα αρχίσουν τον Μάρτιο του 2004 και θα ολοκληρωθούν το
2008.

Έκπτωση στο «παρά 5» ύψους 37 εκατ. δολαρίων, βελτίωση της κατανομής των
δόσεων και μείωση της προκαταβολής κατά 45% έκανε το Σαββατοκύριακο η
αμερικανική εταιρεία Λόκχιντ. Το ΚΥΣΕΑ, ύστερα από εισήγηση του κ.
Τσοχατζόπουλου, εξουσιοδότησε τη Διεύθυνση Εξοπλισμών να μειώσει κατά 62 εκατ.
δολάρια ακόμα την τιμή ­ κάτι που αναμένεται να γίνει μέχρι αύριο. Αν
ικανοποιηθούν κοινή συναινέσει οι τελευταίοι όροι, αναμένεται να υπογραφεί
αύριο Παρασκευή διακρατική σύμβαση Ελλάδας – ΗΠΑ για την αγορά 50 F-16 Block
50Plus, οι παραδόσεις των οποίων αρχίζουν τον Σεπτέμβριο του 2002 και
ολοκληρώνονται τον Μάρτιο του 2004. Η τιμή για τα 50 σκάφη (χωρίς ηλεκτρονικά
συστήματα αυτοπροστασίας και κινητήρες) κυμαίνεται περί τα 540 δισ. δραχμές.

Για την «πίτα» των περίπου 200 δισ. δραχμών που κοστίζουν τα συστήματα
αυτοπροστασίας και οι κινητήρες, οι κόντρες είναι σκληρές. Απόφαση για τα μέρη
αυτά των F-16 δεν ελήφθη και ζητήθηκε παράταση μέχρι τις 21 Απριλίου, οπότε θα
ληφθούν αποφάσεις. Ήδη η μία από τις εταιρείες κινητήρων (Πράι εντ Γουΐτνεϊ)
έδωσε εξτρα προσφορά για ναυπήγηση πλοίων στην Ελλάδα, καθώς και ίδρυση
κέντρου συντήρησης αεροκινητήρων! Ανάλογα αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί και
στη διαπραγμάτευση για τα 15 νέα Μιράζ 2000-5 και την αναβάθμιση 10 άλλων, η
σύμβαση των οποίων θα υπογραφεί «προσεχώς». Το κόστος τους υπολογίζεται σε
550-600 δισ. δραχμές.

Ως «μη ώριμο» κρίθηκε το πρόγραμμα των μέσων μεταφορικών αεροσκαφών όπου, κατά
την έκφραση κυβερνητικού παράγοντα, «το ασανσέρ των τιμών κατεβαίνει
ταχύτατα». Π.χ. τα αμερικανοϊταλικά έχουν κατέβει από 150 δισ. δρχ. σε 130
δισ. και τα ισπανικά από 140-130 σε περίπου 113-100 δισ. (δύο τύποι), πέραν
των προσφορών σε είδος! Και αυτή η σύμβαση θα υπογραφεί μετά τις εκλογές.

Κόντρα Ευρώπης – ΗΠΑ

Το όλο θέμα των ανταγωνισμών στους εξοπλισμούς αναμένεται να αναδειχθεί στη
διάρκεια του Συνεδρίου Εξοπλισμών της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, που αρχίζει
σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Την έναρξη θα κηρύξει ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος και θα
προεδρεύσει ο κ. Γ. Σμπώκος. Κύριο θέμα είναι η ευρωπαϊκή συνεργασία απέναντι
στη δυναμική παρουσία των βιομηχανιών των ΗΠΑ.