Είναι και πάλι η ώρα του κοινωνικού ΠΑΣΟΚ!

Από το 1992 ολόκληρη η Ευρώπη ζει υπό τον αστερισμό της ΟΝΕ. Το ίδιο και η
Ελλάδα, για την οποία η ένταξη στη ζώνη του ευρώ ­ με άλλα λόγια, στον σκληρό
πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ­ αποτέλεσε τη μεγάλη εθνική προτεραιότητα της
τελευταίας τετραετίας.

Μια προτεραιότητα, στον βωμό της οποίας η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άσκησε με
επιμονή, με συνέπεια, με σταθερότητα, μια αυστηρή αλλά αναγκαία πολιτική
δημοσιονομικής εξυγίανσης και εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας,
εξασφαλίζοντας το πολυπόθητο πράγματι διαβατήριο για την ένταξή μας στην ΟΝΕ.
Κερδίσαμε έτσι «με το σπαθί μας» μια προνομιακή θέση στο τρένο της οικονομικής
ενοποίησης της Ευρώπης, που οδεύει πλέον νομοτελειακά, με μοχλό το κοινό
νόμισμα, προς την πολιτική ενοποίηση. Ουσιαστικά, επιτύχαμε την ισότιμη
συμμετοχή μας στην απτή πλέον πραγματικότητα της ενωμένης Ευρώπης. Τα οφέλη
από την εκπλήρωση του εθνικού αυτού στόχου είναι πολλαπλά. Η ΟΝΕ προσφέρει
στην ελληνική οικονομία ένα ευρύ και ενιαίο υπόβαθρο για μια δυναμική
ανάπτυξη, που θα πρέπει να στοχεύει στην ανταγωνιστική ανασυγκρότηση της
εθνικής οικονομίας, μέσα από τις απαιτούμενες διαρθρωτικές τομές. Με το ενιαίο
ευρωπαϊκό νόμισμα και τα ενιαία επιτόκια, αποκαθίστανται συνθήκες σταθερότητας
και χαμηλού πληθωρισμού, που ασφαλώς διαμορφώνουν ένα εύφορο πεδίο επενδυτικής
δραστηριότητας από εξωτερικά και εσωτερικά κεφάλαια. Και ακόμα, η σταδιακή
προσαρμογή της οικονομίας στις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι (στην
προσπάθεια δηλαδή του ευρωπαϊκού κεντρικού πυρήνα να κερδίσει τη μάχη της
παγκοσμιοποίησης της οικονομικής δραστηριότητας), ενεργοποίησε τις καθεύδουσες
μέχρι πρόσφατα δυνάμεις της ιδιωτικής οικονομίας σε επενδύσεις ανταγωνιστικής
προσαρμογής. Είμαστε, πράγματι, στη φάση μιας νέας οικονομίας, στην τροχιά
μιας νέας εθνικής δυναμικής!

Για να το επιτύχουμε αυτό έπρεπε να επιβάλουμε στην ελληνική οικονομία
συνθήκες αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, προκειμένου να «πιάσουμε» τους
ποσοτικούς στόχους του Μάαστριχτ. Αυτό επιτεύχθηκε χωρίς να διαταραχθούν
σοβαρά τα μεγάλα κοινωνικά κεκτημένα της τελευταίας 20ετίας. Και πάλι, όμως,
το κοινωνικό κόστος ήταν αναμφισβήτητα μεγάλο. Και, κυρίως, άνισο. Οι
τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις, η ελίτ του χρήματος, συσσώρευσε τα
τελευταία χρόνια υπερκέρδη. Τα μικρομεσαία στρώματα, που αποτελούν την
ιστορική ραχοκοκαλιά του ΠΑΣΟΚ, υπέστησαν θυσίες.

Τις υπέστησαν με αξιοθαύμαστη ευθύνη και ωριμότητα, συνειδητοποιώντας την
αδήριτη ανάγκη. Σήμερα, όμως, με την ουσιαστική εκπλήρωση του στόχου της ΟΝΕ,
δίκαια αξιώνουν από μας να «αποζημιωθούν» για τις θυσίες τους. Είναι,
πρώτιστα, ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης ­ και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι
καθοριστικό στοιχείο της ιδεολογίας και φιλοσοφίας του ΠΑΣΟΚ. Είναι, όμως,
ταυτόχρονα και ζήτημα πολιτικο-νομικού ρεαλισμού: δεν νοείται ανάπτυξη χωρίς
σταθερότητα. Και δεν νοείται σταθερότητα με ανεργία, ανασφάλεια, κοινωνική
ανισότητα…

Είναι προφανές ότι η μείωση του πληθωρισμού, η σταθεροποίηση των τιμών και η
περιστολή των ελλειμμάτων δημιουργούν προϋποθέσεις ελάφρυνσης των φορολογικών
βαρών για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Η κυβέρνηση έδωσε ήδη δείγματα
γραφής προς την κατεύθυνση αυτή. Αλλά οι μεγάλες όσο και ρεαλιστικές
προτεραιότητες της νέας τετραετίας ΠΑΣΟΚ προσδιορίστηκαν με δεσμευτική
ακρίβεια από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό την περασμένη εβδομάδα: απασχόληση ­
αναδιανομή του εισοδήματος ­ ανάπτυξη της υπαίθρου ­ κοινωνική συνοχή και
αλληλεγγύη. Για τις ανάγκες της ένταξης στην ΟΝΕ θέσαμε τις βάσεις μιας νέας
δυναμικής οικονομίας. Την ερχόμενη τετραετία έχουμε τη βούληση και τη
δυνατότητα να οικοδομήσουμε μια νέα ανθρώπινη κοινωνία για την Ελλάδα του 21ου
αιώνα.

Η μετάβαση από το Μάαστριχτ στη μετα-ΟΝΕ εποχή, θα έχει ως κύριο
χαρακτηριστικό τη μετάθεση του κέντρου βάρους της πολιτικής μας από την
οικονομία στην κοινωνία ­ από τους δείκτες στον πολίτη.

Αυτή η επιστροφή στις ρίζες μας σηματοδοτεί ταυτόχρονα τη βούληση του ΠΑΣΟΚ να
καταστήσει το αίτημα του εκσυγχρονισμού ακόμη πιο παραγωγικό και ουσιαστικό.
Αυτό είναι το νόημα της «καθαρής εντολής για ισχυρή κυβέρνηση» που ο Κώστας
Σημίτης έχει ζητήσει από τον ελληνικό λαό στις 9 Απριλίου.