Τα νερά αποσύρονται οι νεκροί αποκαλύπτονται

Ο θόρυβος των μικρών παιδιών που κλαίνε, σού τρυπάει τα αυτιά. Η βρώμα από
τις διάφορες ανθρώπινες εκκρίσεις επιτίθεται στη μύτη.

Μια ζωή σώθηκε: Το θύμα των πλημμυρών δεμένο με το συρματόσχοινο της σωτηρίας, μεταφέρεται στην αγκαλιά ενός γιατρού στο ελικόπτερο

Σε ένα πρόχειρο κατάλυμα, χιλιάδες απελπισμένα ρακένδυτα ή γυμνά παιδιά,
τουρτουρίζουν κάτω από την ελάχιστη προστασία που τους προσφέρουν ελάχιστες
σκηνές. Ήδη, κάποια από τα παιδιά αυτά πάσχουν από διάρροια. Η τραγωδία της
Μοζαμβίκης παίρνει σάρκα και οστά μπρος στα μάτια σου, όταν ακούς τις
ανατριχιαστικές ιστορίες που το καθένα έχει να σου διηγηθεί. Περίπου 5.000
παιδιά είδαν τους γονείς τους να πνίγονται, παρασυρμένοι από τους ορμητικούς
χειμάρρους.

Χιλιάδες πεινασμένοι και διψασμένοι άνθρωποι ­ θύματα των σαρωτικών πλημμυρών
που έπληξαν την Μοζαμβίκη σκορπίζοντας τη συμφορά σε τουλάχιστον ένα
εκατομμύριο ανθρώπους ­ είναι συγκεντρωμένοι σε πρόχειρα καταλύματα, την ώρα
που τρόφιμα και άλλες προμήθειες καταφθάνουν στη Μοζαμβίκη από ολόκληρο τον
κόσμο. Το Σαββατοκύριακο, η στάθμη των υδάτων χαμήλωσε σε ορισμένες νότιες
περιοχές της χώρας και έγινε δυνατή η διάσωση 12.000 περίπου ακόμα ανθρώπων.
Την ίδια ακριβώς ώρα όμως, οι πλημμυροπαθείς της Μοζαμβίκης αντιμετωπίζουν μια
νέα μάστιγα: εκείνη των μολυσματικών ασθενειών. Τόσο οι κρατικοί αξιωματούχοι
της Μοζαμβίκης όσο και τα μέλη των συνεργείων διάσωσης που έχουν συγκεντρωθεί
στην πληγείσα περιοχή, φοβούνται ότι θα εξαπλωθούν ραγδαίως λοιμώδεις
ασθένειες ­ όπως χολέρα και ελονοσία ­ στον πληθυσμό, όταν πέσει η στάθμη των
υδάτων και αποκαλυφθούν τα σώματα των πνιγμένων, τα οποία ήδη βρίσκονται σε
προχωρημένη κατάσταση αποσύνθεσης. Από την Παρασκευή η κυβέρνηση της
Μοζαμβίκης έχει απευθύνει επείγουσα έκκληση για σάβανα, για να τυλίξει τους
χιλιάδες νεκρούς που τώρα καλύπτονται από τα νερά των πλημμυρών.

Και ενώ μόλις τώρα, και με εγκληματική καθυστέρηση, η διεθνής κοινότητα έχει
ξυπνήσει, και δείχνει επιτέλους να έχει καταλάβει την έκταση της καταστροφής
που έχει πνίξει τη Μοζαμβίκη, αυτή την πάμφτωχη πρώην πορτογαλική αποικία, οι
άνθρωποι των σωστικών συνεργείων φοβούνται ότι είναι πλέον πολύ αργά να
μπορέσει να έχει αποτέλεσμα πια η τεράστια διεθνής κινητοποίηση για την
αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας. Και αυτό, διότι, πολλές χιλιάδες άνθρωποι
έχουν παραμείνει σκαρφαλωμένοι σε δέντρα, για περισσότερες από δέκα ημέρες.

Γαλλικές και γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις ενώθηκαν το Σάββατο με τις
νοτιοαφρικανικές, οργανώνοντας μια επιχείρηση βοήθειας στους πλημμυροπαθείς,
ενώ αντίστοιχες στρατιωτικές μονάδες και από άλλες χώρες έφθασαν χθες στην
τραγική Μοζαμβίκη. Αναμένεται επίσης, εντός της σημερινής ημέρας, να φθάσουν
και 600 αμερικανικά στρατεύματα, έξι ελικόπτερα και έξι μεταγωγικά αεροπλάνα.

Το Σάββατο έφτασαν σε παραμεθόρια στρατιωτική βάση της Νότιας Αφρικής
βρετανικά αεροσκάφη με 100 πεζοναύτες, καθώς και τέσσερα ελικόπτερα, για να
πάρουν μέρος στις σωστικές επιχειρήσεις. Προηγουμένως είχε απειληθεί
διπλωματικό επεισόδιο μετά την άρνηση της Νότιας Αφρικής να επιτρέψει την
προσγείωση των βρετανικών αεροσκαφών, επειδή η βάση αυτή είχε χρησιμοποιηθεί
στο παρελθόν από τα καθεστώτα του απαρτχάιντ για πολεμικές επιχειρήσεις κατά
της Μοζαμβίκης. Όπως ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Διαχείρισης Καταστροφών της
Μοζαμβίκης, μέχρι τις 10 Μαρτίου αναμένονται 60 περίπου αεροσκάφη με
ανθρωπιστική βοήθεια, ανάμεσά τους βρετανικά, βελγικά, γερμανικά και αεροσκάφη
του ΟΗΕ. Από τη στιγμή που θα φθάσει όμως η ανθρωπιστική βοήθεια στη
Μοζαμβίκη, προκύπτει ένα ακόμα πρόβλημα: να εντοπιστούν εγκαίρως οι περιοχές
που αντιμετωπίζουν την πιο επείγουσα ανάγκη. Κι αυτό, για να μη χαθούν αδίκως
κι άλλες ανθρώπινες ζωές.

Όταν πετούν ελικόπτερα με δημοσιογράφους

Το ελικόπτερο πετούσε επάνω από τις σκεπές κτιρίων όπου είχαν αναζητήσει
καταφύγιο χιλιάδες οικογένειες, προκειμένου να σωθούν από τους ορμητικούς
χειμάρρους. Οι άνθρωποι έτειναν απεγνωσμένα τα χέρια τους προς τους άνδρες
μέσα στο ελικόπτερο, εκλιπαρώντας για βοήθεια. Καμία βοήθεια όμως δεν ήρθε και
το ελικόπτερο απομακρύνθηκε λίγα λεπτά αργότερα. Και αυτό, φυσικό αποτέλεσμα,
καθότι μέσα στο ελικόπτερο δεν επέβαιναν ηρωικά μέλη συνεργείων διάσωσης, αλλά
τα, όχι και τόσο ηρωικά, μέλη ενός βρετανικού τηλεοπτικού συνεργείου! Και
είναι αλήθεια ότι και τώρα, στην περίπτωση της τραγικής Μοζαμβίκης, όπως και
σε άλλες περιπτώσεις μεγάλων καταστροφών, την πορεία των οποίων παρακολουθεί η
διεθνής κοινότητα, συχνά αναπτύσσεται μια σιωπηρή συνωμοσία μεταξύ των
εκπροσώπων των ΜΜΕ και των σωστικών συνεργείων. Οι μεν δημοσιογράφοι έχουν
ανάγκη κάθε ημέρα να παρουσιάσουν κάτι νέο και δραματικό, ενώ τα μέλη των
σωστικών συνεργείων χρησιμοποιούν τις εικόνες των φωτογράφων και των
τηλεοπτικών συνεργείων προκειμένου να συγκινήσουν και να ευαισθητοποιήσουν τον
κόσμο, ώστε να αυξάνονται οι δωρεές προς τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και να
διευκολύνονται έτσι και οι επιχειρήσεις διάσωσης.

Πρέπει, όμως, τουλάχιστον στην περίπτωση της Μοζαμβίκης, να τονισθεί ότι για
κάθε δημοσιογράφο που ανεβαίνει σε ένα ελικόπτερο, ένας απελπισμένος
πλημμυροπαθής δεν διασώζεται.