ΠΡΟΣΩΠΑ Το κορίτσι που γεννήθηκε στο δένδρο

«Όταν η Ροζίτα Πέντρο μεγαλώσει, θα της πουν: “Εσύ γεννήθηκες στην κορυφή
ενός υπέροχου δένδρου όπου είχε βρει καταφύγιο η μητέρα σου για να γλιτώσει
από τις πλημμύρες της 1ης Μαρτίου του 2000”».

Ροζίτα Πέντρο. «Ο τρόπος που σώθηκε, δεν σημαίνει άραγε ότι είναι μεταξύ των εκλεκτών;»

«Η Ροζίτα θα εκπλαγεί», γράφει ο Ταχάρ Μπεν Τζελλούν στη «Ρεπούμπλικα», «αλλά
θα είναι ευτυχισμένη που κατάφερε να γλιτώσει από τη μανία της φύσης. Η μοίρα
της είναι ήδη σημαδεμένη από μια σωτηρία που μοιάζει με θαύμα».

Το πλήρωμα ενός νοτιοαφρικανικού ελικοπτέρου έσωσε τη νεογέννητη Ροζίτα ­ ένας
γιατρός κατέβηκε στο δένδρο και έκοψε τον ομφάλιο λώρο ­, την 26χρονη μητέρα
της, τη Σοφία, τον ανάπηρο πατέρα της και δύο μικρά παιδιά. Η διάσωση
κινηματογραφήθηκε και μεταδόθηκε σ’ όλο τον κόσμο. Τέσσερις ημέρες πάνω στο
δένδρο, οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν τίποτε να φάνε και έπιναν από το λασπωμένο
νερό που τους περιέβαλλε ως εκεί που έφτανε το μάτι τους. Η οικογένεια της
Ροζίτας Πέντρο είναι από τους φτωχότερους πολίτες της φτωχής Μοζαμβίκης. Ο
πατέρας έχασε ένα πόδι στον 15ετή εμφύλιο (τελείωσε το 1992) και, πριν από τις
πλημμύρες, η οικογένεια είχε μια καλύβα από χόρτα (δεν είχαν χρήματα για
τούβλα), 10 κότες και 10 χοίρους. Τώρα δεν έχουν τίποτα. «Η ζωή της Ροζίτας θα
είναι μεγάλη και ωραία», γράφει ωστόσο ο Μπεν Τζελλούν. «Το γεγονός ότι σώθηκε
κατ’ αυτό τον τρόπο δεν σημαίνει ότι είναι μεταξύ των εκλεκτών;». Και ο
Μαροκινός συγγραφέας συγκρίνει τα δισεκατομμύρια που διατέθηκαν μετά την
πρωτοφανή θύελλα που έπληξε τη Γαλλία στα τέλη Δεκεμβρίου με τα ελάχιστα,
συγκριτικά με το μέγεθος της καταστροφής, που διατίθενται για τη Μοζαμβίκη. Οι
συνέπειες της αδικίας της φύσης, η οποία πλήττει συχνότερα και σκληρότερα τις
φτωχότερες χώρες, επιδεινώνονται από την αδικία του ανθρώπου. Όταν οι
δημοσιογράφοι ρώτησαν, στο Μαπούτο, τη Σοφία πώς αισθάνεται που η ίδια και η
κόρη της έγιναν διάσημες ανά τον κόσμο με τη διάσωσή τους, εκείνη απάντησε:
«Δεν έχουμε πρόβλημα μ’ αυτό. Μόνο που πεινάμε πολύ»…

«Η Ροζίτα Πέντρο θα αντλήσει από το θαύμα της σωτηρίας της ένα μάθημα ζωής»,
γράφει ο Μπεν Τζελλούν. «Η φύση μπορεί να δείχνεται ανελέητη και άσπλαγχνη
στις πιο εύθραυστες, υπανάπτυκτες χώρες ή σ’ εκείνες οι οποίες σπατάλησαν την
ενέργεια και τα μέσα τους σε άγονους και βλακώδεις πολέμους. Μπορεί όμως να
είναι και αξιοθαύμαστη, όταν δίνει την ευκαιρία σε μια έγκυο μητέρα να
γεννήσει στην κορυφή ενός δένδρου φυτεμένου εκεί από αιώνες, ίσως φυτεμένου
ακριβώς στο σημείο εκείνο ώστε μια μέρα μία μητέρα και το νεογέννητό της να
μπορέσουν να σωθούν».