[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το Σάββατο οι δικαστές των μεγάλων δικαστηρίων της χώρας εκλέγουν τα συμβούλια
διοίκησής τους. Πέρασαν έξι χρόνια από την προσπάθεια του τότε προέδρου του
Αρείου Πάγου και μερίδας ανωτάτων δικαστών να παρεμποδίσουν την εφαρμογή του
θεσμού της αυτοδιοίκησης των δικαστηρίων ώστε να διατηρήσουν το δικαίωμά τους
να επιλέγουν τους διοικούντες τα δικαστήρια. Ευτυχώς όλες οι προσπάθειες
διατήρησης του ομφάλιου λώρου των δικαστηρίων ουσίας με τα ανώτατα κλιμάκια
της δικαιοσύνης έπεσαν στο κενό. Οι δυσμενείς μεταθέσεις των εκλεγμένων
έμειναν στα χαρτιά και κανείς δεν διανοήθηκε να κινήσει πειθαρχικές
διαδικασίες εις βάρος εκλεγμένων για οποιοδήποτε λόγο.

Ωστόσο, φαίνεται πως ο θεσμός εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο ­ ευτυχώς
μόνο ­ υψηλά ισταμένων προσώπων της δικαιοσύνης. «Το σύστημα, ως σύστημα
νοσεί». «Η ανάδειξη των δικαστών (…) με ψηφοφορία (…) συνδέεται κατ’
ανάγκην με ομαδοποιήσεις και εξαρτήσεις. Οι ψήφοι μπορούν να κατευθύνονται σε
συγκεκριμένους υποψηφίους με την επιδίωξη της εν συνεχεία χειραγώγησής τους.
Έτσι όμως οι εκλεγέντες δεν έχουν πάντοτε το αναγκαίο κύρος», έλεγε τις
προάλλες δημοσίως ο σημερινός πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Αν και η εποχή του ψιθύρου για στημένες συνθέσεις και μοιρασιές σε διαιτησίες
έχει παρέλθει, οι θέσεις των προϊσταμένων ιδιαίτερα των μεγάλων δικαστηρίων
διατηρούν την εξαιρετική σημασία τους. Κι όσοι γνωρίζουν καλά τη δύναμη που
προσδίδει το συγκεκριμένο αξίωμα ­ ειδικότερα αν έχουν υπηρετήσει στη θέση ­
ξέρουν πώς και από ποιους χειραγωγείται και κατευθύνεται το πρόσωπο που το
κατέχει. Με τις επιλογές τους ­ τουλάχιστον έως τώρα ­ οι ίδιοι οι δικαστές
απέδειξαν περίτρανα πως κανείς τρίτος εκτός από αυτούς που υπηρετούν στο ίδιο
δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα το κύρος, το ήθος και τις
ικανότητες εκείνων που διεκδικούν την ψήφο τους. Με γνώμονα την εμπειρία, που
εκπορεύεται από την αρχαιότητα και τη βαθιά γνώση της λειτουργίας των
δικαστηρίων, την ανεξαρτησία στη λήψη αποφάσεων ή λειτουργικών μέτρων, το
σθένος, το δυναμισμό και την ευθυκρισία, στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις οι
ίδιοι οι δικαστές ­ σε πείσμα των επικριτών του θεσμού ­ έδωσαν ευοίωνα
σημάδια ίασης από τη νόσο… της εξάρτησης και κυρίως της χειραγώγησης. Και
δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υπονομεύσουν μόνοι τους το θεσμό με συγκυριακές
και λανθασμένες επιλογές.