Χιλιάδες όπλα έρχονται από τα Βαλκάνια

Στρατός UCK. Όταν πέρασε η κρίση, πούλησαν πολλά από τα όπλα στην Ελλάδα και την Ιταλία

Τους πολλούς η ανασφάλεια τους αναγκάζει να παρακάμπτουν τις νόμιμες
διαδικασίες, προκειμένου να αγοράσουν ένα όπλο. Για τους ανθρώπους που
κινούνται στην παρανομία ένα πιο αποτελεσματικό όπλο είναι κάτι που τους
παρέχει “αυξημένη προστασία”. Για τους πωλητές (μεμονωμένους ή οργανωμένους) η
αυξημένη ζήτηση είναι η μεγάλη ευκαιρία για πρόσθετα κέρδη. Οι πηγές, λόγω της
κρίσης των τελευταίων χρόνων στα Βαλκάνια, πολλές και ακόμη περισσότεροι οι
δρόμοι απ’ όπου περνούν χιλιάδες όπλα και φτάνουν στις αγορές της Αθήνας, της
Θεσσαλονίκης, της Κρήτης και αλλού.

Αυτοί που γνωρίζουν τις διαδικασίες αγοραπωλησίας είναι ξεκάθαροι: “Ό,τι ώρα
θέλεις, όπου θέλεις μπορείς να βρεις και να αγοράσεις όπλο. Οι περισσότερες
οικογένειες πλέον έχουν. Εγώ το αποδίδω στον φόβο τους λόγω της αυξημένης
εγκληματικότητας. Το πώς έρχονται στην Ελλάδα; Πλέον είναι απλό. Από την
Αλβανία, τα Σκόπια, τη Βουλγαρία, την Ιταλία, και από εκεί μέσω των νησιών του
Ιονίου. Κυρίως με φουσκωτά. Τα όπλα που παράγονται στην Αμερική ή σε άλλες
δυτικές χώρες φτάνουν ακόμη και μέσα σε οικοσκευές.

Πάντως δεν λέμε κάτι καινούργιο. Όλοι ξέρουν πώς γίνεται το εμπόριο” λέει ένας
από τους ανθρώπους που γνωρίζει αρκετά αυτόν τον χώρο.

Η Ελλάδα πλημμύρισε με όπλα μετά την κρίση στην Αλβανία, όταν οι εξεγερμένοι
του Νότου άνοιξαν τις αποθήκες όπλων. Τότε όποιος ήθελε αγόραζε και μάλιστα
πολύ φτηνά. Με 30.000 ή 40.000 δραχμές μπορούσες να αποκτήσεις ένα Καλάσνικοφ
ή ένα πιστόλι. Μάλιστα πολλοί που βρέθηκαν στο εργοστάσιο παραγωγής όπλων και
πυρομαχικών στην Πολίτσανη, στη Βορειοανατολική Αλβανία, ήταν τυχεροί, καθώς
έκλεψαν και προώθησαν κυρίως στην Ιταλία ακόμη και πιστόλια-στιλό. Ήταν το
πλέον σύγχρονο εργοστάσιο στην Αλβανία.

Η κρίση του Κοσσυφοπεδίου έδωσε σε πολλούς Αλβανούς την ευκαιρία να ασχοληθούν
με το εμπόριο όπλων. Οι άνδρες του UCK εξοπλίστηκαν με όπλα κυρίως από την
Αλβανία, αλλά και από άλλες χώρες. Αυτοί με τη σειρά τους και αφού η κρίση
πέρασε τα προώθησαν και πάλι μέσω Αλβανίας προς την Ελλάδα και την Ιταλία.

Και δεν ήταν μόνο τα Καλάσνικοφ. Χιλιάδες χειροβομβίδες και σφαίρες πέρασαν τα
σύνορα. Όμως “νταλίκες ολόκληρες πέρασαν από τα Σκόπια” όλα τα χρόνια της
γιουγκοσλαβικής κρίσης που έφταναν ως εκεί και από το Μαυροβούνιο.

Με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα απέκτησαν όπλα.

Όμως το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι συχνά αυτά τα όπλα κυρίως από σπείρες
χρησιμοποιούνται. Αλλοδαποί που δεν είναι απαραίτητο να ανήκουν στο οργανωμένο
έγκλημα ανά πάσα στιγμή μπορεί να τα χρησιμοποιήσουν.

Τα μέλη σπείρας δεν κρύβουν την προτίμησή τους στα όπλα δυτικής προέλευσης το
οποία κοστίζουν μέχρι και 400.000 δραχμές. Όπως όμως παραδέχονται, αυτά που
προέρχονται από τις ανατολικές χώρες είναι “παντός καιρού”. Δεν είμαι όμως
συντηρημένα καλά και πολλοί τα αποφεύγουν γιατί μπλοκάρουν.