ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ευρωπαίοι, βοηθήστε μας!

Κάτω η ακροδεξιά! Σκηνή από διαδήλωση στη Βιέννη, στις 12 Φεβρουαρίου

Η σημερινή διαδήλωση στη Βιέννη κατά του Χάιντερ και των συμμάχων του
αναμένεται να είναι επιβλητική. Οι δημοκράτες της Αυστρίας κινητοποιούνται
επιτέλους εναντίον της ακροδεξιάς: οι Σοσιαλιστές, οι Πράσινοι, τα συνδικάτα
μεταλλουργίας και μεταφορών, ενώσεις πολιτών όπως η SOS-Συνάνθρωπος. Στην
αυστριακή πρωτεύουσα ήλθαν όμως και τραίνα απ’ όλη την Ευρώπη: τη Γαλλία, την
Ολλανδία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπερασπίζεται τις
αξίες στη βάση των οποίων συγκροτήθηκε. Δεν αποτελεί όμως αυτό επέμβαση στα
εσωτερικά της Αυστρίας; Δεν θέτουν οι διαδηλώσεις υπό αμφισβήτηση τη
δημοκρατική ψήφο των Αυστριακών;

Κάθε άλλο, λέει ο Ρόμπερτ Μίζικ, δημοσιογράφος της αυστριακής εφημερίδας
«Format» και από τους οργανωτές της σημερινής κινητοποίησης. Κανείς δεν
αμφισβητεί την ψήφο των Αυστριακών. Αυτό που αμφισβητούν οι διαδηλωτές είναι η
συμμαχία της δημοκρατικής Δεξιάς της Αυστρίας με την ακροδεξιά, που εξυπηρετεί
ταπεινές εκλογικές σκοπιμότητες. Η Δεξιά έχει χρεοκοπήσει ηθικά. Και οι
πολίτες πρέπει να αντιδράσουν. Το σύνθημα της διαδήλωσης: «Όχι στον ρατσισμό,
όχι στην ακροδεξιά» εκφράζει τη θέληση να οικοδομηθεί μια Ευρώπη χωρίς
ρατσισμό. Μια συμμαχία των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων θα αντιπροσώπευε
καλύτερα τους πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων στους κόλπους του αυστριακού
λαού. Η συμμετοχή των φιλοναζιστών στην κυβέρνηση συνιστά, αντίθετα, ένα
προηγούμενο που μπορεί να επαναληφθεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Πρέπει
έτσι να γίνουν τα πάντα, ώστε η κατάσταση να μη σταθεροποιηθεί.

Ο Μίζικ αρνείται ότι οι πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερεθίζουν τους
ψηφοφόρους και ενισχύουν τον Χάιντερ. Αν δεν κάνουμε τίποτα, λέει στον «Νουβέλ
Ομπζερβατέρ», νομιμοποιούμε την ξενοφοβία. Η πίεση είναι απαραίτητη. Έχουμε
ανάγκη τους Ευρωπαίους πολίτες. Χωρίς την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν μπορεί να
γίνει τίποτα. Ο στόχος δεν είναι η απομόνωση του αυστριακού λαού, αλλά μόνο
της σημερινής κυβέρνησης. Δεν βρισκόμαστε πια στην εποχή του Βαλντχάιμ, που οι
διεθνείς αντιδράσεις είχαν ξεσηκώσει ένα μεγάλο μέρος της αυστριακής κοινής
γνώμης. Η σημερινή κινητοποίηση έχει εντυπωσιάσει τους Αυστριακούς. Και τα
αποτελέσματα είναι ήδη ορατά: η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να δίνει
εξηγήσεις, να παρέχει εγγυήσεις. Πρόκειται για κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Προς το παρόν, η νέα αυστριακή κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε καμιά πρόκληση.
Αυτό που είναι επικίνδυνο, τονίζει ο Ρόμπερτ Μίζικ, είναι η αλλαγή της
ατμόσφαιρας, το γεγονός ότι η ξενοφοβία απέκτησε πρόσωπο και εκπροσωπείται στο
ανώτερο δυνατό επίπεδο. Τα χειρότερα μέτρα κατά των μεταναστών τα είχε λάβει
βέβαια η προηγούμενη κυβέρνηση, με τη συναίνεση (αν όχι πρωτοβουλία) των
Σοσιαλιστών. Εκείνοι άνοιξαν τον δρόμο στην ξενοφοβία. Αν η νέα κυβέρνηση
θελήσει να προχωρήσει περισσότερο, θα προσπαθήσει να απελάσει μετανάστες που
είναι απολύτως ενταγμένοι στην αυστριακή κοινωνία. Προς το παρόν, πάντως,
στρέφει αλλού το ενδιαφέρον της: στην εφαρμογή ενός είδους θατσερισμού με
ανθρώπινο πρόσωπο. Πρώτος στόχος της είναι τα συνδικάτα και το κοινωνικό
κράτος. Το παιχνίδι είναι χοντρό. Θα τους αφήσουμε να το κερδίσουν;