Δύσκολοι καιροί για προέδρους

Κρατάει χρόνια η διαμάχη μεταξύ των οργανωμένων φιλάθλων της ΑΕΚ με τις τελευταίες διοικήσεις της ΠΑΕ

Κατά παράφραση της γνωστής ρήσης πρώην υπουργού, που πέρασε και από την
πολιτική ηγεσία του Αθλητισμού, πολλούς προέδρους ΠΑΕ Α’ Εθνικής «δεν θα τους
γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους», αν δεν είχαν ασχοληθεί με το
ποδόσφαιρο. Και πράγματι, αν γινόταν ένα σχετικό γκάλοπ και οι απαντήσεις ήταν
ειλικρινείς, τα αποτελέσματά του θα έδειχναν ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες,
μέτοχοι ή πρόεδροι ποδοσφαιρικών εταιρειών, αποφασίζουν να επενδύσουν σε αυτές
χρόνο και χρήμα

αποσκοπώντας κυρίως σε μία ευρεία δημοσιότητα, που δεν θα μπορούσαν ούτε να
ονειρευτούν στην εκτός γηπέδων επιχειρηματική ή επαγγελματική ζωή τους.

Ίσως αυτή να είναι και η μόνη ικανοποιητική εξήγηση του φαινομένου να
διαγωνίζονται τόσοι πολλοί για να καταλάβουν μία θέση, που όπως τουλάχιστον
λένε οι ίδιοι οι ηγέτες των ΠΑΕ τούς γεμίζει με άγχος, προβλήματα και
σκοτούρες, τούς αποσπά από τις εξωαθλητικές δραστηριότητες και την οικογένειά
τους, τούς εξασφαλίζει φανατικούς εχθρούς περισσότερο παρά φίλους και τούς
ανοίγει σοβαρές οικονομικές πληγές.

Το αν όντως ισχύει αυτό το τελευταίο είναι ένα ερώτημα, στο οποίο δεν έχει
δοθεί πειστική απάντηση στα 21 χρόνια του Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου στην
Ελλάδα. Οι ισολογισμοί των περισσότερων ΠΑΕ είναι αξιοθρήνητοι, τα έσοδα
υστερούν κατά πολύ των χρεών και των εξόδων και οι αριθμοί της «επιχείρησης
ποδόσφαιρο» συνολικά (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τουλάχιστον) δεν
ευημερούν στη χώρα μας. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, επιχειρηματίες να κερδίζουν
από φτωχές και υπερχρεωμένες επιχειρήσεις; Κάποιοι, ακόμη και από εκείνους που
κάποτε πέρασαν από την ψηλότερη καρέκλα μιας ΠΑΕ, λένε ότι είναι. Ότι οι
αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια και πως η παραοικονομία βασιλεύει (και) στο
ποδόσφαιρο. Λένε ότι οι κρατικές επιχορηγήσεις ­ άμεσες ή έμμεσες ­ οι κατά
καιρούς χαριστικές ρυθμίσεις χρεών και οι συναλλαγές «κάτω από το τραπέζι»,
διαμορφώνουν μία κατάσταση εντελώς διαφορετική από εκείνη που φαίνεται. Λένε
ότι ο Λουκάς Μπάρλος ήταν ο τελευταίος ρομαντικός που έχασε από το ποδόσφαιρο.
Αν, όμως, είναι έτσι, γιατί πολλοί μέτοχοι ΠΑΕ σπεύδουν τώρα να απαλλαγούν από
τις μετοχές τους ή έστω να βρουν οικονομικό στήριγμα σε συνεταίρους; Ίσως, η
αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση. Ίσως, να ήταν κάποτε «φλέβα χρυσού» οι
ΠΑΕ για τους ιδιοκτήτες τους, αλλά οι καιροί να έχουν αλλάξει…

Η περίπτωση της ΑΕΚ

Η ΠΑΕ ΑΕΚ είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ποδοσφαιρικές εταιρείες για έναν
επιχειρηματία με μεγάλα περιθώρια κέρδους, τουλάχιστον, θεωρητικά. Ο Μιχάλης
Τροχανάς παρέλαβε την ιδιοκτησία της ΠΑΕ όταν η ΑΕΚ ήταν κορυφαία ομάδα στη
χώρα, αλλά τόσο ο ίδιος όσο και οι διάδοχοι του έμπλεξαν σε ένα απίστευτο
χάος. Ο κ. Τροχανάς αναγκάσθηκε να παραδώσει τις μετοχές του σε πολυεθνική
εταιρεία αγγλικών συμφερόντων, την Enic, έχοντας φτάσει στο σημείο να μην
μπορεί να εμφανισθεί στο γήπεδο της ομάδας του! Η Enic, ίσως, να πίστεψε ότι
με μια μικρή επένδυση θα ερχόντουσαν επιτυχίες και κέρδη, αλλά διαψεύστηκε.
Ούτε η αγωνιστική ούτε η λογιστική κατάσταση της ΑΕΚ εξελίχθηκαν όπως
περίμεναν. Αποδείχθηκε ότι χρειάζονται πιο πολλά χρήματα για να γίνει
ανταγωνιστική μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και οι οπαδοί, αντίθετα με ότι
συμβαίνει σε οποιαδήποτε άλλου είδους εταιρεία, δεν είναι διατεθειμένοι να
περιμένουν. Από νωρίς οι Άγγλοι άρχισαν να αναζητούν μετοχικούς συμμάχους και
πρόσφατα τους βρήκαν στην ιδιοκτήτρια εταιρεία του συνδρομητικού καναλιού, τη
Netmed. Ο νέος πρόεδρος της ΑΕΚ Κορνήλιους Σιρχάους κλήθηκε να αντιμετωπίσει
τα τεράστια προβλήματα της ΠΑΕ που διευθύνει, από λανθασμένους χειρισμούς του
παρελθόντος. Παρά τη μικρή θητεία του στη διοίκηση προβληματίσθηκε έντονα για
το αν θα ήταν σκόπιμο να εμφανισθεί στο γήπεδο της ομάδας του, στον αγώνα του
περασμένου Σαββάτου με τον ΠΑΟΚ, φοβούμενος τις ακραίες αντιδράσεις των
φανατικών οπαδών. Τελικά ο κ. Σιρχάους δεν αντιμετώπισε προβλήματα και σε αυτό
βοήθησε το γεγονός ότι η ΑΕΚ νίκησε τον ΠΑΟΚ, αλλά και ότι ο πρόεδρος είχε
συνοδεία… Οι επιχειρηματίες δεν έχουν, δηλαδή, να αντιμετωπίσουν μόνο τα
προβλήματα της εταιρείας τους, αλλά και να δίνουν λογαριασμό στους «πελάτες»,
που είναι οι οπαδοί της ομάδας.

Ο Θεοδωρίδης

Μέχρι τους… δρόμους πήραν οι οπαδοί του Ηρακλή για να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στους χειρισμούς του Πέτρου Θεοδωρίδη. Οι εκδηλώσεις δεν έμειναν μόνο στα συλλαλητήρια, αλλά και σε απειλές κατά της ζωής του πρώην προέδρου της ΠΑΕ

Ακριβώς αυτοί οι «πελάτες» έχουν οδηγήσει τον Πέτρο Θεοδωρίδη, που διοικεί την
ΠΑΕ Ηρακλής, σχεδόν είκοσι χρόνια, στην απόφαση να πουλήσει το πακέτο των
μετοχών του. Οι αντιδράσεις των οπαδών δεν είναι ο μοναδικός λόγος. Οι
φιλοδοξίες στο ποδόσφαιρο κοστίζουν, πλέον, ακριβά. Και δύσκολα μπορεί να
ανταποκριθεί σε αυτές ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, χωρίς άλλα οικονομικά
στηρίγματα. Μέχρι και διαδηλώσεις εναντίον του έγιναν στους δρόμους της
Θεσσαλονίκης και ο πρώην μεγαλομέτοχος έφτασε στο σημείο να φοβάται ακόμη και
για τη ζωή του. Θεωρούσε πολύ πιο ασφαλές να βλέπει την ομάδα του στους εκτός
έδρας αγώνες, παρά στη φυσική της έδρα, στο Καυταντζόγλειο. Μάλιστα, το
παιχνίδι με τον Απόλλωνα στη Ριζούπολη το είδε από την καταπακτή, η οποία
οδηγεί στα αποδυτήρια…

Όμως ευτυχώς για τον Π. Θεωδορίδη βρέθηκε αγοραστής για την ΠΑΕ Ηρακλής στο
πρόσωπο του Ε. Μυτιληναίου και μάλλον βρήκε την ηρεμία του.

Το «κόκκινο πανί» για τους οπαδούς της ομάδας του έχει γίνει και ο πρόεδρος
της ΠΑΕ Απόλλων, Κώστας Αλαμάνος. Με τον Απόλλωνα να βρίσκεται πολύ χαμηλά στη
βαθμολογία και το ταμείο να μην επαρκεί για να αναστραφεί η αγωνιστική
κατρακύλα. Και ο κ. Αλαμάνος έχει αποφασίσει να πουλήσει τις μετοχές του, αλλά
αγοραστής προς το παρόν δεν βρίσκεται. Στο παιχνίδι με τον Ηρακλή ο κ.
Αλαμάνος αναγκάσθηκε να παρακολουθήσει το ματς κάτω από το σκέπαστρο της
εξέδρας των επισήμων, ώστε να μην τον βλέπουν οι οπαδοί της ομάδας.

Ο πρόεδρος του Άρη, Λάκης Ιωαννίδης, αποτελεί ζωντανό παράδειγμα του ότι
εκείνος που αποφασίζει για την ΠΑΕ, αντιμετωπίζει τα περισσότερα προβλήματα
και όχι εκείνος που πληρώνει γι’ αυτήν. Τα τελευταία ατυχή αποτελέσματα του
Άρη δεν στρέφουν τους οπαδούς μόνο κατά του προπονητή κ. Πέτκοβιτς, αλλά
κυρίως εναντίον του προέδρου. Οι οπαδοί τον θεωρούν υπεύθυνο για λανθασμένες
επιλογές και ο κ. Ιωαννίδης αναζητεί την πόρτα της εξόδου.

Στην Καλαμάτα

Απόλυτος κυρίαρχος της ΠΑΕ Καλαμάτα ήταν τα τελευταία χρόνια ο κ. Σταύρος
Παπαδόπουλος. Ανέλαβε την ομάδα στην Γ’ Εθνική Κατηγορία, την ανέβασε στην Α’
Εθνική, γέμισε το γήπεδο του Μεσσηνιακού, επένδυσε δισεκατομμύρια δραχμές σε
υποδομή και εγκαταστάσεις, αλλά όλα αυτά γίνονται παρελθόν στις πρώτες
αναποδιές. Ο κ. Παπαδόπουλος κλονίσθηκε λιγότερο από τα ατυχή αποτελέσματα και
περισσότερο από ένα υβριστικό πανό που αναρτήθηκε σε αθηναϊκό γήπεδο, με το
οποίο κάποιοι οπαδοί της ομάδας του ζητούσαν να αποχωρήσει. Ο κ. Παπαδόπουλος
χωρίς πολύ σκέψη αναζήτησε αγοραστές και έχει, ήδη, υπογράψει προσύμφωνο για
την πώληση της ΠΑΕ, της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Ο κ. Παπαδόπουλος θα μείνει στην ποδοσφαιρική ιστορία ως ένας από τους
ελάχιστους παράγοντες που επένδυσαν δικά τους χρήματα στην ομάδα τους. Στον
σκληρό, όμως, και άκρως ανταγωνιστικό κόσμο του σύγχρονου ποδοσφαίρου αυτοί οι
ρομαντισμοί δεν έχουν θέση.

Η διαιτησία είναι ένας ακόμη λόγος απογοήτευσης για τους ηγέτες των ΠΑΕ.

Ο κ. Σάκης Σταυρόπουλος, ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Πανηλειακός, αγανακτισμένος από
την εχθρική διαιτησία σε βάρος της ομάδας του, δήλωσε πρόσφατα ότι είναι
έτοιμος να παραχωρήσει το πακέτο των μετοχών του και, μάλιστα, να επιδοτήσει
τους νέους αγοραστές με το ποσό των 100 εκατ. δραχμών!

Και ο πρόεδρος της ΠΑΕ Προοδευτική, Γιάννης Καρράς, δεν διατηρεί και τις
καλύτερες σχέσεις με τους οπαδούς της ομάδας του. Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ δεν
παύει να τονίζει ότι είναι ανοικτός σε συζήτηση για την παραχώρηση του πακέτου
των μετοχών του.

Δύσκολοι, λοιπόν, καιροί για τους προέδρους. Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα
κυριακάτικο χόμπι και το περίσσευμα των χρημάτων κάποιων επιχειρηματιών δεν
αρκεί για να είναι η ομάδα τους στον σωστό δρόμο. Οι επενδύσεις απαιτούν
τεράστια ποσά και τα κέρδη έρχονται μόνο αν γίνουν αυτές οι επενδύσεις. Στο
μεταξύ οι οπαδοί απαιτούν επιτυχίες και στην ουσία διοικούν τις ΠΑΕ, κάνοντας
τη ζωή δύσκολη σε εκείνους τους ιδιοκτήτες, που θεωρούν ότι δεν φάνηκαν
αντάξιοι της ιστορίας και των φιλοδοξιών της ομάδας τους.