[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Χρήματα ξοδεύονται. Φυλλάδια κυκλοφορούν με «το κιλό». Οι διαφημίσεις ­ άμεσες
ή έμμεσες ­ στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα… πάνε κι έρχονται. Ωστόσο, το
ενδιαφέρον του κόσμου για τις εκλογές, που έχουν προκηρυχθεί πρόωρα, παραμένει
πολύ μικρό.

Ορισμένοι έλεγαν εδώ και 12 χρόνια, ότι «ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε
και ότι μπήκαμε σε μια νέα, περισσότερο ενδιαφέρουσα εποχή».

Κι όμως, πολλοί από τους πρωταγωνιστές της μεταπολίτευσης παίζουν και στο
σημερινό πολιτικό σκηνικό με συνθήματα και θέσεις, πολλές φορές ίδια με εκείνα
που χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και πριν από τη δικτατορία.

Ασφαλώς, υπάρχουν ζητήματα δημοκρατίας, για τα οποία ακούγονται κάποιες φωνές.
Π.χ., ότι τα μεγάλα κόμματα ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά, ότι το εκλογικό
σύστημα είναι άδικο ή ότι ορισμένοι υποψήφιοι βουλευτές ξοδεύουν πολύ
περισσότερα χρήματα απ’ όσα ξοδεύουν όλοι οι άλλοι συνυποψήφιοί τους, στην
ιδιαίτερη εκλογική τους περιφέρεια.

Ίσως ορισμένοι πουν ότι από το ’96 έως σήμερα συνέβησαν πολλά στα εθνικά μας
θέματα, κυρίως στα ελληνοτουρκικά, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, ότι «το
ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί κάνουν ό,τι θέλουν στην περιοχή μας», ότι προδόθηκε ο
Οτζαλάν, έγινε ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία και υπογράφηκε η συμφωνία στο
Ελσίνκι.

Άλλοι, μπορούν να πουν ότι «είμαστε η εγγύηση για την ΟΝΕ» και κάποιοι άλλοι
να ισχυρισθούν ότι «εμείς μπορούμε καλύτερα».

Το ζήτημα όμως είναι ότι σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο λείπει αυτό που
συγκινεί. Λείπει το όνειρο, το όραμα. Κι αυτό συμβαίνει είτε γιατί κάποιοι δεν
έχουν όραμα για να το προβάλουν, είτε γιατί κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να
πείσουν ότι ονειρεύονται…

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι ακόμα νωρίς… Ότι είναι μακρά η
προεκλογική περίοδος… Ότι θα «ζεσταθεί» ο κόσμος λίγο πριν από τις εκλογές.

Η αλήθεια είναι ότι όσο περνάνε οι μέρες όλο και οξύτερη θα είναι η
αντιπαράθεση των κομμάτων, αλλά και των… συνυποψηφίων. Προβλέπεται να
ακουστούν πολλά, ίσως και συκοφαντικά…

Αλλά, το θέμα δεν είναι αν θα ακουστούν… θόρυβοι. Το ζήτημα είναι ότι από
αυτή την προεκλογική διαμάχη απουσιάζει το «νέο», αυτό που κάποιοι θα έλεγαν
«νέα μεταπολίτευση», «αλλαγή στην αλλαγή», «μεταρρύθμιση στη μεταρρύθμιση».
Λείπει, ακόμα και ο… φρέσκος αέρας!