ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Λέξεις-κλειδιά

«Κλείδωσε η ΟΝΕ», «κλειδώνει ο Σημίτης την εκλογολογία», «με επιτυχία το πρώτο
κλείδωμα», «κλειδώνει η ισοτιμία», «πάγωμα μισθών, λιτό και το 2001:
κλειδώσαμε», «με γερμανικό κλειδί μπαίνουμε στην ΟΝΕ», «κλειδαράς o
Πρωθυπουργός»!

Το τρισύλλαβο αυτό,… υποβαθμισμένο μέχρι πρότινος, ρήμα της καθομιλουμένης,
έχει γίνει πια η πιο «in» λέξη της εποχής, το «must» για κάθε… αξιοπρεπή
πολιτική συζήτηση, το απαραίτητο συνθετικό για κάθε πετυχημένο τίτλο
εφημερίδας ­ με λίγα λόγια η λέξη-κλειδί! Κλειδιά, μικρά ή μεγάλα, απλά ή
καλλιτεχνικά, λουκέτα χοντρά μεταλλικά ή λεπτεπίλεπτα χρυσά, κοσμούν κάθε
γελοιογραφία που θέλει να βρίσκεται μέσα στο πνεύμα των ημερών. Ανοίγω το
αξιοσέβαστο λεξικό μου και διαβάζω: Το ρήμα «κλειδώνω» ­ στην αρχαίαν
ελληνικήν «κλειδόω-κλειδώ» ­ σημαίνει «κλείω με το κλειδί» και μεταφορικά
«φυλάσσω κάτι κρυμμένο», «περιορίζω καθ’ υπερβολήν εντός κλειστού χώρου» ή και
(λίγο επικίνδυνη ερμηνεία στην παρούσα φάση!)…«κλείομαι με κλειδί». Και
αναρωτιέμαι με ποιο νόημα «κλειδώνουμε» εμείς ως χώρα, ως λαός και ως Έθνος:
φυλάσσουμε, άραγε, κάτι κρυμμένο (μήπως τη χαμένη τιμή μας;) ή περιορίζουμε
κάποιους εντός κλειστού χώρου (μήπως όσους επιμένουν… ρομαντικά;). Ελπίζω
μονάχα να μην κλειδωνόμαστε με κλειδί σε βαρετές κουβέντες και δήθεν
αναμετρήσεις πολιτικάντηδων που δεν γνωρίζουν ελληνικά, για κάποιες εκλογές
που φαίνεται να έχουν ήδη… κλειδώσει ως αποτέλεσμα! Ισαξίως φαίνεται να
αντικατέστησε το περί ου ο λόγος ρήμα το παλαιότερο ­ αλλά περιέργως με την
ίδια πρώτη συλλαβή ­ ρήμα «κλείνω» (κλείνω ως άνθρωπος, έκλεισα ως πατέρας,
κλείνω ως πολιτικός), από τη γνωστή φράση της γνωστής συζύγου.

Ποιες θα είναι, άραγε, η επόμενη μόδα στο Πανελλήνιον, εάν ακολουθήσουμε την
«παράδοση» με τις λέξεις που αρχίζουν από «κλ»; Συμβουλεύομαι και πάλι το
λεξικό μου: κλαπατσίμπαλα, κλαύμα (=θρήνος), κλίνω, κλισέ, κλέπτω, κλώθω,
κλομπ, κλύσμα, κλειτορίς… Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου!