30 Ερωτήσεις ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, απέναντι από τη Βρετανική Πρεσβεία (ήταν
προφητικό…).

ΕΜΑΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ: Αγγλικά.

ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙ: Που δεν παντρεύτηκε και δεν απέκτησε παιδιά.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Την προσποίηση και κάθε περιορισμό της ελευθερίας.

ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟ ΟΝΕΙΡΟ: Να γράψει καλό θεατρικό έργο.

ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ: Η σκηνική βιογραφία του Πλάθιντο Ντομίνγκο.

ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ: Να μάθει κομπιούτερ.

Συγγραφέας-ειδική στην κλασική μουσική και στην όπερα, που μοιράζεται
ανάμεσα στην Αθήνα και στο Λονδίνο, και διευθύντρια του φωνητικού τμήματος της
Ορχήστρας Φιλαρμόνια, η Έλενα Ματθαιοπούλου παρέδωσε πρόσφατα το νέο της
βιβλίο «Οι Μεγάλοι Τενόροι – Από τον Καρούζο έως σήμερα», που κυκλοφόρησε στο
Λονδίνο από τις εκδόσεις Laurence King. Η πρώτη έκδοση, 4.500 αντιτύπων,
εξαντλήθηκε πάραυτα (και τα αντίτυπα που έφτασαν στην Αθήνα, αλλά και τα
περισσότερα στη Νέα Υόρκη) και ήδη προχωρεί σε επόμενη. Μία ακόμη επιτυχία
μετά το «Μαέστρο», το «Μπράβο», το «Ντίβα».

ΕΡ.: Μεγάλη ανταπόκριση στους «Τενόρους». Το περιμένατε;

ΑΠ.: Δεν περίμενα να υπάρχει τόσο γρήγορα και να είναι τόσο μεγάλη.

ΕΡ.: Πώς το εξηγείτε;

ΑΠ.: Εν μέρει διότι οι τενόροι έχουν πάντα τρομερή απήχηση, εν μέρει
διότι το βιβλίο είναι αισθητικά πολύ καλό, έχει άγνωστες φωτογραφίες και CD.

ΕΡ.: Θεωρείτε πως οι «Τενόροι» έχουν μεγαλύτερη πέραση από τις
«Ντίβες»;

ΑΠ.: Ναι. Η μόνη ντίβα που μπορούσε να συναγωνιστεί τους τενόρους
υπήρξε η Κάλλας.

ΕΡ.: Τόσα βιβλία για τους ανθρώπους της όπερας και της μουσικής τι σας
έφεραν;

ΑΠ.: Πάρα πολλά. Δεν μπορώ να διανοηθώ τον εαυτό μου, πριν γράψει αυτά
τα βιβλία. Έμαθα να αγαπώ τη μουσική πιο έντονα και να τη βιώνω «από μέσα».

ΕΡ.: Και τι πιστεύετε ότι προσέφεραν στους αναγνώστες;

ΑΠ.: Νομίζω ­ από τα σχόλια και τις επιστολές που λαμβάνω ­ τους έδωσαν
τη δυνατότητα να μάθουν με τρόπο ευχάριστο και καθόλου με τον τρόπο αυστηρού
δασκάλου.

ΕΡ.: Αν τα ξαναγράφατε σήμερα, τι θα αλλάζατε;

ΑΠ.: Δεν θα άλλαζα τίποτε.

ΕΡ.: «Μαέστρο». Μία αποτίμηση;

ΑΠ.: Το πιο αγαπημένο και, ασφαλώς, τα καλύτερο απ’ όλα τα βιβλία μου.
Αυτό θα ήθελα να μπει στο φέρετρό μου…

ΕΡ.: «Μπράβο». Οι πρώτοι… «Τενόροι» (και βαρύτονοι και μπάσοι). Πόσα
άλλαξαν από τότε;

ΑΠ.: Τότε ήταν κατά τι καλύτεροι, στη φινέτσα στο τραγούδι τους και στη
γνώση της τεχνικής.

ΕΡ.: «Ντίβα» και «Ντίβα – η νέα γενιά». Τι διαπιστώσατε σ’ αυτά τα
χρόνια που πέρασαν;

ΑΠ.: Εδώ βρίσκω κάτι ανώτερο στις καινούργιες ντίβες.

ΕΡ.: Κλασική Μουσική. Τι είναι για σας;

ΑΠ.: Το παν. Δεν ζω ούτε μία στιγμή χωρίς να ακούω μουσική.

ΕΡ.: Πώς θα τη συστήνατε με δύο λέξεις σε έναν «ανύποπτο» ακροατή;

ΑΠ.: Επικοινωνία με τον άυλο κόσμο.

ΕΡ.: Είναι η Μουσική που μετράει πρώτα ή οι άνθρωποί της ­ οι
εκτελεστές της;

ΑΠ.: Η Μουσική είναι ανώτερη κάθε Εκτελέσεως.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας Όπερα;

ΑΠ.: Αυτό που αγαπώ περισσότερο στη ζωή μου. Είναι Πάθος.

ΕΡ.: Προτιμάτε τους μαέστρους ή τους τραγουδιστές;

ΑΠ.: Τους μαέστρους, ασυζητητί. Ακόμη κι ένας κακός μαέστρος, δεν είναι
ποτέ βαρετός.

ΕΡ.: Τις σοπράνο ή τους τενόρους ­ και γιατί;

ΑΠ.: Τους τενόρους. Γιατί πάντα προτιμώ τους άνδρες.

ΕΡ.: Η άρια που σας χαρακτηρίζει;

ΑΠ.: Νομίζω, οι άριες της «Κάρμεν», χωρίς να είναι εκείνες που μ’
αρέσουν πιο πολύ. Είναι η μόνη ελεύθερη γυναίκα στην όπερα.

ΕΡ.: Και το μουσικό έργο που «περιγράφει» τη ζωή σας;

ΑΠ.: Εξωτερικά, χωρίς το φινάλε ­ ελπίζω ­, η «Κάρμεν». Ως ρόλος, η
Αμνέρις στην Αΐντα. Και εσωτερικά ο «Πάρσιφαλ».

ΕΡ.: Ποια άρια θα συστήνατε σε ένα νέο ακροατή;

ΑΠ.: Την άρια της Σαμπάνιας από τον «Ντον Τζιοβάνι» και το «La donna e
mobile» και το Κουαρτέτο από τον «Ριγκολέτο».

ΕΡ.: Και ποιον ερμηνευτή ή ερμηνεύτρια θα του προτείνατε να ακούσει
σήμερα;

ΑΠ.: Πλάθιντο Ντομίνγκο, Ρουτζέρο Ραϊμόντι, Άντζελα Γκεοργκίου,
Τσετσίλια Μπάρτολι, Μπριν Τέρφελ, Έλενα Κελεσίδη και την καταπληκτική νέα
Ρωσίδα σοπράνο Άννα Νετρέπκο.

ΕΡ.: Τι πιστεύετε ότι σημαίνει το όνομα Μαρία Κάλλας ­ ακόμη;

ΑΠ.: Είναι πάντα το μέτρο, με το οποίο συγκρίνονται όλοι οι
τραγουδιστές όπερας. Έδωσε το μέτρο της ταυτίσεως.

ΕΡ.: Έλενα Κελεσίδη. Μία νέα Ελληνίδα ερμηνεύτρια στο διεθνές στερέωμα.
Χαίρεστε για την «ανακάλυψή» σας;

ΑΠ.: Χαίρομαι με κάθε της χαρά, υποφέρω με κάθε δυσκολία της. Την
αγαπώ, όχι μόνον ως καλλιτέχνιδα, αλλά και ως άνθρωπο και ως φίλη.

ΕΡ.: Η όπερα έχει μέλλον;

ΑΠ.: Σίγουρα. Και λαμπρό. Ποτέ δεν υπήρξε τέτοια ­ αριθμητική ­ ζήτηση.

ΕΡ.: Λένε πως μειώνεται το κοινό της κλασικής μουσικής. Το πιστεύετε;

ΑΠ.: Όχι. Δεν το έχω διαπιστώσει. Χρειάζεται να κεντρίζεις συνεχώς το
ενδιαφέρον του κοινού με σημαντικούς «θεματικούς» κύκλους.

ΕΡ.: Μοιράζεστε μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου. Ποιο προτιμάτε;

ΑΠ.: Δεν μοιράζομαι εντελώς. Είμαι οκτώ μήνες στο Λονδίνο. Δεν θα έκανα
ούτε χωρίς το ένα ούτε χωρίς το άλλο.