[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Σαράντα ημέρες πριν από την κατάθεση της αίτησης για την ένταξη της χώρας μας
στο κλαμπ του ευρώ, γίνεται όλο και σαφέστερο το σκηνικό μέσα στο οποίο θα
κληθούμε να εκλέξουμε τη νέα μας κυβέρνηση.

Τώρα που σιγά σιγά η υπόθεση της ένταξης στην ΟΝΕ αρχίζει να απομυθοποιείται,
γίνεται όλο και πιο ορατό το βασικό διακύβευμα της επόμενης εκλογικής μάχης ­
πολύ λίγο θα αφορά την επιβράβευση ή μη για την ένταξη, αλλά το «ποιος» και το
«πώς» θα διαχειριστεί τη μετα-ΟΝΕ εποχή. Ο κ. Κ. Σημίτης έχει σε πάμπολλες
περιπτώσεις προειδοποιήσει ότι η ένταξη στην ΟΝΕ δεν ισοδυναμεί με το κλειδί
του Παραδείσου ­ αλλά ως τώρα, όλα αυτά τα ακούγαμε… ολίγον βερεσέ. Για
αρκετά χρόνια, η υπόθεση της ΟΝΕ ήταν ως και αδιάφορη για την ελληνική
κοινωνία, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε συλλογικό μύθο. Στην
πραγματικότητα, οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί για την ΟΝΕ και το ευρώ,
είναι πλέον πολύ μεγάλες ­ και σίγουρα, ξεπερνούν την όποια προοπτική
προσφέρει η συμμετοχή στην ΟΝΕ.

Υπάρχει λοιπόν ένας μεγάλος κίνδυνος: Να μετατραπεί η προεκλογική αναμέτρηση
σε μια διαμάχη για το ποιος θα προσφέρει τις «καλύτερες μέρες», ενώ στην
πραγματικότητα, το ερώτημα είναι ποιος θα αντιμετωπίσει τις νέες δυσκολίες.
Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. έχουν μιλήσει ­ το κάθε κόμμα με τον τρόπο
του ­ για την ανάγκη μιας αναδιανομής του πλούτου, μέσα στην ΟΝΕ. Είναι εφικτό
κάτι τέτοιο; Μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για αναδιανομή εισοδήματος, όταν οι
κατευθύνσεις που έρχονται πλέον από τις Βρυξέλλες αφορούν τομές στο
ασφαλιστικό και συμπίεση στην εισοδηματική πολιτική;

Είναι μάλλον δύσκολο να υποστηριχθεί σοβαρά κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα,
η όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές, θα έχει να αντιμετωπίσει μια πολύ
δύσκολη κατάσταση ­ και μάλιστα, έχοντας πλέον ένα πολύ περιορισμένο πεδίο
χειρισμών, ειδικά στον οικονομικό τομέα.

Επομένως, το μεγαλύτερο ατού που θα πρέπει να διαθέτει η νέα κυβέρνηση, είναι
η ισχύς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια κυβέρνηση και ένας πρωθυπουργός που να
μπορεί να ομιλεί ακουόμενος. Μπορεί να μπαίνουμε στην ΟΝΕ «με το σπαθί μας»,
αλλά τώρα είναι που αρχίζει η περίοδος της πολιτικής διαπραγμάτευσης…