Φωτεινό μέλλον

Οι πρώτοι των πρώτων του ελληνικού αθλητισμού για το ’99, επί σκηνής, χθες στο ΣΕΦ, με Κάχι Καχιασβίλι και Βούλα Τσιαμήτα ανάμεσα στα κορίτσια της Εθνικής ανσάμπλ

«Οι αθλητές και αθλήτριές μας με τα σπουδαία επιτεύγματά τους ανοίγουν
διάπλατα τον δρόμο προς ένα φωτεινό μέλλον», όπως τόνισε στην ομιλία του ο
υφυπουργός Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας, όμως, το μήνυμα της χθεσινής λαμπρής
ετήσιας γιορτής βράβευσης των καλυτέρων από τον ΠΣΑΤ είναι ότι χρειάζεται
ακόμη σκληρή δουλειά στη χώρα μας σε ζωτικούς τομείς, πέρα από τον καθαρά
αγωνιστικό, του αθλητισμού.

Πολύ εύστοχα ο τιμηθείς με βραβείο «φερ πλέι» ποδοσφαιριστής της Καλλιθέας,
Παναγιώτης Κορομπόκης, παρατήρησε ότι «δεν θα έπρεπε να βραβεύεται ένας
αθλητής επειδή έδωσε συγχαρητήρια στην αντίπαλη ομάδα και στον διαιτητή του
αγώνα, ενώ είχε ηττηθεί η ομάδα του, αφού μία τέτοια ενέργεια θα έπρεπε να
θεωρείται αυτονόητη».

Και, επίσης, πολύ σωστά ο πρόεδρος του ΠΣΑΤ, Γιάννης Θεοδωρακόπουλος,
επεσήμανε το πρόβλημα των άδειων γηπέδων σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ τονίζοντας
«πρέπει όλοι οι άνθρωποι του αθλητισμού να δουλέψουμε σκληρά και πρώτοι εμείς
οι δημοσιογράφοι για να σταματήσει αυτό το αρνητικό φαινόμενο».

Βέβαια, αυτά τα ελλείμματα ουσίας από τον ελληνικό αθλητισμό δεν ήταν αρκετά
για να μικρύνουν ούτε στο ελάχιστο τη λαμπρότητα της γιορτής με παρόντα τόσα
αστέρια από το τόσο πλούσιο, σύγχρονο, αλλά και από το παλαιότερο Πάνθεον.

Με παρόντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να εκφράζει για μία ακόμη φορά την
υπερηφάνεια τη δική του και ολόκληρης της πολιτικής ηγεσίας για τα επιτεύγματα
των Ελλήνων αθλητών. Την κορυφαία αθλήτρια του 1999 Βούλα Τσιαμήτα να έρχεται
έστω και καθυστερημένη (ξαναπήρε σε απονομή εκτός πρωτοκόλλου το έπαθλο από
τον πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Βασίλη Σεβαστή, ο οποίος το είχε παραλάβει αρχικά) και
να ανεβαίνει κουτσαίνοντας στο πόντιουμ με το πόδι σε νάρθηκα. Κουτσαίνοντας,
αλλά χωρίς να έχει χάσει το αυθόρμητο χαμόγελο γοητείας και σιγουριάς που τη
χαρακτηρίζει και δηλώνοντας με πείσμα: «Μου είναι πολύ δυσάρεστο να είμαι
ακίνητη και θα είμαι έτσι για είκοσι πέντε ημέρες ακόμη, αλλά μπορώ να σας
βεβαιώσω ότι έπειτα από αυτήν την αναγκαστική ξεκούραση, θα γυρίσω πιο δυνατή
και στους Ολυμπιακούς θα ξαναδείτε τη Βούλα που είδατε πέρυσι».

Τον ατάραχο γίγαντα Κάχι Καχιασβίλι να μιλάει με απλά λόγια για την προσπάθειά
του για τρίτο συνεχόμενο Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στο Σίδνεϊ. Τα χρυσά
παγκόσμια κορίτσια της Εθνικής ομάδας ανσάμπλ, Ειρήνη Αινδιλή, Χαρά Καρυάμη,
Εύα Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Άννα Πολλάτου και Κλεονίκη Γεωργακοπούλου,
αστραφτερά στο πόντιουμ και με το νεανικό και όμορφο χαμόγελο και παράστημα να
δίνουν ξεχωριστή νότα αισιοδοξίας για τον νέο αιώνα.

Ουκ ολίγη συναισθηματική φόρτιση προκάλεσε, στο κατάμεστο από επώνυμους και
ανώνυμους του αθλητισμού αμφιθέατρο του σταδίου «Ειρήνης και Φιλίας», η άνοδος
στο πόντιουμ για τη βράβευση των ινδαλμάτων του ποδοσφαίρου στη δεκαετία του
’50 Ηλία Ρωσσίδη, Κώστα Λινοξυλάκη, Κώστα Νεστορίδη και Λάμπη Κουιρουκίδη,
αλλά και του πιο αγνού ίσως από τους μεγάλους παράγοντες του ελληνικού
αθλητισμού στον εικοστό αιώνα, Κώστα Παπαναστασίου.

Αποθεώθηκαν, επίσης, οι δύο διάσημες ξένες «γκεστ σταρ» της βραδιάς. Η
αναδειχθείσα από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου ως «κορυφαία αθλήτρια του
20ού αιώνα» Ολλανδέζα Φάνι Μπλάνκερ – Κουν, με τα τέσσερα χρυσά μετάλλια στους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1948 και η μεγάλη σύγχρονή μας Βουλγάρα
Στέφκα Κονσταντίνοβα, η αθλήτρια που έφτασε το παγκόσμιο ρεκόρ στο ύψος
γυναικών στα 2.09 και που σπάνια ηττήθηκε σε μεγάλες διοργανώσεις. Η θρυλική
Ολλανδέζα εντυπωσίασε με το αεράτο στυλ που διατηρεί σε προχωρημένη ηλικία,
δείχνοντας ότι έχει νικήσει και τον χρόνο, ενώ η με εμφάνιση μανεκέν Στέφκα
απόλαυσε στη γιγαντοοθόνη τη σκηνή στην Ατλάντα με την τρομάρα που πήρε από
την επιτυχία της Μπακογιάννη στα 2.03 και τη δική της «ρεβάνς» στα 2.05.