Για μια αποτελεσματική πολιτική στάθμευσης

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και ελπιδοφόρο το γεγονός ότι οι πολιτικοί έχουν
αρχίσει να ενδιαφέρονται για το οξυμένο και διαρκώς ογκούμενο πρόβλημα ης
στάθμευσης.

Είναι ακόμη πιο σημαντικό ότι γίνεται πια συνείδηση σε όλους ότι μεγαλύτερο
πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη πολιτικής στάθμευσης και έτσι οι πολιτικοί, έστω
και προεκλογικά, διατυπώνουν θεωρίες (έστω και με την παλιά μέθοδο της «ορθής
γνώσης» και σε όλα «σωτηρίας»).

Δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με την ανάλυση, διάγνωση και διαπίστωση του
προβλήματος, γιατί ο κάθε πολίτης που κινείται στο κέντρο ή στους βασικούς
άξονες κυκλοφορίας των ελληνικών πόλεων και ιδίως της Αθήνας το γνωρίζει και
δυστυχώς το υφίσταται καθημερινά.

Θα θέλαμε όμως να σχολιάσουμε μεριές απόψεις (άρθρα Μάνου και Δαμανάκη στα
«ΝΕΑ») και να εντοπίσουμε πραγματικές καταστάσεις που μας οδηγούν είτε στο
ξεπέρασμα ιδεοληψιών είτε στη διέξοδο από το αδιέξοδο του ανεξέλεγκτου
πάρκινγκ που πράγματι υποβαθμίζει όλο και περισσότερο την ποιότητα της αστικής
ζωής και δραστηριότητας.

Συγκεκριμένα:

1. Μπορεί κανείς λογικά να κατανοήσει γιατί η απόδοση στην ιδιωτική
πρωτοβουλία των μέσων μαζικής μεταφοράς (πρόταση Μάνου) θα λύσει το πρόβλημα
των στοιβαγμένων και μπλοκαρισμένων λεωφορείων, λόγω κίνησης, στην Κηφισίας
και πού η πολιτική της ιδιωτικοποίησης των ΜΜΜ θα ωφελήσει στο πάρκινγκ; Μήπως
τα ιδιωτικά ­ άρα καλά ­ λεωφορεία όταν έχει μποτιλιάρισμα θα πετούν;

2. Ο ηλεκτρονικός έλεγχος των αρτηριών στις ώρες αιχμής (που προτείνεται)
οδηγεί στην επιβολή πρόσθετου τέλους στους οδηγούς που τις χρησιμοποιούν, με
συνέπεια να φέρει ίσως πρόσθετα έσοδα στο Δημόσιο, σίγουρα πρόσθετα βάρη στους
χρήστες του Ι.Χ. και προφανώς μικρό ρόλο θα παίξει στην αποθάρρυνση της χρήσης
και κυκλοφορίας Ι.Χ. στο κέντρο, γιατί, εάν δεν το έχετε αντιληφθεί, όσοι
υποχρεώνονται να κυκλοφορούν στο κέντρο το κάνουν από πραγματική ανάγκη.

3. Η αστυνόμευση και το κυνήγι των παράνομων σταθμεύσεων δεν θα βελτιώσει την
κατάσταση, γιατί απ’ τη μια δεν υπάρχουν νόμιμες θέσεις στάθμευσης και απ’ την
άλλη το υπερσυγκεντρωτικό κέντρο διατηρεί δραστηριότητες που επιβάλλουν στους
εργαζομένους και επισκέπτες την αναγκαστική κυκλοφορία σ’ αυτό.

4. Η ελεγχόμενη στάθμευση είναι ένα μέτρο που μπορεί να εφαρμοσθεί πολύ
περιορισμένα, εκτός εάν βαφτίσουμε κάθε ελεύθερο χώρο, χώρο ικανό για
στάθμευση, με αποτέλεσμα το ακόμα μεγαλύτερο μπλοκάρισμα της κυκλοφορίας.
Άλλωστε η ελεγχόμενη στάθμευση «τραβά» μεγαλύτερο αριθμό Ι.Χ. στο κέντρο,
δυσχεραίνοντας την κυκλοφορία και μεγεθύνοντας το πρόβλημα.

5. Μήπως δεν έχετε αντιληφθεί ότι η ζωή αρχίζει να προσφέρει ενδείξεις της
λύσης των προβλημάτων;

Ήδη το κέντρο της πόλης, χωρίς κρατική μέριμνα και πολιτικές πρωτοβουλίες,
ανόργανα, ασχεδίαστα, αλλά αποτελεσματικά μετακινείται και αποκεντρώνεται στο
Μαρούσι, το Χαλάνδρι, την Αγία Παρασκευή, τη Γλυφάδα, τη Ν. Σμύρνη κ.λπ.

Πριν φθάσουμε σε οριστικά αδιέξοδα, ας γίνουμε λίγο περισσότερο τολμηροί,
αποτελεσματικοί, έστω και λιγότερο εντυπωσιακοί.

Η λύση του μέγιστου προβλήματος του πάρκινγκ, που συναρτάται με τη ζωή και την
κίνηση στην πόλη, την προστασία των κοινόχρηστων χώρων και τη βελτίωση του
περιβάλλοντος, αλλά και της εξυπηρέτησης της πλειοψηφίας των πολιτών (που καλά
ή άσχημα έχουν και χρησιμοποιούν το Ι.Χ.) θα είναι μακροχρόνια, απαιτεί
συνέπεια, συνέχεια και ιδίως μεγάλα κονδύλια.

Θα πρέπει να ξεκινήσει από τα προς διαμόρφωση κέντρα (έτσι ώστε αυτά να
αποκτήσουν υποδομές και να απορροφήσουν σημαντικές δραστηριότητες του κέντρου
της πόλης) και να προχωρήσει σε βάθος χρόνου (5ετία) στο κέντρο.

Θα πρέπει να δημιουργηθούν άμεσα σε επαφή με τις στάσεις του Μετρό (με
απαλλοτρίωση) χώροι στάθμευσης δυναμικότητας ανά στάση τουλάχιστον 5.000
θέσεων.

Θα πρέπει στα νέα κέντρα, σε Μαρούσι, Χαλάνδρι, Περιστέρι, Αγία Παρασκευή,
Γλυφάδα κ.λπ., να επιβληθούν (χωρίς εξαγορά) θέσεις στάθμευσης ανά κτίριο και
χρήση που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες και ταυτόχρονα να
προγραμματιστεί η δημιουργία κτιρίων στάθμευσης σ’ αυτά τα κέντρα.

Παράλληλα πρέπει εντός 5ετίας να απομακρυνθούν οι υπερτοπικές χρήσεις από το
κέντρο που επιβαρύνουν υπέρμετρα την κυκλοφορία ή βρίσκονται σε ακατάλληλες
θέσεις (μεγάλα super markets, υπηρεσίες Δημοσίου που έχουν σχέση με κοινό
κ.λπ.).

Τέλος, θα πρέπει να υλοποιηθούν χωρίς νέα καθυστέρηση τα ήδη προγραμματισμένα
και εγκεκριμένα μεγάλα στεγασμένα πάρκινγκ στο κέντρο και να αυξηθούν τα
κίνητρα για την κατασκευή νέων κτιρίων στάθμευσης από ιδιώτες.

Προφανώς δεν θεωρούμε ότι εξαντλήσαμε τις λύσεις, ίσως προσθέσαμε μια άποψη
και προσπαθήσαμε να κινήσουμε το ενδιαφέρον σ’ ένα διάλογο που πρέπει να
ανοίξει και ιδίως να καταλήξει σύντομα και αποτελεσματικά.