ΠΡΟΣΩΠΑ Η μασκότ των Ζαπατίστας

Η φωτογραφία του Εμιλιάνο Ζαπάτα είναι βέβαια πάντα εκεί, αλλά το μάτι στην
ιστοσελίδα των Ζαπατίστας τραβάει μια άλλη, πολύχρωμη και… κινούμενη: εκείνη
του Σπήντυ Γκονζάλες.
![]() |
|
Σπήντυ Γκονζάλες. Από σύμβολο της συγκατάβασης των Γιάνκηδων, επαναστατική μασκότ |
Το διάσημο ποντίκι της Γουώρνερ Μπράδερς είναι, στο Διαδίκτυο, η νέα μασκότ
των Μεξικανών ανταρτών, οι οποίοι χρησιμοποιούν ευρύτατα το Ίντερνετ (www.
ezln. org) από την αρχή της εξέγερσής τους στο Τσιάπας για να κάνουν γνωστό
τον αγώνα τους στην παγκόσμια κοινή γνώμη.
Εκ πρώτης όψεως, ωστόσο, ο Σπήντυ Γκονζάλες ανήκει σ’ έναν τελείως διαφορετικό
κόσμο. Γεννήθηκε το 1953 στα στούντιο της Γουώρνερ, στο Χόλιγουντ, ως
κινούμενο σχέδιο, και από τότε καταδιώκεται διαρκώς από μια τεράστια γάτα, από
την οποία πάντα ξεφεύγει χάρη στη σχεδόν υπερηχητική ταχύτητά του. Η τηλεόραση
βοήθησε ώστε ο Σπήντυ να γίνει γρήγορα τόσο διάσημος στην Αμερική όσο ο Μπαγκς
Μπάνυ. Επί δεκαετίες ωστόσο, γράφει η «Λε Μοντ», το ποντίκι αυτό ήταν το…
«μαύρο πρόβατο» όλων των ενώσεων των Μεξικανών μεταναστών στις Ηνωμένες
Πολιτείες. Έτσι όπως ήταν φτιαγμένο, το σκίτσο ανταποκρινόταν πλήρως στα
αμερικανικά στερεότυπα για τους Μεξικανούς το σομπρέρο κολλημένο στο κεφάλι,
γελοίο, φολκλορικό ντύσιμο και επιεικώς αστεία ομιλία με έντονη ισπανική
προφορά. Η ισπανόφωνη κοινότητα των ΗΠΑ θεωρούσε για πολύ καιρό τον Σπήντυ
Γκονζάλες ως σύμβολο της συγκατάβασης των Γιάνκηδων απέναντί της.
Εδώ και μερικά χρόνια, ωστόσο, η νέα γενιά των «Λατίνος» είναι πολύ λιγότερο
αυστηρή. Στο κάτω-κάτω, αυτό το κατεργάρικο και ασύλληπτο μεξικάνικο ποντίκι
είναι ο πραγματικός ήρωας της ιστορίας, ενώ η αμερικανίδα γάτα που μάταια το
καταδιώκει είναι ο αιώνιος χαμένος, ένας πραγματικός «λούζερ», όπως θα έλεγαν
και οι Βορειοαμερικανοί. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο Σπήντυ Γκονζάλες
μεταμορφώθηκε χωρίς μεγάλη δυσκολία από σύμβολο συγκατάβασης σε επαναστατική
μασκότ της υπόθεσης των Ινδιάνων του Τσιάπας. Και γνωρίζει έτσι μια καινούργια
νιότη.
Ένα δίκτυο από «ημιεπίσημους» κόμβους, τους οποίους διαχειρίζονται οργανώσεις
και πανεπιστημιακοί των ΗΠΑ, δημοσιεύει τακτικά τα κείμενα και τις
ανακοινώσεις των Ζαπατίστας, τηλεγραφήματα, φωτογραφίες και σημαντική
τεκμηρίωση σχετικά με τους κατοίκους του Τσιάπας. Σε μια ειδική «στήλη»
καταγράφονται διαρκώς τα εγκλήματα που διαπράττουν στα χωριά ο στρατός και η
αστυνομία του Μεξικού. Αλλά οι υπεύθυνοι των ιστοσελίδων για τους Ζαπατίστας
αποφάσισαν ότι έπρεπε να τις «ελαφρύνουν» κάπως. Και επέλεξαν ως έμβλημα τον
Σπήντυ Γκονζάλες, τον οποίο έβαλαν μάλιστα να χοροπηδάει χαρούμενα και να
φωνάζει «Γιέπα! Γιέπα!». Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η παρέα με τους
Ζαπατίστας σημάδεψε το αεικίνητο ποντίκι: φοράει τώρα την περίφημη μάσκα των
ανταρτών και έχει αρχίσει να καπνίζει πίπα, όπως ακριβώς ο κομαντάντε Μάρκος.














