ΔΡΟΜΟΙ

Για το Κοράνι…
… δεν γνωρίζουμε τίποτα φτάνει να δοκιμάσει να το αναζητήσει κανείς στα
βιβλιοπωλεία. Οι Ιταλοί γνωρίζουν περισσότερα, γράφει η «Στάμπα». Μάλιστα, ο
επίσκοπος του Κόμο προτείνει να καθιερωθεί η διδασκαλία του μία ώρα την
εβδομάδα στα σχολεία. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, που γίνονται ολοένα και πιο
πολυεθνικές, νιώθουν πως πρέπει να αρχίσουν να παίρνουν μαθήματα. Γιατί η
άγνοια είναι αυτή που τρέφει τις προκαταλήψεις. Μια κοινωνία που κοιτάζει με
δυσπιστία τις άλλες θρησκείες δείχνει πως δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της.
Όπως το Ευαγγέλιο δεν έδωσε μονάχα τις Σταυροφορίες, έτσι και το ιερό βιβλίο
του προφήτη της Μεδίνας δεν έδωσε μονάχα την «τζιχάντ».
Η Τουρκία…
… ανακαλύπτει με φρίκη την «τζιχάντ» της Χεζμπολάχ. Το ερώτημα είναι: γιατί
τώρα; «Να συνδέει κανείς άμεσα ή έμμεσα τη δολοφονική και άθλια οργάνωση
Χεζμπολάχ με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι μια παράλογη συκοφαντία»,
δηλώνει εκπρόσωπος του τουρκικού γενικού επιτελείου στη βελγική «Λε Σουάρ». Τα
μακάβρια ευρήματα συγκλονίζουν τη χώρα. Πολλά από τα θύματα ήταν μέλη του
Ιδρύματος Ζέρα, κουρδικού παραρτήματος του εκσυγχρονιστικού μουσουλμανικού
κινήματος Νουρ. Να ήταν άραγε αυτός ο λόγος για την εξόντωσή τους; Πάντως, οι
απαγωγείς τους δεν είχαν για κίνητρο το κέρδος: δεν είχαν ζητήσει ποτέ λύτρα
από τις οικογένειές τους.
Η Χεζμπολάχ…
… της Τουρκίας έχει πολλά παρακλάδια. Ένα από τα πιο βίαια είναι η Ομάδα
Ιλίμ, με 4.000 μέλη και 20.000 μαχητές. Η Χεζμπολάχ δεν έχει καμιά σχέση με
την ομώνυμη φιλοϊρανική οργάνωση του Λιβάνου. Έχει όμως με τους Κούρδους.
Πραγματικά, γεννήθηκε στη δεκαετία του 1980 από ανθρώπους που σύχναζαν στις
θρησκευτικές βιβλιοθήκες του Ντιαρμπακίρ και του Μπατμάν, στο τουρκικό
Κουρδιστάν. Όσο για την Ιλίμ, έγινε διαβόητη πολεμώντας εναντίον του ΡΚΚ, μετά
το 1991. Γι’ αυτό σήμερα οι διαψεύσεις του τουρκικού κράτους ότι συνεργάστηκε
μαζί της δεν είναι πειστικές. «Το κράτος ενθάρρυνε τη Χεζμπολάχ, αν μη τι
άλλο, αποφεύγοντας να κάνει έρευνες για τις δολοφονίες», λέει ο ισλαμολόγος
Ρουσέν Τσακίρ στην εφημερίδα «Μιλιέτ». «Στην αρχή, η Χεζμπολάχ ήταν ένα λαϊκό
κίνημα που ήθελε να προστατέψει τον λαό από το μαρξιστικό και αθεϊστικό ΡΚΚ»,
εξηγεί ο πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.
Φτάνουν…
![]() |
… αυτές οι «εξηγήσεις» για τόσα πτώματα; Και πόσα άλλα κρύβει άραγε ακόμη η
μισαλλόδοξη Τουρκία στην «ντουλάπα» της; «Πετάξτε τις μάσκες!» απαιτεί η «Μιλί
Γκαζέτ», η εφημερίδα των μετριοπαθών ισλαμιστών. Αυτοί είναι που αισθάνονται
περισσότερο τον κίνδυνο, αφού ήταν πάντα ο κύριος στόχος του κεμαλικού
κράτους. Δεν ξεχνούν πώς αυτό απέκλεισε από την πολιτική τον αρχηγό τους
Νετζμετίν Ερμπακάν, το 1997. Το Κόμμα της Αρετής καταδίκασε και αυτό τη
Χεζμπολάχ, αλλά δεν παύει να μιλάει για «ενορχηστρωμένο σενάριο». Όπως η
βουλευτίνα του (χωρίς μαντίλα) Ναζλί Ιλιτσάκ: «Ξαφνικά επισείεται ο
φονταμενταλιστικός κίνδυνος για να επηρεαστεί το δικαστήριο». Είναι το
δικαστήριο που θα αποφασίσει αν το ισλαμικό Κόμμα της Αρετής, η κυριότερη
δύναμη της αντιπολίτευσης, θα τεθεί εκτός νόμου. Το κράτος δεν χρειάζεται πια
τον «ένοπλο βραχίονά» του για να χτυπήσει τους Κούρδους του ΡΚΚ, που
βρίσκονται σε «ύπνωση» μετά τη σύλληψη του αρχηγού τους. Χρειάζεται όμως την
αστυνομία για να βρει τα πτώματα, την τηλεόραση για να τα δείξει, τη
μισαλλοδοξία για να εκθρέψει βολικές προκαταλήψεις.














