Σκληρή αντιπαράθεση για τις παράνομες υιοθεσίες

Σε τεντωμένο σχοινί βρίσκεται η υπόθεση της αποκάλυψης του κυκλώματος
παράνομων υιοθεσιών, το οποίο έδρασε στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία 1964-74, από
κλινικές, νοσοκομεία και το Ίδρυμα «Άγιος Στυλιανός».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Μπορεί ο δρόμος για την τιμωρία των ενόχων σε ορισμένες περιπτώσεις να άνοιξε,
στο παρασκήνιο όμως αναπτύσσεται έντονη αντιπαράθεση, με πρωταγωνιστές όσους
επιχειρούν να συμβάλουν στην αποκάλυψη της θηριωδίας.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο σύλλογος των «Παράνομα υιοθετημένων παιδιών», η
επικεφαλής του οποίου Ιφιγένεια Καλφοπούλου υποστηρίζει ότι «αποκαλύψαμε 363
υποθέσεις υιοθεσιών και εντοπίστηκαν οι πραγματικοί γονείς των παιδιών». Είναι
γεγονός ότι οι πρώτες μηνύσεις υποβλήθηκαν από άτομα που συμβουλεύονταν και
ενεργούσαν μέσω του συλλόγου.

Στην άλλη «όχθη» ο πρώην εφέτης Δανιήλ Δανιήλ, ο οποίος έπεσε θύμα του
κυκλώματος που άλλαζε τις ταυτότητες των παιδιών, τα παρουσίαζε νεκρά και στη
συνέχεια τα έδινε σε οικογένειες οι οποίες τα υιοθετούσαν. Όπως υποστηρίζει,
βρήκε τον γιο του, 31χρονο τώρα, Σάββα Ναβροζίδη και η υπόθεσή του είναι η
πρώτη που βρίσκεται στα χέρια των δικαστών του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών
Θεσσαλονίκης, ύστερα από την πρόταση της εισαγγελέως που ζήτησε την παραπομπή
γιατρών και κοινωνικών λειτουργών από την κλινική «Μητέρα» και τον «Άγιο
Στυλιανό».

Μεταξύ αυτών αναπτύχθηκε έντονη αντιπαράθεση, καθώς ο κ. Δανιήλ μήνυσε την
πρόεδρο του συλλόγου για υπόθαλψη εγκληματία, υποστηρίζοντας ότι κάλυψε την
αρπαγή τού γιου του από την ίδια τη γυναίκα του. Στη συνέχεια, τον περσινό
Μάρτιο, καταθέτει αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Θεσσαλονίκης,
ζητώντας τη διάλυση του συλλόγου, με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να διεξάγει
έρευνες.

Αντιποίηση αρχής

Στο σημείο αυτό παρεμβαίνει ο τότε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών
Χαράλαμπος Βουρλιώτης, ο οποίος συμφωνεί με τους ισχυρισμούς του κ. Δανιήλ. Με
παραγγελία του στην αντιεισαγγελέα κ. Ολυμπία Γάκη, κατατίθεται αίτηση στο
Πολιτικό Πρωτοδικείο διάλυσης του καταστατικού του συλλόγου με το αιτιολογικό
πως σε ορισμένα άρθρα του επιτρέπεται η έρευνα που συνάγει «αντιποίηση αρχής».
Η διάλυση επιτυγχάνεται, καθώς η αίτηση της αντεισαγγελέως γίνεται δεκτή, ενώ
στη συζήτηση της υπόθεσης δεκάδες υιοθετημένοι αντέδρασαν έντονα.
Χαρακτηριστικό είναι όμως ότι, παρά τις καταγγελίες, στην αίτηση αυτή του
πρώην εφέτη, από την πλευρά της Εισαγγελίας δεν κινήθηκε καμία διαδικασία
έρευνας, προκειμένου να αποδειχθεί εάν ευσταθούν όσα υποστηρίζει για τα μέλη
του συλλόγου. Σε σημείωμά του προς τον πταισματοδίκη Αθηνών, τον περασμένο
Δεκέμβριο, ο κ. Δανιήλ αναφέρει ότι «πρόεδρος και αντιπρόεδρος του σωματείου
είχαν αυτοπροσδιορισθεί εισαγγελείς και ανακριτές της Θεσσαλονίκης επί των
παράνομων υποθέσεων των αρπαγών παιδιών, διότι έτσι εξασφαλίζονταν το
ακαταδίωκτο του κυκλώματος».

Σε άλλο σημείο της αναφοράς του υποστηρίζει ότι «το σωματείο αυτό υπήρξε ο
συγκαλυπτικός μηχανισμός του κυκλώματος εμπορίας βρεφών», ισχυρισμούς που
επανέλαβε στην αίτησή του προς την Εισαγγελία Θεσσαλονίκης. Η αντίδραση του
συλλόγου σε όσα καταλογίζονται στα μέλη του ήρθε την περασμένη εβδομάδα. Ήδη
έχει σχεδιαστεί νέο καταστατικό και από «Σύλλογος παράνομα υιοθετημένων
παιδιών», που διαλύθηκε από το Πρωτοδικείο, μετατρέπεται σε «Σπίτι του
υιοθετημένου παιδιού». Τα επίμαχα άρθρα του καταστατικού αλλάζουν και στα
σημεία που γινόταν αναφορές σε έρευνες, πλέον θα αναφέρεται ότι σκοπός είναι η
«προστασία των παρανόμως υιοθετημένων».

Πέραν όμως της κόντρας που έχει αναδειχθεί στην πορεία αποκάλυψης των
υποθέσεων των δεκαετιών 1960 και 1970 στη Θεσσαλονίκη, είναι γεγονός ότι τα
πρώτα θετικά δείγματα φάνηκαν μόλις την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η
αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Αικατερίνη Κελεπούρη, με την εισαγγελική της πρόταση
για την παραπομπή γιατρών και κοινωνικών λειτουργών, ουσιαστικά κάνει δεκτή
την τροποποίηση που έγινε για τη δίωξη των υποθέσεων αυτών, ακόμη και μετά την
πάροδο της 15ετίας.

Το όριο ενηλικίωσης

Τη ρύθμιση αυτή είχε ζητήσει ο τότε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών
Δημήτρης Σιδέρης, με το σκεπτικό ότι οι παράνομες υιοθεσίες δεν πρέπει να
εξεταστούν μόνο στον χρόνο που τελέστηκαν, αλλά και μέχρι τον χρόνο που το
παιδί το οποίο υιοθετήθηκε ενηλικιώθηκε. Οπότε στα 15 χρόνια, τα οποία είναι
το όριο της παραγραφής, προστέθηκαν άλλα 18, που είναι το όριο ενηλικίωσης του
παιδιού. Σε περίπτωση που το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών δεχτεί την τροποποίηση
αυτή, τότε ανοίγει ο δρόμος για τη διαλεύκανση δεκάδων ακόμη υποθέσεων, τόσο
στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα και την Πάτρα όπου επίσης κινήθηκαν
διαδικασίες.

Σημαντικό είναι πάντως το γεγονός ότι από τις δικογραφίες που είχαν
σχηματισθεί από την Εισαγγελία Εφετών, μόνον πέντε πήραν τον δρόμο των
ποινικών διώξεων, χωρίς όμως ακόμη να έχουν υποβληθεί οι εισαγγελικές
προτάσεις.