Ο Πούτιν ενισχύει την πυρηνική πολιτική

![]() |
|
Ρωσία – πυρηνικά. Ο Πούτιν με το νέο αμυντικό δόγμα μπορεί να ενεργοποιεί τη |
Η υπογραφή στο αναθεωρημένο αμυντικό δόγμα ήταν από τις πρώτες που κατέθεσε ο
πρωθυπουργός της Ρωσίας ως εκτελών χρέη προέδρου της άλλοτε υπερδύναμης. Βάσει
του νέου δόγματος η Μόσχα μπορεί πλέον ευκολότερα να ενεργοποιήσει τη χρήση
των πυρηνικών της όπλων σε ενδεχόμενη διεθνή κρίση, αν χρειαστεί να αποκρούσει
ένοπλη επίθεση, και με την προϋπόθεση ότι «όλα τα άλλα μέσα επίλυσης έχουν
εξαντληθεί». Το προηγούμενο αμυντικό δόγμα, που εξεδόθη το 1997 από τον πρώην
πρόεδρο Μπορίς Γιέλτσιν, όριζε την ενεργοποίηση του πυρηνικού οπλοστασίου σε
πιο ακραίες καταστάσεις και μόνο στην περίπτωση που απειλείτο η απόλυτη ύπαρξη
της χώρας. Τα πυρηνικά όπλα δηλαδή θεωρούνται πλέον χρήσιμα, εφόσον συντρέχουν
ιδιαίτερες στρατιωτικές συνθήκες και εξασθενεί ο αποτρεπτικός τους χαρακτήρας.
Σύμφωνα με αξιωματούχους, το ενδιαφέρον εστιάζεται και στην καταπολέμηση της
τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Σύμφωνα με το νέο, αποτελούμενο
από 21 σελίδες δόγμα, που ποτέ δεν αποδέχτηκε ο κ. Γιέλτσιν, «το επίπεδο και η
κλίμακα των απειλών στη στρατιωτική σφαίρα αυξάνονται». Αν και δεν τις
κατονομάζει, η Δύση καθώς και οι ισλαμιστές αντάρτες της Τσετσενίας έχουν
σοβαρές πιθανότητες να είναι μέρος αυτών των απειλών. Η Ρωσία είναι έτοιμη να
χρησιμοποιήσει «όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις και τον εξοπλισμό της,
συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών όπλων, αν χρειαστεί να αποκρούσει ένοπλη
επίθεση, στην περίπτωση που όλα τα άλλα μέσα επίλυσης της κρίσης έχουν
εξαντληθεί ή αποδειχτεί μη αποτελεσματικά».
Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό το έγγραφο που δεν είναι καινούργιο
και κυρίως η έγκρισή του από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, μπορεί κάλλιστα να
ενταχθεί στα μέσα της προεκλογικής στρατηγικής του, εν αναμονή και της
επίσημης έναρξης της εκστρατείας του για τη διεκδίκηση του προεδρικού
αξιώματος.
Υποστηρίζουν ότι είναι «το χαρτί» στο οποίο επενδύει για την εκλογή του ως
προέδρου ή, όπως ο ίδιος έχει πει, «να ξανακάνει τη Ρωσία μεγάλη». Να οδηγήσει
στην ανάκτηση του βάρους της χώρας του στην παγκόσμια σκηνή. Στο ίδιο νόμισμα
από την άλλη πλευρά, προσθέτουν οι ίδιοι, ο κ. Πούτιν φαίνεται να ανακαλεί το
φάντασμα του Ψυχρού Πολέμου, όταν η Ρωσία ήταν ακόμη υπερδύναμη.
Υπό το βάρος αυτού του κλίματος έγινε η συνάντηση την περασμένη εβδομάδα του
Ρώσου υπουργού Άμυνας Ιγκόρ Σεργκιέγεφ με ανώτατο Ιρανό αξιωματούχο ασφάλειας.
Ο κ. Σεργκιέγεφ υποσχέθηκε να διατηρηθεί η στενή στρατιωτική και επιστημονική
συνεργασία Ρωσίας και Ιράν, ενός από τους μεγαλύτερους εχθρούς των Ηνωμένων
Πολιτειών, τον οποίο όμως η Μόσχα βοηθά στην κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα.
Σε άλλη παράγραφο του κειμένου, αισθητά αρνητική προς τη Δύση και ενδεικτική
της άποψης της Ρωσίας για τη διεθνή πραγματικότητα, αναφέρεται ότι σήμερα
υπάρχουν δύο «τάσεις» στον κόσμο: Η μία, που υποστηρίζεται από τη Μόσχα, θέλει
τη Ρωσία, την Ινδία και την Κίνα να παίζουν το ρόλο τους σε έναν «πολυ –
πολικό κόσμο» και η άλλη την Αμερική να στοχεύει στην κυριαρχία της διεθνώς με
στρατιωτικά και οικονομικά μέσα. Βάσει του αμυντικού δόγματος του 1997, η Δύση
ήταν στρατηγικής σημασίας εταίρος της Ρωσίας. Έκτοτε όμως πολλά έχουν αλλάξει.
Η ρωσική οικονομία κατέρρευσε και η Δύση εμφανίστηκε αρκετά «προβληματισμένη»
να τη βοηθήσει. Το ΝΑΤΟ συμπεριέλαβε στους κόλπους του τρεις χώρες του πρώην
σοβιετικού μπλοκ και πολέμησε εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, παρά την αντίδραση
της Μόσχας. Το μέτωπο της Τσετσενίας δεν είχε ξανανοίξει για να προκαλέσει τις
πιέσεις των δυτικών προς τη Μόσχα.
Δυσπιστία προς τη Δύση
Περνώντας στις «λεπτομέρειες», οι ιστορίες κατασκοπείας που τελευταία
εκτυλίχθηκαν θύμισαν σε πολλούς ημέρες Ψυχρού Πολέμου. Αμερικανίδα
διπλωμάτης συνελήφθη τον Νοέμβριο στη Μόσχα με την κατηγορία ότι εργαζόταν για
την αμερικανική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA), ενώ μια ημέρα νωρίτερα οι
αμερικανικές αρχές είχαν ανακοινώσει τη σύλληψη ομοεθνούς τους, αξιωματικού
του Ναυτικού, με την κατηγορία ότι κατασκόπευε για τους Ρώσους. Η δυσπιστία
της Μόσχας απέναντι στη Δύση ενισχύεται από το γεγονός της μη επικύρωσης από
την Ουάσιγκτον της συνθήκης για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών,
καθώς επίσης και από το προτεινόμενο πυραυλικό σύστημα για την εθνική άμυνα
των ΗΠΑ.
Χαρακτηριστικό της νέας άποψης που κυριαρχεί στους στρατιωτικούς κύκλους της
Μόσχας είναι το σενάριο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε πρόσφατη άσκηση και ήθελε τη
χρήση πυρηνικών όπλων έπειτα από επίθεση των Δυτικών στο Καλίνινγκραντ, όταν
όλα τα υπόλοιπα συμβατικά όπλα είχαν κατατροπωθεί από τους αντιπάλους.














