ΔΡΟΜΟΙ

Στην Τύνιδα…

… θα γίνει σήμερα η κηδεία του Μπετίνο Κράξι. Η οικογένειά του αρνήθηκε την
προσφορά της ιταλικής πολιτείας να ταφεί ο πρώην πρωθυπουργός στην πατρίδα
του. Για την οικογένειά του, ο Κράξι σκοτώθηκε από δικαστές που του επέβαλαν
άδικες ποινές και από φίλους οι οποίοι του γύρισαν την πλάτη. «Ο πατέρας μου
δεν θα επιστρέψει στην Ιταλία», λέει η κόρη του Στεφανία, που στάθηκε στο
προσκέφαλό του μέχρι την τελευταία στιγμή. «Εδώ είναι τώρα η πατρίδα του και
εδώ θα μείνει για πάντα. Δούλεψε σαράντα χρόνια για την πατρίδα του και πέθανε
σαν σκυλί».

Πέθανε…

… στις 19 Ιανουαρίου, στα εξήντα πέντε του χρόνια, από καρδιακή προσβολή,
αυτοεξόριστος στη Χαμαμέτ της Τυνησίας, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός ο οποίος
κυβέρνησε την Ιταλία από το 1983 μέχρι το 1987 και που την εγκατέλειψε το
1994, όταν κατηγορήθηκε για διαφθορά. Καταδικάστηκε ερήμην σε δεκαετή
κάθειρξη. Τώρα, η ιταλική πολιτεία ήρθε να του προσφέρει κηδεία δημοσία
δαπάνη, ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες τού είχε αρνηθεί τη ζωή (τη δυνατότητα
να νοσηλευτεί για λίγο στην πατρίδα, χωρίς μετά να φυλακιστεί).

Προστατευόμενος…

… του Πιέτρο Νένι, ο Μπετίνο Κράξι αφιερώθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα από την
ηλικία των δεκαοκτώ ετών. Το 1976 έγινε γραμματέας του κόμματος, ύστερα από
ένα «ανακτορικό» πραξικόπημα εναντίον τού τότε γραμματέα Φραντσέσκο Ντε
Μαρτίνο. Οι κομματικοί «συνταγματάρχες», που τον είχαν υποστηρίξει, δεν
μπορούσαν να φανταστούν πως δεκαέξι χρόνια αργότερα θα βρισκόταν ακόμη στην
ίδια θέση. Κατόρθωσε να συντονίσει το κόμμα του με την ανερχόμενη τάξη των
νέων επιχειρηματιών που οδήγησαν τη χώρα στο «οικονομικό θαύμα» της δεκαετίας
του 1980 και να αναδείξει τους σοσιαλιστές σε βασική συνιστώσα μίας σειράς
κεντρώων κυβερνήσεων συνεργασίας. Αν και δεν ήταν οι μόνοι, οι σοσιαλιστές
υπέκυψαν στο σύστημα της διαφθοράς, που οδήγησε στην πτώση της Πρώτης Ιταλικής
Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την «Γκάρντιαν», οι μίζες μοιράζονταν σε αναλογία 50%
για τους σοσιαλιστές, από 20% για τους χριστιανοδημοκράτες και τους
κομμουνιστές και το υπόλοιπο για τα μικρότερα κυβερνητικά κόμματα.

Ο Κράξι…

… έσπασε μια μακρά παράδοση υποταγής στους Αμερικανούς, όταν τα έβαλε με τον
Ρόναλντ Ρήγκαν για την υπόθεση της πειρατείας στο κρουαζιερόπλοιο «Ακίλε
Λάουρο»: αρνήθηκε να του παραδώσει τον Παλαιστίνιο Αμπού Αμπάς, τον οποίο οι
Αμερικανοί θεωρούσαν υπεύθυνο για την πειρατεία. Όμως, η αλαζονεία και η
κατάχρηση εξουσίας ήταν από τα κύρια χαρακτηριστικά της εποχής Κράξι. Όταν
μπήκε μπροστά η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια», αποκαλύφθηκε ότι είχαν περάσει από
τα χέρια του Κράξι «μίζες» ύψους 50 δισεκατομμυρίων δραχμών. Τον Φεβρουάριο
του 1993 παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος και τον άλλο χρόνο διέφυγε
στην Τυνησία για να αποφύγει τη σύλληψη. Άρρωστος από διαβήτη, πέρασε τα
τελευταία χρόνια της ζωής του στην εξορία, προδομένος από το πάθος του για την
πολιτική και τις οικονομικές συναλλαγές που διαπλέκονται με αυτήν. Έγινε ­
ίσως άδικα ­ ο κυριότερος στόχος της οργής των συμπατριωτών του κατά της
διαφθοράς. Ήταν, άραγε, ο μόνος διεφθαρμένος; Και αν ένας Κράξι έπρεπε να
ταφεί στην Τυνησία, πού θα έπρεπε, όταν έρθει εκείνη η «αποφράδα» ημέρα, να
ταφεί ένας Αντρεότι;