Φαβορί και αουτσάιντερ στη μάχη για τον Λευκό Οίκο

Λιγότερο από δύο εβδομάδες μένουν έως τις προκριματικές εκλογές του Νιου
Χαμσάιρ – μεταξύ των υποψηφίων του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού
Κόμματος για το προεδρικό αξίωμα και τα φαβορί για την εξασφάλιση του
χρίσματος σε όλη τη χώρα, παραμένουν ο αντιπρόεδρος Γκορ από τη μία πλευρά και
ο κυβερνήτης του Τέξας, Τζορτζ Μπους τζούνιορ, από την άλλη.

Παρά το γεγονός ότι οι ισχυρότεροι αντίπαλοι των δύο φαβορί, ο γερουσιαστής
Μπιλ Μπράντλεϊ από τους Δημοκρατικούς και ο γερουσιαστής Τζον Μακ Κέιν από
τους Ρεπουμπλικάνους, έχουν ποντάρει τα πάντα στην αναμέτρηση του Νιου Χαμσάιρ
(1η Φεβρουαρίου) ελπίζοντας ότι μία νίκη τους εκεί θα μπορούσε να αποτελέσει
ένα ψυχολογικό «δείγμα γραφής» και για τις υπόλοιπες πολιτείες, εν τούτοις τα
έως τώρα αποτελέσματα από τις δημοσκοπήσεις δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά.

Το τελευταίο γκάλοπ της «Ουάσιγκτον Ποστ» και του ABC έδειξε ότι παρά τη
δυσανάλογα μεγάλη πολιτική επένδυση που έχουν κάνει τα δύο αουτσάιντερ για να
«χτυπήσουν» το Νιου Χαμσάιρ, ο μεν Μπράντλεϊ προηγείται του Αλ Γκορ μόλις κατά
μία ποσοστιαία μονάδα, ο δε Μακ Κέιν του Μπους κατά τέσσερις ­ διαφορά πολύ
μικρή που θα μπορούσε κάλλιστα να αποδοθεί σε στατιστικό λάθος.

Αντίθετα, στις δημοσκοπήσεις που γίνονται σε όλη τη χώρα ο μεν Γκορ προηγείται
με 71% έναντι 27% του Μπράντλεϊ, ο δε Μπους συγκεντρώνει το 68% των
Ρεπουμπλικάνων έναντι μόλις του 17% του Μακ Κέιν. Άρα όλα δείχνουν ότι ­ ακόμη
και αν τα φαβορί χάσουν στην πρώτη προκριματική εκλογή την 1η Φεβρουαρίου ­
στο τέλος οι κ. κ. Γκορ και Μπους θα πάρουν το χρίσμα για να διεκδικήσουν την
προεδρία των ΗΠΑ στην τελική εκλογική αναμέτρηση που θα γίνει ­ όπως λέει το
Σύνταγμα ­ πάντοτε την πρώτη Τρίτη έπειτα από την πρώτη Δευτέρα του Νοεμβρίου.

Γκορ, το… ξυλάγγουρο

Ο αντιπρόεδρος Γκορ, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειές του να εμφανισθεί ως
εκπρόσωπος του λαού για να αγγίξει τον μέσο Αμερικανό, εξακολουθεί να είναι
ψυχρός σαν… ξυλάγγουρο, ενώ με τον δασκαλίστικο τρόπο που μιλάει κάνει σαφές
ότι είναι γέννημα – θρέμμα της αμερικανικής ελίτ, εκπρόσωπος της «εντός των
τειχών» Ουάσιγκτον και πολύ μακριά από τα προβλήματα του κόσμου. Ο αντίπαλός
του στο Δημοκρατικό Κόμμα, ο πρώην μπασκετμπολίστας των Νιου Γιορκ Νικς, Μπιλ
Μπράντλεϊ, παρά το ότι θεωρείται πιο χαρισματικός από τον Γκορ και άνθρωπος
επιπέδου, εν τούτοις οι απόψεις του εξακολουθούν ­ ιδιαίτερα στα θέματα των
δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων ­ να είναι μακράν του μέσου αμερικανικού όρου.
Πολλές φορές κατά τη διάρκειας της προεκλογικής εκστρατείας έχει εμφανισθεί,
επίσης, ιδιαίτερα καταπονημένος ­ λόγω, μάλλον, κάποιου προβλήματος αρρυθμίας
που αντιμετωπίζει με την καρδιά του. Ο Τζον Μακ Κέιν θεωρείται ο πιο
ευμετάβλητος συναισθηματικά υποψήφιος, κυκλοθυμικός πολιτικός, που μπορεί μέσα
σε λίγα δευτερόλεπτα να πάρει φωτιά από ασήμαντη αφορμή. Τα μεγάλα του
πλεονεκτήματα: σοβαρός, ακέραιος, άνθρωπος που πολλοί Αμερικανοί θα ήθελαν για
ηγέτη τους ιδιαίτερα την ώρα μιας εθνικής κρίσης. Οι επικριτές του λένε,
ωστόσο, ότι τα πέντε χρόνια που πέρασε κλεισμένος ως αιχμάλωτος πολέμου μέσα
σε ένα κλουβί των Βιετκόνγκ, στον πόλεμο του Βιετνάμ, έχουν αφήσει βαριά
κληρονομιά πάνω του.

Μπους – με το φτωχό λεξιλόγιο

Ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ θεωρείται ο άνθρωπος με τη μικρότερη καλλιέργεια από
τους τέσσερις επικρατέστερους υποψηφίους και είναι φανερό ότι έχει «μαύρα
μεσάνυχτα» από εξωτερική πολιτική. Έχει φτωχό λεξιλόγιο, συγχέει τις δύσκολες
έννοιες σε μία συζήτηση, εν τούτοις ακουμπάει τον μέσο Αμερικανό επειδή μιλάει
απλά και με ευθύτητα παραδεχόμενος πολλές φορές ότι «αυτός είναι» και δεν
παριστάνει τον… καθηγητή Πανεπιστημίου. Όταν, μάλιστα, κάποιος δημοσιογράφος
σε ένα ντιμπέιτ είχε αφήσει υπονοούμενα για τα πνευματικά προσόντα του Μπους
εκείνος με απέραντη ψυχραιμία είχε απαντήσει: «Θα πρέπει να θεωρείς τον εαυτό
σου πολύ σπουδαίο για να ρωτάς έναν πετυχημένο κυβερνήτη της δεύτερης
μεγαλύτερης πολιτείας στις ΗΠΑ κατά πόσο πιστεύει ότι είναι αρκετά έξυπνος για
να είναι κυβερνήτης ή πρόεδρος». Πάντως, ο Μπους, ο οποίος μπερδεύει τη
Σλοβακία με τη Σλοβενία και δεν ξέρει πώς λέγονται στα αγγλικά οι Έλληνες,
εμφανίζεται πολλές φορές ή του ύψους ή του βάθους. Όταν ρωτήθηκε ποια
προσωπικότητα θαυμάζει, απάντησε με το απίστευτο ρεπουμπλικανικό κλισέ: «Τον
Ιησού Χριστό». Όταν, όμως, τον ρώτησαν τι είναι το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα
της Αμερικής του 20ού αιώνα, απάντησε η ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ «Έχω
ένα όνειρο…» και το μικροτσίπ!

Το εκλογικό σώμα

Όπως προκύπτει από το τελευταίο γκάλοπ της «Ουάσιγκτον Ποστ» και του ABC το
79% των Αμερικανών θέλει ο νέος πρόεδρος να κάνει μικρά και σταθερά βήματα και
μόνο το 19% ζητεί από αυτόν να έχει νέες ιδέες.

Το ομογενειακό λόμπι απουσιάζει από τα στρατόπεδα των δύο

Είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς από τώρα ποιος από τους δύο πιθανότερους
προεδρικούς υποψηφίους ­ τους κ.κ. Τζορτζ Μπους Τζούνιορ και Αλ Γκορ ­ θα
ενδιαφερθεί για τα ελληνικά θέματα εάν εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ στις εκλογές
του Νοεμβρίου.

Πάντως κανείς από τους δύο υποψηφίους δεν έχει στενές σχέσεις με το
ελληνοαμερικανικό λόμπι ­ όπως έχει ο πρόεδρος Κλίντον με τους γνωστούς
Ελληνοαμερικανούς κ.κ. Τσακόπουλο και Κατσιματίδη ­ ενώ και οι δύο είναι
μάλλον αδιάφοροι απέναντι στα θέματά μας.

Ο κ. Γκορ, σε πρόσφατη προεκλογική κοινωνική εκδήλωση στο σπίτι του
Ελληνοαμερικανού κ. Κατσιματίδη, είχε πει ότι εάν εκλεγεί πρόεδρος θα
καταβάλει προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό και τη βελτίωση των
ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ωστόσο, παράγοντες της ομογένειας έχουν επισημάνει
ότι ο κ. Γκιορ ως βέρος εκπρόσωπος του κατεστημένου της Ουάσιγκτον δεν
αναμένεται να διαφοροποιηθεί από τις πάγιες προτεραιότητες του Στέιτ
Ντιπάρτμεντ, που έχει ως «σταθερές» του την ταύτιση με τις επιλογές του Ισραήλ
και τη στήριξη της Τουρκίας.

Εξάλλου ουδείς Ελληνοαμερικανός βρίσκεται στο στενό επιτελείο του Γκορ. Εάν ο
σημερινός αντιπρόεδρος εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ, σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας
του θα είναι ο σύμβουλός του τα τελευταια χρόνια κ. Λεον Φερθ, ο οποίος είναι
μάλλον αρνητικά διατεθειμένος απέναντι στις ελληνικές θέσεις. Πολλοί, ωστόσο,
θεωρούν ότι ο πρόεδρος Γκορ έχει πολλές πιθανότητες να έχει υπουργό Εξωτερικών
τον «πολύ» κ. Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος ­ αν μη τι άλλο ­ γνωρίζει τα
θέματα της περιοχής μας.

Στο άλλο στρατόπεδο, ο κ. Τζορτζ Μπους έχει μεν την υποστήριξη κάποιων γνωστών
Ελληνοαμερικανών, όπως ο Άλεξ Σπανός, που διατηρούν στενές σχέσεις με το
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ωστόσο δεν έχει και αυτός κάποιον Έλληνα ομογενή ­ στυλ
Στεφανόπουλου ­ στην ηγετική ομάδα του.

Η επίσημη σύμβουλός του για θέματα εξωτερικής πολιτικής, καθηγήτρια Πολιτικών
Επιστημών του Πανεπιστημίου τού Στάνφορντ, κυρία Κοντολέζα Ράις θεωρείται από
τα «γεράκια» της Ουάσιγκτον. Η συνταγή της για το μέλλον των ΗΠΑ υπέρμετρη
ενίσχυση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και δυναμική στάση απέναντι σε
όσους αρνούνται να συμμορφωθούν με τις θέσεις της Αμερικής. Παράλληλα, ο κ.
Ρίτσαρντ Χάας ­ ο οποίος αναμένεται να παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην ομάδα
εξωτερικής πολιτικής του Τεξανού κυβερνήτη εάν εκλεγεί πρόεδρος, δεν φημίζεται
για τις φιλελληνικές του θέσεις.