ΠΡΟΣΩΠΑ Πατέρας στα 84

Η λέσχη των ογδοηκονταετών μπαμπάδων απέκτησε ένα νέο επίλεκτο μέλος: ο
νομπελίστας συγγραφέας Σωλ Μπέλλοου έγινε και πάλι πατέρας, στα 84.

Σωλ Μπέλλοου. Ο συγγραφέας με τη μητέρα της νεογέννητης κόρης του και πέμπτη σύζυγό του

Η είδηση ανακοινώθηκε την περασμένη Πέμπτη: ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας
αψήφησε τους βιολογικούς νόμους και τις ειρωνείες των συναδέλφων, τα αστεία
περί Βιάγκρα και Ρεκόρ Γκίνες, τις υποψίες των αναγνωστών και τις επικρίσεις
των ψυχολόγων, και έγινε πατέρας για τέταρτη φορά έχοντας κλείσει για τα καλά
τα 84. Η κόρη του γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου σε νοσοκομείο της Βοστώνης από
τη 41χρονη Τζάνις Φρήντμαν, πέμπτη σύζυγο του Μπέλλοου. Πρόκειται για το πρώτο
παιδί του ζευγαριού και την πρώτη κόρη του συγγραφέα, ο οποίος έχει τρεις
μεγάλους γιους από προηγούμενους γάμους και αρκετά εγγόνια. Η γέννησή της
τοποθετεί τον Μπέλλοου στη χορεία των διάσημων γηραιών πατέρων μαζί με τον
Άντονυ Κουίν (έγινε πατέρας για 13η φορά στα 81 του), τον Τσάρλι Τσάπλιν (στα
67 του), τον Πάμπλο Πικάσο (στα 68), τον Κλιντ Ήστγουντ (στα 67), τον Πιέρ
Τρυντώ (στα 71), τον Λάρρυ Κινγκ (στα 67). Η είδηση για την εγκυμοσύνη της
Τζάνις είχε γίνει γνωστή τον Σεπτέμβριο. Πώς τα κατάφερες, είχαν ρωτήσει τότε
τον Μπέλλοου. «Εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση», είχε απαντήσει
εκείνος.

Βραβευμένος με το Πούλιτζερ το 1975 και με το Νόμπελ το 1976, ο Μπέλλοου
παραμένει δραστήριος ­ και όχι μόνο στο σεξ. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της
Βοστώνης, εκδίδει μια τριμηνιαία επιθεώρηση, τη «Δημοκρατία των Γραμμάτων»,
στην οποία προβάλλει νέα λογοτεχνικά ταλέντα, γράφει για το «Νιού Γιόρκερ»,
στο οποίο και δημοσίευσε πρόσφατα το πρώτο κεφάλαιο του νέου μυθιστορήματός
του. Ωστόσο, ήδη διατυπώνονται επικρίσεις για το γεγονός ότι έγινε πατέρας σε
τόσο προχωρημένη ηλικία και πολλοί επισημαίνουν ότι η κόρη του θα είναι μόλις
15 χρόνων ότε (και αν…..) ο πατέρας της θα είναι εκατό. Η Μέρρι Ρόζενμπεργκ
έγραψε στους «Νιού Γιόρκ Τάιμς» για «το δράμα» των παιδιών ηλικιωμένων γονέων,
όπως η ίδια, που είναι υποχρεωμένα να απαρνηθούν τη δική τους ζωή για να
φροντίζουν πατέρες «πολύ ηλικιωμένους, πάντα άρρωστους, που στο τέλος ούτε καν
τα αναγνωρίζουν». Η πατρότητα σε προχωρημένη ηλικία «είναι αποτέλεσμα της
βούλησης μερικών ανδρών να υπογραμμίσουν την ισχύ τους επί της ζωής και του
θανάτου, να αμφισβητήσουν τη φύση, να δώσουν απάντηση σε μια απελπισμένη
ανάγκη διαιώνισης», γράφει στη «Ρεπούμπλικα» η ψυχαναλύτρια Τζάννα Σκελόττο.
Είναι πιθανώς αρνητικό για ένα βρέφος να έρχεται στον κόσμο ως αντίδοτο στο
άγχος του θανάτου· μπορεί όμως να πει κανείς για ένα μωρό που το θέλουν οι
γονείς του ότι καλύτερα να μη γεννιόταν;