Σε δεύτερη δίκη ο βιαστής κοριτσιών

Ό,τι δεν μπορεί να χωρέσει του ανθρώπου ο νους στριμώχθηκε πριν από περίπου
δύο χρόνια στο ζυγό της Θέμιδας. Ανήλικα κορίτσια, που πλήρωσαν με τίμημα
σκληρό την πρώιμη επιθυμία τους να γίνουν γυναίκες, μετρούν ακόμη τα σημάδια
στην ψυχή και το κορμί τους. Σημάδια βίας, σωματικής και ψυχολογικής, που για
χρόνια ολόκληρα φρόντιζε να κρατά κρυμμένα ο 54χρονος Γεράσιμος Μπίλης-Σαμαράς
στο άρμα της ένοχης σχέσης του με τα ανήλικα θύματά του.

Νέα δίκη. Ο 54χρονος Γεράσιμος Μπίλης-Σαμαράς είχε καταδικαστεί για δύο βιασμούς, πέντε αποπλανήσεις ανήλικων κοριτσιών, μία αρπαγή ανήλικης, απλή έργω εξύβριση και οπλοφορία

Κορίτσια άγνωστα μεταξύ τους, που στα άγουρά τους χρόνια πλανεύτηκαν και
βιάστηκαν από τον άνθρωπο που πίστεψαν, ανόητα σκεπτόμενα, ότι μπορούσε να
ταιριάξει μαζί τους. Γι’ αυτό το αταίριαστο σμίξιμο, που ανεπανόρθωτα τις έχει
σημαδέψει, καλούνται και πάλι σήμερα να καταθέσουν τα κορίτσια, που έχουν πια
ενηλικιωθεί, ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας, όπου δικάζεται
σε δεύτερο βαθμό ο 54χρονος κατηγορούμενος.

Οι δικαστές σε πρώτο βαθμό τον είχαν καταδικάσει σε κάθειρξη 24 ετών και 10
μηνών για δύο βιασμούς, πέντε αποπλανήσεις ανήλικων κοριτσιών, μία αρπαγή
ανήλικης, απλή έργω εξύβριση και παράνομη οπλοφορία.

Η τιμωρία του ήταν η ηθική ικανοποίηση για τις επτά κοπέλες που τότε βρήκαν το
κουράγιο, έστω και έπειτα από βιαία προσαγωγή τους, να εξιστορήσουν δημόσια
στο ακροατήριο η καθεμιά τη δική της ιστορία συνθέτοντας κομμάτι κομμάτι το
παζλ της παράνομης δραστηριότητας του κατηγορουμένου.

Ο Γεράσιμος Μπίλης-Σαμαράς, πατέρας και ο ίδιος, φέρεται ότι αποπλανούσε τα
ανήλικα θύματά του, τα οποία μετέφερε μέσα στο κλειστό φορτηγάκι του σε
ερημικές τοποθεσίες της Πάρνηθας, όπου και τα βίαζε.

Στο πλευρό του από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του μέχρι και το δικαστήριο
βρέθηκαν η σύζυγος και ο γιος του, που τον υπερασπίστηκαν, ενώ στην αντίθετη
πλευρά οι κοπέλες βάδισαν μόνες τους το δύσβατο μονοπάτι της δημοσιότητας,
χωρίς να έχουν καν τη σιωπηρή συμπαράσταση της μητέρας ή του πατέρα τους, που
θα τους άπλωνε το χέρι στηρίζοντάς τες μετά την κατάθεσή τους.

Για το εγκληματικό σκηνικό που είχε στήσει ο Γεράσιμος Μπίλης-Σαμαράς, αλλά
και για τη «μοναξιά» των θυμάτων του είχε μιλήσει κατά τη διάρκεια της πρώτης
δίκης ο εισαγγελέας της έδρας κ. Λεωνίδας Λαζαράκος, ο οποίος είχε αναφερθεί
στις ευθύνες όλων των άμεσα ή έμμεσα εμπλεκομένων προσώπων: του δράστη και της
οικογένειάς του, των θυμάτων, αλλά και των γονέων τους, οι οποίοι συνειδητά
παρέμειναν στη σκιά της υπόθεσης.

«Η πρώιμη επιθυμία των ανήλικων να γίνουν γυναίκες και να γνωρίσουν τον έρωτα
­ τόνισε αγορεύοντας ο εισαγγελικός λειτουργός ­ τις έσπρωξε στον
κατηγορούμενο. Μου έδωσαν την εντύπωση ότι είναι άτομα πωρωμένα. Δεν το χωράει
το μυαλό μου αυτό που έγινε. Θεωρώ ότι είναι κατάντια να γνωρίσουν τον έρωτα
από τον Μπίλη-Σαμαρά, που θα μπορούσε να ήταν παππούς τους. Ο άνθρωπος αυτός
κατόρθωσε να εκμεταλλευτεί τη γενετήσια ανωριμότητά τους, για να τις κάνει
οικειοθελώς να βρίσκονται κοντά του, μετατρέποντάς τες σε ερωτικά αντικείμενα,
ερωτικά δοχεία. Αλίευε κορίτσια διαλυμένων οικογενειών, στα οποία ασκούσε
ψυχολογική βία και σατανική επιρροή».

Ο κατηγορούμενος, ο οποίος αρνείται ότι έχει διαπράξει το αδίκημα του βιασμού,
είχε προσπαθήσει πρωτοδίκως να εμφανιστεί ως θύμα της Αστυνομίας και των Μέσων
Μαζικής Ενημέρωσης. Δεν εξήγησε όμως γιατί όλα αυτά τα κορίτσια να καταθέσουν
ψέματα; Γιατί όλα αυτά τα κορίτσια να έρθουν μέχρι το ακροατήριο για να
δοκιμαστούν;

Άραγε και σήμερα θα είναι μόνες τους ή έστω και την τελευταία στιγμή θα
βρεθούν δίπλα τους οι γονείς τους για να τους σφίξουν το χέρι και να τους
δώσουν κουράγιο;