Αισιόδοξη η επιστήμη μετά τα εργαστηριακά αποτελέσματα

Η γραμμή ζωής για μια ενήλικη πεταλούδα μετριέται σε μία ή το πολύ δύο εβδομάδες. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, οι πεταλούδες είναι πολύ απασχολημένες μαζεύοντας ενέργεια από τη γύρη των λουλουδιών και «οργανώνοντας» την αναπαραγωγή τους. Όταν πια αναπαραχθούν, δεν υπάρχει τίποτε ενδιαφέρον να τις κρατά στη ζωή. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν πως αν καταφέρουν να κρατήσουν ζωντανό το ερωτικό τους κίνητρο, τότε θα καταφέρουν να παρατείνουν για αρκετό καιρό τη ζωή τους

Κανείς δεν περίμενε ότι τα εργαστηριακά πειράματα που είχαν ως στόχο να
παρατείνουν το όριο ζωής διαφόρων ειδών (σκουληκιών ή εντόμων) θα είχαν τόσο
μεγάλη επιτυχία. Μέσα στα τελευταία δύο ή τρία χρόνια, τα εργαστηριακά
αποτελέσματα εντυπωσίασαν ακόμη και τους ίδιους τους ερευνητές. «Είναι καιρός
να συγκεντρώσουμε και να μελετήσουμε ξανά όλες τις μέχρι σήμερα ανακαλύψεις
και να συζητήσουμε ­ σοβαρά πια, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις ­ τι μπορεί να
μας περιμένει μπροστά, τι επιφυλάσσει το μέλλον», τόνισε ο δρ Gregory Stock,
διευθυντής στο πρόγραμμα για την ιατρική, την τεχνολογία και την επιστήμη στο
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και ένας εκ των διοργανωτών του μεγαλύτερου
συνεδρίου που έγινε μέχρι σήμερα γύρω από τη μακροζωία, στο Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ.

Ασφαλείς τεχνικές

Οι δέκα επιστήμονες που συμμετείχαν στη συνάντηση κατέληξαν στο συμπέρασμα πως
οι μελλοντικές γενιές θα έχουν στη διάθεσή τους απόλυτα ελεγμένες και ασφαλείς
τεχνικές που θα τους δίνουν τη δυνατότητα να παρατείνουν τη ζωή τους μέχρι να
φτάσουν τα 150 ή ακόμη και τα 200 χρόνια. «Ξέρουμε πια πως μπορούμε να
παρατείνουμε τη ζωή των θηλαστικών», λέει η Judith Campisi, η οποία διευθύνει
το τμήμα κυτταρικής και μοριακής βιολογίας στο Εθνικό Εργαστήριο του Μπέρκλεϊ.
«Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο
και με τους ανθρώπους». Η επιστημονική ομάδα είναι αισιόδοξη. Και αν η
αισιοδοξία τους γίνει πραγματικότητα, οι μελλοντικοί… Μαθουσάλες, των 150 ή
200 χρόνων, δεν θα έχουν ρυτίδες ούτε θα ταλαιπωρούνται από ασθένειες, από
κούραση ή από όλα εκείνα που φέρνουν μαζί τους τα γηρατειά. Στόχος δεν είναι
να παρατείνουν τα άσχημα χρόνια στη ζωή ενός ανθρώπου. Αντιθέτως, αυτό που
επιδιώκουν οι επιστήμονες είναι να επιτρέψουν στους ανθρώπους να γερνούν,
παραμένοντας υγιείς, ακμαίοι και ­ πάνω απ΄όλα ­ όμορφοι.

‘Οπως εξηγεί η δρ Kenyon, η οποία βρίσκεται στην ηλικία των 45 χρόνων, «είναι
σαν κάποιος να φαίνεται όπως ακριβώς εγώ τώρα, στην ηλικία των 90. Για
φανταστείτε το», λέει προκαλώντας τους συναδέλφους της να σκεφτούν πως η ψηλή,
αδύνατη και δυναμική ξανθιά καθηγήτρια που έχουν απέναντί τους έχει ήδη ζήσει
εννέα δεκαετίες!

Ερωτηματικά

Πολλά τα κυριαρχικά ερωτήματα που παραμένουν ακόμη αναπάντητα. «Πώς ακριβώς»,
«με ποιους κινδύνους», «με ποιες πιθανές παρενέργειες»… Δεν το ξέρουν οι
ειδικοί. Γνωρίζουν μόνο τις γενικές κατευθύνσεις κι έχουν ξεκάθαρο τον στόχο
τους. Είναι πάντως προετοιμασμένοι για όλα: «Θα είναι πολύ δύσκολο να
αντιμετωπίσουμε μια τέτοια εξέλιξη», λέει ο δρ Stock. «Αν καταφέρουμε να
παρατείνουμε τη γραμμή της ζωής στα 150 ή τα 200 χρόνια θα βρεθούμε ξαφνικά σε
τρομακτική απόσταση από την ίδια την ιστορία μας. Καμία από τις ανθρώπινες
σοφίες ή θεωρίες για το πώς να ζήσεις μια ζωή, δεν θα βρίσκει πια εφαρμογή».
Και ο δρ Jan Vijig, διευθυντής της βασικής έρευνας και καθηγητής Φυσιολογίας
στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας προσθέτει πως «σήμερα,
για πρώτη φορά, βρισκόμαστε μπροστά σε σημαντικά σημεία εκκίνησης. Ποτέ πιο
πριν δεν ήμασταν σε τόσο προνομιακή θέση».

Ο δρ Michael Rose, καθηγητής στο Τμήμα Οικολογίας και Εξελικτικής Βιολογίας
του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, τονίζει πως κανείς δεν μπορεί να πιστέψει
σ’ αυτή την προοπτική αν δεν έχει δει με τα ίδια του τα μάτια έναν οργανισμό
να μεγαλώνει (και να μεγαλώνει και να μεγαλώνει…) χωρίς να γερνά. «Έχω
δημιουργήσει, με τα ίδια μου τα χέρια, οργανισμούς που δεν γερνούν. Μέσα στο
εργαστήριο. Ξέρω πώς αισθάνεται κάποιος όταν βλέπει έναν οργανισμό να πνέει τα
λοίσθια και ακριβώς δίπλα του, έναν άλλο, στην ίδια ακριβώς ηλικία να τα
πηγαίνει μια χαρά…».