Δύναμη δράσης για να σωθεί ο κόσμος από πιθανό Αρμαγεδδώνα

Το ενδεχόμενο ενός Αρμαγεδδώνος κατά τη νέα χιλιετία θα εξεταστεί από ομάδα
τριών σοφών ανδρών που θα εκτιμήσουν τις πιθανότητες να συμβεί μια παγκόσμια
καταστροφή από χτύπημα γιγαντιαίου αστεροειδούς.

Ο λόρδος Σένσμπουρι, υπουργός Επιστημών, διόρισε χθες μια ειδική ομάδα για να
αξιολογήσει τους πιθανούς κινδύνους από «ιπτάμενα» αντικείμενα κοντά στον
πλανήτη μας ­ κομήτες, αστεροειδείς και άλλα ουράνια σώματα ­ που τίθενται
φαινομενικά σε θέση σύγκρουσης με τη Γη.

«Το ενδεχόμενο να προκαλέσει ουσιαστική ζημία ένας αστεροειδής ή ένας κομήτης
είναι εξαιρετικά μικρό. Δεν είναι κάτι για το οποίο οι άνθρωποι θα πρέπει να
χάνουν τον ύπνο τους», δήλωσε ο κ. Σένσμπουρι. «Όμως δεν μπορούμε να αγνοούμε
τον κίνδυνο, όσο μακρινός κι αν είναι, και μπορεί να ξεκινήσει μια έρευνα σε
διεθνές επίπεδο», πρόσθεσε.

Έτσι φαντάστηκε ο καλλιτέχνης Ντον Ντέιβις μια πιθανή καταστροφή στη Γη, από σύγκρουση με τεράστιο αστεροειδή. Κάθε ίχνος ζωής στην επίμαχη περιοχή θα εξαφανιζόταν και ο πλανήτης θα βυθιζόταν σε «πυρηνικό χειμώνα»

Η κυβερνητική ομάδα ειδικών, υπό την επίβλεψη του Χάρι Άτκινσον, ο οποίος
προέρχεται από τους κόλπους του Ερευνητικού Συμβουλίου Επιστήμης και
Τεχνολογίας και είναι πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Διαστημικής
Υπηρεσίας, θα εκθέσει τις ανακαλύψεις της αργότερα φέτος. Άλλα μέλη της ομάδας
είναι ο σερ Κρίσπιν Τίκελ, πρύτανης του Πανεπιστημίου του Κεντ, πρώην
διπλωμάτης και σύμβουλος επί περιβαλλοντικών θεμάτων σε διαδοχικούς
πρωθυπουργούς και ο Ντέιβιντ Ουίλιαμς, καθηγητής Αστρονομίας στο
Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και πρόεδρος της Βασιλικής Αστρονομικής
Κοινότητας.

«Τι πρέπει να γίνει»

Ο δρ Άτκινσον είπε ότι τα τελευταία δέκα χρόνια γίνεται όλο και περισσότερο
συνειδητό ότι συγκρούσεις με αντικείμενα που πλησιάζουν τη Γη είναι πιο συχνές
απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί νωρίτερα.

Αυτή η δύναμη κρούσης θα εξετάσει τις επιστημονικές θεωρίες για τους
αστεροειδείς και τους κινδύνους που εγκυμονούν, θα εκτιμήσει τι χρειάζεται να
γίνει για να αυξηθεί η δυνατότητα παρατήρησης και θα εργαστεί για να
αποκλειστεί οποιαδήποτε απειλή, όπως είπε ο δρ Άτκινσον. Αν ανιχνευθεί
οποιοσδήποτε κίνδυνος και οι επιστήμονες έχουν διάστημα μηνών ή ετών για να
προετοιμαστούν, είναι πιθανόν να εκτοξευθεί διαστημικό όχημα προκειμένου να
πλήξει με πυρηνικούς πυραύλους το σώμα ή να αλλάξει την πορεία του. «Είναι
μάλλον ανόητο να ασχοληθεί μόνη κάποια χώρα. Εμείς θα το δούμε με μια
παγκόσμια αντίληψη και δεν τίθεται θέμα να το φέρει εις πέρας μόνη της η
Βρετανία», δήλωσε ο κ. Άτκινσον.

Η NASA

Η Αμερικανική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) χρησιμοποιεί ήδη τα
ραδιοτηλεσκόπια και τα ραντάρ του Δικτύου για το Αχανές Διάστημα (Deep Space
Network) προκειμένου να εντοπίσει στο Διάστημα πιθανά απειλητικά ιπτάμενα
αντικείμενα, που πλησιάζουν τη Γη. Το 1970, οι αστρονόμοι γνώριζαν για περίπου
30 τέτοια αντικείμενα, επαρκούς μεγέθους να προκαλέσουν ανησυχία και
υπολόγισαν ότι δεν υπήρχαν περισσότερα από 100 άλλα με διάμετρο μεγαλύτερη του
1 χιλιομέτρου ­ ικανά να προκαλέσουν καταστροφή στον πλανήτη σε περίπτωση
σύγκρουσης. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με πρόσφατους υπολογισμούς, κυρίως από τη
NASA, ο συνολικός αριθμός των αστεροειδών που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη του
ενός χιλιομέτρου, ξεπερνά τους 1.500. Ίσως να υπάρχει ανάλογος αριθμός κομητών
­ μεγάλες «βρώμικες χιονόμπαλες» ­ που ανιχνεύονται δυσκολότερα απ’ ό,τι οι
βραχώδεις συγκεντρώσεις των αστεροειδών.

Οι κομήτες μπορούν θεωρητικά να προέλθουν από σχεδόν κάθε κατεύθυνση του
εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Οι αστεροειδείς είναι κυρίως το αποτέλεσμα των
συγκρούσεων εντός της βασικής τους ζώνης, ενός ρεύματος «σκουπιδιών» που
περίσσεψαν από το σχηματισμό των πλανητών. «Παρά την επιστημονική αβεβαιότητα,
υπάρχει μια σημαντική συμφωνία ότι η πιθανή απειλή στον πολιτισμό ­ αν και
πολύ σπάνιο γεγονός ­ είναι υψηλή σε σχέση με τις καταστροφές για τις οποίες η
κοινωνία μας συνήθως ενδιαφέρεται, δήλωσε ο καθηγητής Μαρκ Μπέλεϊ, διευθυντής
του Παρατηρητηρίου Αρμαχ.

Ισοδυναμεί με έκρηξη 50.000 βομβών υδρογόνου

Άποψη αστεροειδούς της κύριας ζώνης, όπως κατεγράφη από το διαστημικό όχημα Γαλιλαίος

Ένας αστεροειδής μήκους 1 χιλιομέτρου, που ταξιδεύει με ταχύτητα 20
χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, θα εξέπεμπε καταστροφική ενέργεια ίση με την
έκρηξη 50.000 βομβών υδρογόνου. Θα απελευθέρωνε τεράστιες ποσότητες σκόνης,
συντριμμιών και τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα, που θα έκρυβαν τον ήλιο επί
χρόνια.

Ένας τέτοιος αστεροειδής πιστεύεται ότι χτύπησε τη Γη πριν από 65 εκατομμύρια
χρόνια, αφήνοντας έναν τεράστιο κρατήρα στη Χερσόνησο Γιουκατάν στο σύγχρονο
Μεξικό. Προκλήθηκε τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που εκτιμάται ότι
οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Ένας μικρότερος αστεροειδής μήκους
περίπου 60 μέτρων εξερράγη πάνω από την Τουνγκούσκα στη Σιβηρία το 1908,
απελευθερώνοντας ενέργεια ίση με δέκα εκατομμύρια τόνους τρινιτροτολουόλης
(ΤΝΤ), ισοπεδώνοντας δάση σε περιφέρεια 20 χιλιομέτρων και σκοτώνοντας
εκατοντάδες τάρανδους.

«Μπορούμε να περιμένουμε δύο ή τρεις συγκρούσεις (με τη Γη) τέτοιων
αντικειμένων κάθε αιώνα, όμως το ζήτημα γίνεται τρομακτικό όταν τα αντικείμενα
αυτά είναι διαμέτρου 500 μέτρων ή και μεγαλύτερα», δήλωσε ο κ. Όπικ, βουλευτής
των Ελευθέρων Δημοκρατών. Και πρόσθεσε: «Αν ένα αντικείμενο μήκους ενός
χιλιομέτρου χτυπούσε τη Γη, θα κατέστρεφε περιοχή στο μέγεθος της Γερμανίας,
θα σήκωνε αρκετή σκόνη για να επηρεάσει το κλίμα, θα κατέστρεφε τη ζώνη του
όζοντος και θα πάγωνε τις σοδειές εξαιτίας της συσκότισης που αποκαλούμε
“πυρηνικό χειμώνα”».

Στατιστικά, οι πιθανότητες να πεθάνουμε από μια σύγκρουση ενός αστεροειδούς με
τη Γη είναι ανάλογες με άλλα απρόβλεπτα γεγονότα, όπως ο θάνατος που επέρχεται
εξαιτίας αεροπορικού δυστυχήματος. Σύμφωνα με τον Ντάνκαν Στιλ, αστρονόμο, το
ποσοστό τέτοιου κινδύνου διαμορφώνεται στο 1/5.000: «Αν βρίσκεστε στην ηλικία
των 40 και υποθετικά σάς μένουν άλλα τόσα χρόνια ζωής, αντιμετωπίζετε το
ενδεχόμενο να πληγείτε από χτύπημα αστεροειδούς σε ποσοστό 1/10.000.